|
|
1. Co to jest chelatacja (chelacja)?
Chelacja
(chelatacja) opracowana przez laureata Nagrody Nobla
Substancje
chelacyjne odznaczają się zdolnością do chemicznego wiązania się (z
greckiego: chele – szpon) z metalami i minerałami w naszym organizmie.
Substancja taka otacza jon danego minerału czy metalu i usuwa go z organizmu
w moczu lub kale. Aminokwas o nazwie EDTA jest efektywną i szeroko badaną
substancją chelacyjną.
Źródła chelacji sięgają roku 1893 i wiążą się z
nazwiskiem Alfreda Wernera, francusko-szwajcarskiego chemika, który w 1913
roku otrzymał Nagrodę Nobla za opracowanie teorii dotyczącej wiązania metali
przez organiczne cząsteczki, która później legły u podstaw współczesnego
chemicznego rozwiązania metody chelacji.
Metodę chelacji z użyciem EDTA po raz pierwszy
zastosowano w medycynie w 1948 r. w Stanach Zjednoczonych u robotników z
fabryki baterii, którzy ulegli zatruciu ołowiem.
Wkrótce
potem w amerykańskiej marynarce wojennej zaczęto poddawać chelacji marynarzy,
którzy zatruli się ołowiem podczas malowania okrętów i budynków rządowych. W
połowie lat 1950-ych chelacja była w USA preferowaną metodą leczenia zatrucia
ołowiem i zachowuje tę pozycję po dziś dzień. Bezpiecznie zastosowano ją u
ponad pół miliona pacjentów.
Lekarze
wykonujący chelację u osób zatrutych ołowiem zauważyli, że u pacjentów,
którzy cierpieli poza tym na miażdżycę tętnic, chelacja spowodowała także
poprawę stanu tętnic. Od 1952 r. dożylną chelację EDTA zaczęto stosować w
celu zwalczania chorób układu sercowo-naczyniowego. W ostatnich latach
terapia ta stała się dostępna także w formie doustnej.
2. Najczęściej zadawane pytania
związane z chelatacją w odniesieniu do autyzmu
AUTYZM - RTĘĆ
( FAQ -CZĘSTO ZADAWANE PYTANIA)
AUTISM-MERCURY FREQUENTLY ASKED QUESTIONS,
Tłumaczenie z listy Yahoo
"Autism - Mercury." Małgorzata
Olszewska, mama Alexisa
· JAKI JEST ZWIĄZEK
MIĘDZY ZATRUCIEM RTĘCIĄ I AUTYZMEM?
W swym artykule "Autyzm - unikalny typ zatrucia
rtęcią" Bernard i inni zaprezentowali zdumiewające podobieństwo między
symptomami autyzmu i symptomami zatrucia rtęcią. Chociaż może to
brzmieć przerażająco, w istocie stanowi promień nadziei w życiu rodzin z
dzieckiem autystycznym. Dlaczego? Ponieważ zatrucie rtęcią może zostać
wyleczone.
· KIM JEST ANDY
CUTLER?
Andy Cutler ma
doktorat z chemii, sam był zatruty rtęcią i znalazł sposób, aby powrócić do
zdrowia. Napisał książkę "Choroba amalgamowa: diagnoza i terapia”.
Andy poświęca wiele godzin odpowiadając na pytania na naszej liście
· KIM JEST DR AMY?
Dr Amy Holmes
jest lekarzem w Louisianie i pracuje z rodzicami wielu dzieci autystycznych,
aby pomoc im w usuwaniu rtęci i innych toksycznych metali z organizmów ich
dzieci. Dr Amy była onkologiem. Przeszła na emeryturę, aby zająć się
wychowywaniem swego małego syna i okazało się, że ma on autyzm. Teraz
powróciła do pracy, aby pomoc swemu synowi i innym dzieciom. Dr Amy napisała
artykuł na stronie internetowej Healing
arts, który opisuje problem zatrucia rtęcią i protokół terapeutyczny.
· JAK
NIEBEZPIECZNA JEST RTĘĆ?
Bardzo. Rtęć
jest drugim, po plutonie, najbardziej toksycznym pierwiastkiem na ziemi.
Ilość rtęci zawarta w jednym termometrze jest wystarczająca, aby zatruć małe
jezioro. Zatrucie rtęcią zostało powiązane z wieloma chorobami, m.in. takimi
jak artretyzm, Alzheimer, multiple
sclerosis, fibromyalgia, lupus, syndrom chronicznego zmęczenia, depresja,
bipolar disorder, schizofrenia,
trudności w nauce i ADHD.
· W JAKI SPOSÓB MOJE DZIECKO MOGŁO ZOSTAĆ ZATRUTE RTĘCIĄ?
Wielu rodziców
wierzy, że głównym winowajcą jest thimerosal,
substancja konserwująca zawarta w szczepionkach i innych lekach. Thimerosal
to w 50% rtęć. W październiku 1998 roku Agencja Żywności i Leków (FDA) zakazała stosowania thimerosalu w
lekach sprzedawanych bez recepty. Od lipca 1999 roku FDA
"zachęca" producentów, aby usunęli thimerosal ze szczepionek
Niektórzy to zrobili, inni nie. Dzisiaj większość szczepionek nie zawiera
thimerosalu lub zawiera tylko jego "ślady". Lecz nie wiemy jak
wiele ze starych produktów z thimerosalem znajduje się nadal na półkach.
Każda szczepionka zawierająca thimerosal przekracza zalecenia Agencji Ochrony
Środowiska (EPA) wynoszące 0.1 mikrograma/kg
dziennie. Ponieważ wiele szczepionek podaję się jest często tego samego dnia,
ilość rtęci wszczepianej niemowlętom jest wielokrotnie wyższa od "bezpiecznych"
limitów. Przed wydaniem zakazu przez FDA rtęć była dodawana do kropel
do oczu, preparatów dla szkieł kontaktowych, sprayów do nosa, kremów
antykoncepcyjnych, kremów na hemoroidy, zastrzyków przeciw alergiom i środków
antyseptycznych takich jak Mercurochrome
i merthiolate.
Istnieje wiele innych źródeł zatrucia rtęcią. Podajemy krótką listę:
- plomby dentystyczne,
- dymy z fabryk spalających węgiel,
- ryby i owoce morza (szczególnie tuńczyk, łosoś i miecznik),
- niektóre farby, termometry i urządzenia do mierzenia ciśnienia krwi
(szczególnie, jeśli rtęć wylała się na dywan z rozbitych urządzeń),
żarówki fluorescencyjne.
Należy podkreślić, że rtęć znajdująca się w
organizmie matki przechodzi do jej dziecka przez łożysko, a następnie podczas
karmienia piersią (jest zawarta w mleku matki). Zobaczcie artykuł "Rtęć ze <srebrnych> plomb
matki w mleku owiec i kobiet. Źródło zatrucia noworodków" napisany
przez Vimy, Hooper i King.
· ALE MÓJ DENTYSTA
POWIEDZIAŁ MI, ŻE PLOMBY METALOWE SĄ ABSOLUTNIE BEZPIECZNE
Obecność rtęci w
plombach metalowych stanowi kontrowersyjny temat. Pomimo faktu, że plomby
metalowe zwierają 50% rtęci, Amerykańskie Stowarzyszenie Dentystów twierdzi
oficjalnie, że plomby metalowe są bezpieczne i ze rtęć nie stanowi zagrożenia
dla zdrowia. Jednakże, z licznych badań
naukowych wynika, że plomby metalowe są głównym źródłem zatrucia rtęcią. Z powodu takiego stanowiska
Amerykańskiego Stowarzyszenia Dentystów, twój dentysta ryzykuje utratę
zezwolenia na wykonywanie zawodu, jeśli powie ci, że rtęć jest niebezpieczna,
niezależnie od tego, co osobiście myśli na ten temat.
· JEŚLI ZATRUCIE RTĘCIĄ JEST SPOWODOWANE SZCZEPIONKAMI TO, DLACZEGO
NIE WSZYSTKIE DZIECI SĄ ZATRUTE RTĘCIĄ?
Wrażliwość
na rtęć jest bardzo zróżnicowana, tak jak naturalna zdolność organizmu
do detoksykacji. Niektóre dzieci mogą szybko pozbywać się rtęci,
natomiast u innych ta toksyna pozostaje w organizmie dłużej, co pozwala jej
na mocne związanie się z mózgiem i innymi organami.
· JAK MOGĘ SPRAWDZIĆ
CZY MOJE DZIECKO JEST ZATRUTE RTĘCIĄ?
Dr Amy
Holmes podaje listę pożytecznych testów lekarskich na swojej stronie
internetowej
Analiza materiałów śladowych, czyli badanie włosów, jest niedrogim,
nieinwazyjnym i dość dokładnym testem w celu określenia obciążenia organizmu
rtęcią lub innymi metalami ciężkimi.
Laboratorium Doctor's Data (tel. 708/231-3649) jest wspaniałym miejscem,
aby wykonać ten test. Pamiętajcie, że rtęć może być tak mocno związana z
tkankami w organizmie, że nie pojawi się w dłużej ilości w badaniu włosów.
Zamiast patrzeć na poziom samej rtęci, należy patrzeć na wszystkie elementy i
zastosować "reguły liczenia" ("counting
rules") (zawarte w FILES na naszej liście) w celu stwierdzenia czy Rtęć
jest obecna w organizmie. tutaj:
· JESTEM
PRZEKONANY, ŻE MOJE DZIECKO JEST ZATRUTE RTECIĄ? CO ROBIĆ TERAZ?
Jeśli twoje
dziecko ma plomby metalowe, to będziesz musiał znaleźć dentystę, który zastąpi
srebrne plomby jakimś innym materiałem. Następnie, powinieneś spróbować
znaleźć lekarza, który może pomóc w chelatowaniu.
Pamiętaj, że
większość lekarzy nie posiada wiedzy na temat zatrucia rtęcią. Nie musisz iść do
normalnego (regular) lekarza.
"Alternatywni" lekarze tacy jak osteopata, naturopata,
homeopata lub chiropractor mogą
pomoc ci w zdobyciu substancji chelatujących i mogą monitorować zdrowie
twojego dziecka podczas chelatowania. Nie musisz mieć lekarza, aby prowadzić
chelatowanie, lecz jest to dobra idea.
· CZYM SĄ SUBSTANCJE CHELATYZUJĄCE?
Substancje
chelatujące są związkami chemicznymi z dwiema lub więcej grupami wiążącymi
pewne metale połączonymi w jedną molekułę.
Substancje chelatujące usuwające rtęć to DMPS (2,3 dimercaptopropanesulfonate
sodium), DMSA (2,3 meso DiMercaptoSuccinic Acid) - nazwa rodzajowa: Succimer,
nazwa handlowa: Chemet, i LA (alpha lipoic acid).
DMPS został zatwierdzony jako lek
sprzedawany hurtowo przez apteki przygotowujące leki i jest wspaniałą
substancją usuwającą rtęć z organizmu, (lecz nie z mózgu), jeśli jest
stosowany odpowiednio. Niestety wielu lekarzy stosuje DMPS
i inne substancje chelatujące w nieprawidłowy sposób i podobnie jak inne leki
może być bardzo niebezpieczny jest używany niewłaściwie.
DMSA jest lekiem na receptę zatwierdzonym przez Agencje Żywności i
Leków jako lek na zatrucie ołowiem u dzieci. Działa on także dobrze w
przypadku rtęci. DMSA usuwa rtęć z całego ciała, z wyjątkiem mózgu,
ponieważ nie przekracza bariery krew - mózg.
ALPHA LIPOIC ACID (ALA) to suplement sprzedawany bez recepty, który skutecznie
usuwa rtęć. W przeciwieństwie do DMSA i DMPS,
ALA przekracza barierę krew - mózg, wiec może usuwać rtęć z mózgu lub
przesuwać ją do mózgu. ALA nie powinien być stosowany, jeśli niedawno nastąpiło
zatrucie rtęcią (w ciągu ostatnich trzech miesięcy) lub, jeśli dziecko ma
wysoki poziom miedzi, ponieważ ALA zmniejsza jeszcze bardziej wydzielanie
miedzi.
· CZEKAM NA BADANIE WŁOSÓW I
PRÓBUJĘ ZNALEŹĆ LEKARZA, KTÓRY POMOŻE MI W CHELATOWANIU. CZY MOGĘ TERAZ COŚ
ZROBIĆ?
Tak - możesz zacząć podawać suplementy. Są to suplementy, które
mogą pomóc twemu dziecku, aby czuło się lepiej teraz i podczas chelacji.
Oto niektóre ważne suplementy (należy je podawać 4 razy dziennie):
· kompleks witamin B
· witamina C
· ekstrakt Milk Thistle
Należy brać często (częstotliwość nie jest tak bardzo ważna jak powyżej):
· cynk
· magnez
· witamina E
· mieszane karoteny/mixed
carotenes
· lypocene
· olej z nasienia lnu
· SŁYSZAŁAM, ŻE GLUTATION, CHLORELLA,
CILANTRO, CYSTEINA, MSM, NAC, CZOSNEK I SAUNA CHELATUJĄ NATURALNIE I ŻE
NATURALNY SPOSÓB JEST LEPSZY. CZY TO JEST PRAWDA?
Nie zakładajcie,
że jeśli coś jest "naturalne" to jest koniecznie lepsze. Jak mówi
Andy "strychnina i botulina są naturalne, lecz śmiercionośne".
Oczywiście pewne naturalne leki są wspaniałe.
Dr Amy: "Myślę, że o wiele lepiej jest zostawić w spokoju
glutation, MSM, cysteinę i inne
wspomniane suplementy. U niezbadanej osoby wywołują one więcej problemów, niż
mogą naprawić."
Andy: "Im więcej słyszę o MSM, tym bardziej zalecam ludziom, aby
go unikali. Otrzymujemy różne negatywne raporty."
Wyjątkowo złym pomysłem jest używanie MSM, cysteiny, NAC lub glutationu razem
z ALA, ponieważ ALA naturalnie podwyższa poziomy cysteiny i glutationu w
organizmie. NAC to suplement, który sprawi, że organizm będzie produkować
więcej glutationu.
Andy: "Ani NAc, ani glutationu nie usuną rtęci z mózgu - lecz
sprawią, że rtęć w organizmie stanie się o wiele bardziej toksyczna, jeśli
będą podawane w przesadnych ilościach."
Czosnek to nie chelator
Sauna - Andy: "Sauna była stosowana w celu odtruwania
górników od niepamiętnych czasów - kiedy byli oni bardzo zatruci, szli do
sauny w godzinach pracy zamiast do szybu. Pocenie się naprawdę zwiększa wydzielanie
rtęci. Prawdopodobnie jedna lub dwie godziny sauny są równoznaczne z
działaniem 50 mg DMSA, co 4 godziny przez jeden dzień."
Uwaga: Członkowie grupy Autism Mercury zalecają ostrożność w
stosowaniu sauny, ponieważ osoby zatrute rtęcią są często wrażliwe na gorąco.
· OTRZYMAŁEM REZULTATY BADANIA WŁOSÓW MOJEGO DZIECKA I POKAZUJĄ ONE
WYSOKI POZIOM INNYCH TOKSYCZNYCH METALI, OPRÓCZ RTĘCI. CO POWINIENEM ZROBIĆ?
Generalnie,
najpierw usuwaj inne metale. Wysokie poziomy ołowiu, miedzi, arszeniku, antymonu
lub aluminium mogą wywołać symptomy podobne do zatrucia rtęcią. Jeśli twoje
dziecko ma wysokie poziomy innych metali, to prawdopodobnie jest bardzo
chore. Zrób ponownie badanie włosów za 3 miesiące.
OŁÓW: Używaj DMSA, lecz stosuj
protokół usuwania rtęci, na wypadek tego, że rtęć jest także obecna. Podawaj
DMSA, co 3-4 godziny przez kilka dni, później odpoczynek przez tyle samo dni,
itd.
ARSEN: LA
działa bardzo dobrze na arsen.. Chelatuj stosując protokół usuwania rtęci,
(co 3 godziny), cykl podawania LA i odpoczynku.
ANTYMON: Używaj SAMe, 5 mg dziennie
na funt wagi dziecka, w podzielonych dawkach, lub możesz zastosować "methylating mix biednego
człowieka" - witamina B-12 (100 mikrogramowa na funt), folate (10 mikrogramow na funt) i TMG
lub cholinę (10-20 mg na funt). Podawaj je w ciągu całego dnia. Mogą one
dodawać energii wiec możesz chcieć podawać je we wcześniejszych godzinach
dnia.
MIEDŹ: Wchłanianie miedzi można ogromnie zredukować podając 25
mikrogramów cynku i 250 mikrogramów molibdenu 4 razy dziennie, jak również
wykluczając z diety żywność z dużą zawartością miedzi.
Orzechy, organy zwierząt, owoce morza, melasa i czasem nie umyte produkty
zawierają dużo miedzi. Glycine,
taurine i ekstrakt Milk Thistle mogą pomóc w szybszym usunięciu miedzi.
UWAGA: Nie należy podawać ALA,
jeśli dziecko ma wysoki poziom miedzi, ponieważ ALA podwyższy jeszcze
bardziej jej poziom.
ALUMINIUM: Ogranicza wchłanianie z diety. Nie gotuj w aluminiowych
garnkach, nie pij napojów z puszek aluminiowych, upewnij się, że sprawdzasz
etykiety.
(Uwaga
tłumacza: czytałam, ze nie należy również jeść niczego z puszek, a na stronie
internetowej Metametrix przeczytałam ze aluminium jest zawarte także W PAŚCIE
DO ZĘBÓW)
· MOJE DZIECKO JEST NA DIECIE BEZ GLUTENU I KAZEINY. CZY MOGĘ
KONTYNUOWAĆ DIETĘ?
Jeśli dieta
sprawia, że twoje dziecko czuje się lepiej, to oczywiście kontynuuj ją.
Bernie Windham napisał pracę opisującą jak rtęć ingeruje w działanie enzymu
potrzebnego do trawienia glutenu i kazeiny. Wielu ludzi zatrutych rtęcią
jest wrażliwych na żywność bogatą w siarkę, do której należą wszystkie
produkty mleczne.
Odnośnie candidy: Rtęć wywołuje
uszkodzenie systemu odpornościowego i osłabiony system odpornościowy pozwala
candidzie, bakteriom i wszelkim innym okropnościom na rozmnażanie się w
organizmie. Przerost candidy może wywołać "dziurawe/nieszczelne
jelito" ("leaky gut") - stan, w którym powierzchnia jelita
staje się nieco porowata, umożliwiając przenikanie niestrawionych cząsteczek
do obiegu krwi, co wywołuje reakcje alergiczne.
Osoby zatrute rtęcią często cierpią na alergie pokarmowe. Dlatego dieta bez
glutenu i kazeiny to prawdopodobnie dobra idea przed i podczas terapii.
Teoretycznie, po usunięciu rtęci, system odpornościowy powraca do normy, a
jelito może zacząć się goić (może to wymagać antybiotyków i/lub leków przeciw
grzybom) - wtedy dziecko może być w stanie ponownie jeść "normalne"
jedzenie.
(Uwaga
tłumacza: czytałam o wielu przypadkach takich dzieci - po chelatowaniu SKONCZYŁY SIĘ WSZYSTKIE ALERGIE I SĄ NA
NORMALNEJ DIECIE)
· CZY KTOŚ
NAPRAWDĘ "WYLECZYŁ " SWOJE AUTYSTYCZNE DZIECKO PRZEZ CHELATOWANIE?
Książka
"Przemieniając ołów w złoto" opisuje kilka przypadków dzieci z
"autystycznymi tendencjami", których stan poprawił się dramatycznie
po usunięciu ołowiu.
W momencie pisania tego tekstu (2000) nikt na tej liście nie wyleczył
kompletnie swego dziecka z zatrucia rtęcią. Ale jest jeszcze za wcześnie. Dr
Amy ma wspaniale rezultaty u dzieci, które leczy i wielu rodziców
informuje o poprawie stanu swych autystycznych dzieci po każdym cyklu
chelacji.
· JAK DUŻO CZASU
POTRZEBA, ABY ZAKOŃCZYĆ CHELATOWANIE?
Od 6 miesięcy do
dwóch lat, w zależności od stopnia zatrucia danej osoby i szybkości
chelatowania. Dzieci poniżej 8 roku życia reagują na chelatowanie szybciej
niż starsze dzieci. (Uwaga tłumacza: ale
reagują i mają dobre rezultaty)
· MOJE DZIECKO MA TYLKO JEDNĄ
METALOWĄ PLOMBĘ I NIE MOGĘ ZNALEŹĆ DENTYSTY, KTÓRY ZGODZI SIĘ NA ZASTĄPIENIE
JEJ INNYM MATERIAŁEM. CZY MOGĘ ZACZĄĆ CHELATOWANIE?
Absolutnie nie.
Nie możesz zacząć chelatowania, jeśli obecne są jakieś metalowe plomby.
Substancja chelatująca usunie rtęć z plomby i przeniesie ją do ciała dziecka,
zatruwając je jeszcze bardziej.
· JAK MOGĘ ZNALEŹĆ
MERCURY FREE (dosłownie: wolnego od
rtęci) DENTYSTĘ?
Ostrożnie
wybierz dentystę. Plomby composite
wymagają większych umiejętności, aby je umieścić niż plomby metalowe, a
ryzyko dalszego zatrucia rtęcią podczas wymiany plomby jest wielkie. Dentysta
powinien stosować coś podobnego do protokołu IOAMT, dotyczącego usuwania
plomb metalowych i zakładania nowych.
3. Artykuł o chelatacji.
Artykuł, który ukazał się w „ The Wall Street Journal
„ (15 Lutego, 2005)
"Radykalne podejście do
Autyzmu”
”Radical Approach to
Autism” napisany przez Amy
Dockser Marcus)
(Interpretacja i tłumaczenie tego
artykułu- „Megpl”, mama
Krzysia)
Jedno
z najbardziej frustrujących i często kontrowersyjnych jest w medycynie dziecięcej
podejście do leczenia autyzmu. Dziś, niektórzy rodzice i lekarze idą drogą,
która być może jest najbardziej kontrowersyjna: leczyć autyzm
przez podawanie leków, które odbierają ciału metale.
To podejście,
zwane chelatowaniem, było używane od dziesiątków lat do detoksykacji
ludzi zatrutych metalami ciężkimi w wyniku ich pracy lub zatrucia
środowiskowego.
Leki
do chelatowania mają potencjalne negatywne działania uboczne- włączając
problemy ze szpikiem kostnym i wątrobą, ponieważ odbierają ciału także
potrzebne metale takie jak żelazo czy cynk.
Ale obrońcy
tego podejścia mówią, że zmniejsza ono dewastujące symptomy autyzmu takie
jak: brak zaangażowania społecznego i sensoryzmy. Niektórzy nawet twierdzą,
że autystyczne dzieci poddane chelatowaniu powracają do normalnego zdrowia.
Podejście to wyrosło na podłożu wiary wielu ekspertów od
autyzmu, że metale ciężkie, a szczególnie rtęć występująca w szczepionkach
dla dzieci, są przyczyną autyzmu.
Instytut
Medycyny (IOM) w maju 2004 roku nie znalazł powiązania pomiędzy szczepionkami
a autyzmem. Ale w tamtym roku toksykolog Rashid Buttar, który leczył
chelatowaniem swojego syna, zeznał przed Kongresem USA ze 19 z 31 pacjentów w
jego klinice w Pn Karolinie, którzy użyli leku TD-DMPS przez ponad rok wyzbyło
się wszystkich symptomów autyzmu. Buttar nie opublikował jeszcze swoich
danych, ale powiedział, że zamierza to zrobić.
Chelatowanie jako metoda leczenia autyzmu spotyka się z zaciekłą
krytyką wielu lekarzy, którzy się koncentrują na potencjalnych skutkach
ubocznych oraz na tym, że jak dotąd nie ma żadnych opublikowanych badań
klinicznych, które zademonstrowałyby, że chelatowanie działa.
Niektórzy
mówią, że dzieci, u których nastąpiło wyleczenie nie były poprawnie zdiagnozowanie
(nigdy nie miały autyzmu), lub miały jego łagodniejszą formę.
Wiele dzieci, które
przechodzą przez chelatowanie jest także poddawanych innym
terapiom. Dlatego tak "trudno jest udowodnić rezultaty chelatowania
" mówi Marie McCormick - profesor "Zdrowia Matki i
Dziecka" ze szkoły Harvard School of Public Health.
"Wyłącznie badania kliniczne obiektywnie zakończą ta debatę" dodaje
McCormick - członkini komitetu, która napisała ubiegłoroczny raport (IOM) o
szczepionkach.
Tradycyjnym podejściem do leczenia autyzmu było podejście behawioralne, edukacja
społeczna i logopedia. Autyzm, który występuje, u co 166 dziecka w USA
(dane z Center of Disease Control [CDC] and Prevention), jest rozwojowym
syndromem, który "atakuje" komunikowanie się dziecka, jego
kreatywną zabawę i społeczne interakcje.
Trudno podać, ile jest autystycznych dzieci przechodzących
chelatowanie. CDC opublikowało dane w ubiegłym roku mówiące, że około 60 000
amerykanów przechodzi jakąś formę chelatowania.. Ale nie wiadomo,
ile przechodzi tę terapię z
powodu zatrucia ołowiem lub z powodu innej diagnozy. CDC i FDA nie komentują
sposobu chelatowania jako terapii na autyzm.
Rodzice
Zatem rodzice biorący pod uwagę chelatowanie mogą tylko
dowiedzieć się o niej (i jej skutkach) z internetu lub od innych rodziców.
Historia Lenny Hoover, lat 6, z Royal Palm Beach Floryda, jest jedną z takich
historii zamieszczonych na internecie.
Charles Hoover, ojciec
Lennego, mówi, że syn był zdiagnozowany z autyzmem (średnio-lekkim) w wieku 2
lat. Lenny najpierw był na diecie CF/GF ( bezmleczna, bezglutenowa) w
nadziei, że dieta pomoże mu w problemach jelitowych. Lenny także zaczął
intensywną terapię behawioralną.
W wieku 28
miesięcy zaczęli chelatowanie, kiedy testy wykazały, że Lenny ma podniesione-
cynę, nikiel, arszenik w moczu. Mieszali lekarstwo DMSA z sokiem, który Lenny
musiał pić, co 8 godz. przez 3 dni, z 11 dniami przerwy. W ten sposób zrobił
38 cykli chelatowania
"Bardzo ciężko było go zmusić do
picia tego soku" - powiedział Pan Hoower "Pachniał jak siarka". Ale Lenny zaczął wykazywać tak szybki
rozwój, że rodzice zaprzestali terapii behawioralnej. Kiedy Lenny skończył 5
lat, szkoła stwierdziła, że nie za żadnych opóźnień.
W tamtym roku zaczął normalną
zerówkę. Pan Hoover powiedział "Odnaleźliśmy
naszego syna".
Wiele grup internetowych
oferuje rodzicom informacje o chelatowaniu. Grupa Yahoo nazwana
Chelatingkids2, ma ponad 1800 członków -mówi jedna z jej założycielek Ann
Brasher.
Autism Research Institute - grupa z San Diego, która wierzy, że przyczyną autyzmu jest rtęć w
szczepionkach, mówi ze 73% ze 187 rodzicowi uznało chelatowanie za
pomocne. Dziś Instytut, który
utrzymuje się z prywatnych datków, jest gotowy opublikować raport
rekomendujący chelatowanie jako "jedną z najbardziej pomocnych terapii w
leczeniu autyzmu i pokrewnych syndromów".
Pytania na temat diagnozy
Krytycy chelatowania
mówią, że tacy pacjenci jak Lenny Hoover byli źle zdiagnozowani. Pan Hoover
mówi, że Lenny był typowym autystą. Lenny przestał mówić, spał tylko kilka
godzin w nocy, a na video można go obserwować jak ciągle kręcił się w kółko.
Mr Hoover zgadza się z tym, że trudno się zgodzić, która terapia
najwięcej zadziałała. Mówi, że dieta, terapia behawioralna i chelatowanie-
wszystkie pomogły jego synowi - ale wierzy, że chelatowanie pomogło
najwięcej. Teraz Lenny jest na normalnej diecie i skończył chelatowanie
w 2003, kiedy rodzice zdecydowali, że już więcej nie wynosili z niej
korzyści.
Leki
Jest wiele lekarstw na chelatowanie . Niektóre jak DMSA - związek chemiczny produkowany przez wielu, np. Epochem Co w SHanghai - są zatwierdzonymi przez FDA
lekami na usuwanie ołowiu z organizmu. Lekarze, którzy przepisują te leki na
autyzm używają ich, „off-label" czyli nie tak jak były oryginalnie
zatwierdzone.
Inne leki nie są w ogóle zatwierdzone przez FDA. Ale aptekarze mogą je
zrobić na indywidualną receptę zatwierdzoną przez lekarza. Te leki podane są
pod różnymi postaciami np. w kremie, pigułkach lub zastrzykach.
Zanim pacjent zapoczątkuje chelatowanie powinien być
przetestowany na metale ciężkie. Lekarze nie są zgodni, jaki test jest
najlepszy na ilość metali. Testy mogą być przeprowadzane na próbkach włosów,
moczu, krwi. Krytycy twierdzą, że te testy mają dużo błędów.
Autism Research Institute zgadza się na tzw. test prowokacyjny; mocz i kał jest
pobrany po podaniu chelatora, żeby sprawdzić czy metale ciężkie
zostały wydalone z organizmu.
Chelatowanie nie jest tanie. Leki kosztują $100-$200 miesięcznie.
Testy tez są drogie $1200-$2400 rocznie. Ubezpieczenie nie pokrywa kosztów.
Nowe Dane
O chelatowaniu zaczyna też
się mówić jako o sposobie leczenia Alzheimera i chorób serca. Dane z
Neurology z Grudnia 2003 mówią, że usunięcie metali u pacjentów
z Alzheimerem, przez podanie chelatora cliquinol, zwolniło rozwój choroby. NIH w tamtym roku otworzyło badania kliniczne obejmujące 500
pacjentów, aby sprawdzić teorie chelatowania.
W tym roku Arizona
University w Temple rozpocznie badania kliniczne dla dzieci od 3 do 9 lat . Połowa dzieci otrzyma DMSA, a druga placebo.
Chelatory
Nazwa : DMSA
PLUS: w formie doustnej jest to zatwierdzonym przez FDA środkiem
przy odtruwaniu z ołowiu dzieci nawet tak małych jak jednoroczne.
Może usunąć różne metale od ołowiu do rtęci.
MINUS: długie użycie może spowodować uszkodzenie szpiku kostnego i
wątroby. Lek także odbiera cynk ,który trzeba
suplementować podczas terapii. Może pogorszyć problemy jelitowe.
Nazwa : DMPS
PLUS: powoduje mniej problemów żołądkowo-jelitowych, i lepiej chelatyzuje
rtęć niż DMSA. Może być użyty w formie kremu.
MINUS: nie jest zatwierdzony przez FDA. Może mieć
ciężkie skutki uboczne - krew i mocz muszą być monitorowane.
Nazwa: TTFD
PLUS: bardzo bezpieczny. Mała grupa 10 dzieci z autyzmem
wykazała dobre wyniki. Jest w formie kremu
MINUS: Nie jest zatwierdzony przez FDA. Ma bardzo nieprzyjemny zapach i nie
jest smaczny, gdyby się go miało podać w proszku doustnie.
4. Protokół
DAN!
Niniejsze tłumaczenie jest
tłumaczeniem amatorskim i służy do celów informacyjnych.
Niektóre terminy medyczne
podane są w jęz. Angielskim.
Dla rodziców z forum Dzieci
Sprawnych Inaczej -tłumaczyły:
Małgosia Olszewska i Annamag
Konsultacja: dr Barbara
Krajewska
ze strony: http://www.autismwebsite.com/ari/dan/treatmentoptionsmercurymetal.pdf
8
lutego 2005
WSTĘP DO ZNOWELIZOWANEGO RAPORTU NA TEMAT USUWANIA RTĘCI
W ostatnich latach pojawiło się wiele kontrowersji dotyczących ewentualnej
roli rtęci jako czynnika powodującego obecną światową epidemię autyzmu.
Chociaż wiele kwestii naukowych i prawnych nie zostanie uregulowanych przez
pewien czas, istnieje wiele dzieci autystycznych, które potrzebują pomocy
TERAZ.
Instytut Badań nad Autyzmem (The Autism Research Institute) ocenia rozmaite
biomedyczne terapie autyzmu od roku 1967. Jedna ze stosowanych metod jest
proszenie rodziców o ocenę skuteczności każdej z biomedycznych terapii, którą
spróbowali. Ponad 23 tysiące rodziców odpowiedziało na nasze ankiety. Spośród
77 biomedycznych interwencji ocenianych przez rodziców pod względem
skuteczności (zob. www.AutismResearchInstitute.com,
wybierz Parent Ratings of Treatments)- usuwanie rtęci uzyskało o wiele wyższą
ocenę nie każdy inny lek, suplement lub specjalna dieta. Usuwanie rtęci
(detoksyfikacja) zostało ocenione jako pomocne przez 73% rodziców, a dieta
bez glutenu i kazeiny znalazła się na drugim miejscu (63%). Jest to znacząca
i dodająca odwagi konkluzja, której nie można zignorować!
Instytut
Badań nad Autyzmem zorganizował pierwszą
konferencję naukową na temat usuwania rtęci w lutym 2001 r. w Dallas,
Texas, w odpowiedzi na zapotrzebowanie na informacje dotyczące najlepszego
leczenia zatrucia rtęcią. Raport stanowiący
owoc tej konferencji został
opublikowany w marcu 2001 r. i został rozpowszechniony w formie
książkowej jak i na stronie internetowej Instytutu Badań nad Autyzmem.
Druga konferencja poświecona
usuwaniu rtęci odbyła się w Los Angeles we wrześniu 2004 r. i
poświecona była najnowszym osiągnięciom w technologii detoksyfikacji.
Niniejszy raport prezentuje konkluzje z tej konferencji.
Pragnę podziękować serdecznie uczestnikom naszej konferencji w Los Angeles
poświeconej usuwaniu rtęci, których doświadczenie i ogromna wiedza znalazły
wyraz w tym raporcie. Szczególnie dziękuje profesorowi Jimowi Adamsowi Ph.D. za jego wspaniałą pracę nad redakcją obecnego Raportu o
Usuwaniu Rtęci u Dzieci Autystycznych (2005)
Bernard Rimland
Dyrektor Instytutu Badań nad Autyzmem
TERAPEUTYCZNE
OPCJE DOTYCZĄCE ZATRUCIA RTĘCIĄ/METALAMI W AUTYZMIE I W POKREWNYCH
ZABURZENIACH ROZWOJOWYCH
CEL:
W ciągu ostatnich kilkunastu lat gromadzonych jest coraz więcej klinicznych i
naukowych dowodów na to, że większość dzieci z autyzmem cierpi z powodu
zatrucia rtęcią/metalami. Ponadto, istnieje wiele raportów lekarzy i
rodziców, zgodnie, z którymi usuniecie rtęci i innych toksycznych metali może
być bardzo korzystne dla dzieci z autyzmem, prowadząc czasem do dużej
redukcji autystycznych symptomów.
Rozmaite czynniki detoksyfikujace i rozmaite protokoły zostały zastosowane i
celem tego dokumentu jest omówienie "za" i "przeciw"
różnych dostępnych terapii. Generalnie, zgadzamy się w pełni, że usuniecie
rtęci i innych toksycznych metali jest jedna z najbardziej korzystnych
terapii autyzmu i pokrewnych zaburzeń. Potrzeba więcej badań naukowych, lecz
skuteczne terapie są dostępne teraz. Każde dziecko stanowi indywidualną
jednostkę, dlatego niniejszy raport prezentuje raczej ogólne wskazówki, a nie
specyficzne zalecenia.
DOWODY ZATRUCIA RTECIĄ U
DZIECI Z AUTYZMEM
Istnieją rozlegle dowody
na to, że wiele dzieci z autyzmem cierpi z powodu zatrucia rtęcią. Krótko
mówiąc, dowody wskazują na to, że dzieci z autyzmem mają niski poziom
glutationu i cysteiny (prekursor glutationu), które są główną ścieżką
usuwania toksycznych metali, takich jak rtęć.
Dzieci z autyzmem często zażywały nadmierne ilości antybiotyków, które w
wielkim stopniu utrudniają wydalanie rtęci.
Z powodu swej ograniczonej zdolności do wydalania rtęci dzieci autystyczne
mają niski poziom rtęci we włosach niemowlęcych, wysoki poziom rtęci w
niemowlęcych ząbkach i wyższe wydzielanie rtęci po zażyciu DMSA w porównaniu
z grupą kontrolną. Symptomy autyzmu są zgodne z symptomami zatrucia rtęcią.
Studia epidemiologiczne nie są jednoznaczne, jednakże kilkanaście
opublikowanych badań wskazuje na silny związek miedzy autyzmem a thimerosalem
(substancją konserwującą) w szczepionkach. Ogólnie wydaje się, że
większość dzieci z autyzmem cierpi z powodu zatrucia rtęcią i może
potencjalnie osiągnąć korzyści z terapii detoksyfikujacej.
(Zob. Appendix A - więcej szczegółów na temat zatrucia rtęcią i
Appendix B - więcej szczegółów na temat dowodów zatrucia rtęcią u dzieci z
autyzmem).
TESTY NA
ZATRUCIE RTĘCIĄ/METALAMI
Istnieje wiele testów, które można wziąć pod uwagę, aby wykryć ewentualne
zatrucie rtęcią. Wierzymy, że testy prowokujące i być może testy na
przeciwciała są najlepszymi metodami, lecz czasami potrzeba wielu cykli
terapii detoksyfikującej zanim nastąpi istotne wydzielanie
rtęci/metali.
Krew, włosy i niesprowokowany mocz (tj. bez podania środka chelatującego)
ogólnie NIE są dobrymi metodami testowania zatrucia rtęcią w niemowlęctwie,
kiedy - jak sadzimy - nastąpiło pierwotne zatrucie. Inne możliwe sposoby
testowania zatrucia rtęcią opisane są w Appendix C.
Krew: Większość
lekarzy przyzwyczajona jest do testów sprawdzających obecność ołowiu we krwi.
Większość zatruć ołowiem stanowią chroniczne, nieustanne zatrucia, więc jest
to logiczna metoda testowania obecności ołowiu, chociaż ołów ma krótki okres
połowicznego zaniku we krwi. Jednakże badanie krwi nie jest dobrą metodą
wykrywania dawnych zatruć, ponieważ rtęć i inne metale mają jedynie krótki
okres połowicznego zaniku we krwi.
Włosy i mocz: Włosy i mocz
stanowią miernik wydalania przez organizm toksycznych metali, na który wpływa
zarówno toksyczne obciążenie organizmu jak i poziom glutationu
(który kontroluje wydalanie). Włosy rosną z prędkością około jednego
cala przez 1-2 miesiące, wiec długość włosów określa okres badanego czasu.
Mocz jest miernikiem niedawnego zatrucia, najczęściej w ciągu ostatnich
kilku dni. Poziomy glutationu są często niskie w autyzmie, co prowadzi
do niskiej zdolności wydalania, więc obniżony poziom glutationu może
maskować/ukrywać wysokie toksyczne obciążenie organizmu. W praktyce, badanie
włosów i niesprowokowanego moczu nie są zwykle dobrymi metodami wykrywania
zatrucia rtęcią/metalami w autyzmie.
TEST
PROWOKACYJNY
Najbardziej rozstrzygającą metodą testowania zatrucia rtęcią/metalami jest
podawanie czynników detoksyfikujacych, po którym zbiera się mocz lub stolec,
w zależności od metody wydzielania.
Taki test daje Wam dwie ważne informacje:
1)
metal był obecny w organizmie i 2) detoksyfikacja może usunąć ten
metal.
Jednym ważnym ograniczeniem tych testów jest
fakt, że skala normalnych wyników dla moczu i stolca najczęściej związana
jest z wynikami osób, które nie biorą czynnika detoksyfikujacego, więc nawet
normalna osoba mogłaby mieć wysokie rezultaty. W konsekwencji,
doświadczony lekarz musi ostrożnie interpretować wyniki. (Jedynym wyjątkiem
jest DMSA dla dzieci, odnośnie, którego istnieją ograniczone dane - zobacz
niżej.)
Innym ograniczeniem jest to, że niskie dawki czynników detoksyfikujacych mogą
nie wywołać istotnego wzrostu wydzielania. Nie jest to w pełni zrozumiałe,
lecz wydaje się, że pierwsza cześć dawki może zostać zneutralizowana przez
organizm, zatem większe dawki mogą być potrzebne dla testów prowokacyjnych, w
przeciwieństwie do długotrwałej terapii.
Jedną z komplikacji testów prowokacyjnych jest fakt, że czynnik
detoksyfikujący może preferencyjnie wiązać się najpierw tylko z jednym
metalem, wiec wydzielanie tego metalu może ukrywać/maskować obecność innych
metali. Rtęć może być ściśle powiązana z tkanką ciała i może nie zostać
usunięta do momentu, gdy znaczne ilości innych toksycznych metali zostaną już
usunięte.
Sugerujemy gromadzenie normalnej próbki moczu (tj. przed podaniem czynnika
detoksyfikujacego), a następnie próbki moczu sprowokowanego, pobranej o tej
samej godzinie następnego dnia. Pozwala to na bezpośrednie porównanie efektów
prowokacji z niesprowokowanym moczem. Porównanie z niesprowokowanym moczem
pomaga także, jeśli osoba ma nienormalne poziomy kreatyniny, ponieważ ten
test wyrażany jest zazwyczaj jako proporcja toksyn do kreatyniny. Kreatynina znajduje
się często na marginalnym poziomie w moczu autystyków, więc niska kreatynina
może wywołać fałszywe wysokie rezultaty. Zwróćcie także uwagę na to czy
rezultaty badań danego laboratorium opierają się na stosunku do kreatyniny.
NIEKTÓRE TYPOWE TESTY PROWOKACYJNE:
* Doustne DMSA (9 dawek):
Dawkowanie: 10mg/kg ciała w każdej dawce, 3 razy dziennie,
przez 3 dni.
Tuż
przed podaniem ostatniej dawki opróżnijcie pęcherz, a następnie gromadźcie
cały mocz przez następne 8 - 10 godzin.
Ten
test posiada zaletę wynikająca z tego, że Bradstreet i inni ustalili skalę
normalnych wyników, opierając się na badaniach 18 normalnych dzieci i 221
dzieci z autyzmem. Korzystając z laboratorium Doctor's Data Laboratory,
ustalili oni następujące poziomy u normalnych dzieci :
1.29+/-1.54 mcg Hg/g kreatyniny, 15.0+/-9 mcg
Pb/g kreatyniny i 0.46 mcg Cd/g kreatyniny. Uwaga: 1000 mcg = 1 mg
Dzieci z autyzmem miały średnio trzykrotnie wyższe poziomy wydzielania Hg.
* Doustne DMSA (pojedyncza dawka):
Dawkowanie:
20-25mg/kg - jeden raz.
Opróżnijcie
pęcherz, następnie podajcie DMSA i gromadźcie cały mocz przez 6-10 godzin.
(Nie stosujcie dawki w wysokości 10mg/kg, ponieważ badanie Adamsa i innych
nie stwierdziło żadnej istotnej różnicy miedzy 15 dziećmi z autyzmem i
piętnastoma dziećmi z grupy kontrolnej). Niektórzy lekarze nie zalecają tej
wysokiej pojedynczej dawki, z powodu obawy o niepożądane reakcje i preferują
serie mniejszych dawek, wspomniane wcześniej.
*Doodbytnicze DMSA (jedna dawka):
dawka 25mg/kg, jeden raz. Gromadzimy mocz od następnego
rana w przypadku dzieci korzystających z toalety, a w przypadku dzieci, które
nie korzystają z toalety, zaczynamy gromadzić mocz w nocy, korzystając z
pediatrycznych torebek do zbierania moczu. Czas gromadzenia moczu waha się
między 12 - 24 godzinami, w zależności od preferencji lekarza i możliwości
rodziny.
PROWOKACJE
PRZY UŻYCIU DMPS
Kilkunastu lekarzy DAN! posiada doświadczenie w
prowokacjach DMPS i uważa je za pożyteczne, podczas gdy inni lekarze DAN! nie stosują ich. Dla tych, którzy popierają stosowanie
DMPS, sugerujemy następujące pojedyncze dawki prowokacyjne:
* Doustne DMPS (pojedyncza dawka):
5-10mg/kg, pojedyncza dawka, po której gromadzi się mocz przez 6-12 godzin.
Dawka dla dzieci może być niższa, a dawka dla dorosłych może być wyższa, w
zależności od zaleceń ich lekarza.
* Dożylne DMPS (pojedyncza dawka):
Dawkowanie w wysokości 3-5mg/kg, po której gromadzi się mocz przez 6-8
godzin.
* Przezskórne DMPS (pojedyncza dawka):
Dawkowanie w wysokości 3mg/kg, po którym gromadzi się mocz przez 12-24
godzin.
* Doodbytnicze DMPS (pojedyncza
dawka): 10mg/kg, czopek musi pozostać w organizmie przez przynajmniej 30-45
minut, po czym gromadzimy mocz przez 8-12 godzin.
Istnieją nieoficjalne raporty, według których jednoczesne podawanie
glutationu i DMPS może spowodować wzrost wydzielania toksycznych metali do
moczu, jednakże nie jest to jeszcze pewne.
Jednym z najbardziej popularnych laboratoriów testujących poziomy toksyn i
istotnych minerałów w moczu jest Doctor's Data Laboratory, 170 Roosevelt Rd,
West Chicago, IL 60185. Tel. (800) 323-2784; 708 231-3649.
TERAPIA PRZED
DETOKSYFIKACJĄ
Przed rozpoczęciem terapii detoksyfikacyjnej ważne jest uregulowanie, poprawa
statusu żywieniowego, normalizacja poziomów glutationu, terapia dysbiozy
jelitowej i kontrola podstawowego funkcjonowania nerek i wątroby oraz pełna
analiza krwi (Complete Blood Count).
1) Redukcja toksycznego zagrożenia:
Ponieważ celem detoksyfikacji jest obniżenie
toksycznego obciążenia organizmu, to ważne jest najpierw zredukowanie
dostępności toksycznych metali w maksymalny sposób. Obejmuje to :
* Unikanie plomb z amalgamatu srebrowo-rtęciowego, które są głównym
źródłem rtęci u większości Amerykanów. Jeżeli dziecko ma plomby z rtęcią, to
trzeba je ostrożnie usunąć przed rozpoczęciem terapii detoksyfikacyjnej.
Plomby powinien usuwać jedynie doświadczony dentysta przeszkolony w
bezpiecznym usuwaniu plomb, używając wysokopróżniowe ssanie i inne środki
bezpieczeństwa. Nawet takie środki bezpieczeństwa mogą doprowadzić do
tymczasowego wzrostu zatrucia rtęcią.
* Unikanie ryb i skorupiaków morskich, szczególnie największych ryb (rekin,
miecznik, tuńczyk). (0czyszczony olej rybny jest dozwolony, ponieważ zawiera
ważne istotne kwasy tłuszczowe i nie zawiera istotnych ilości rtęci.)
Najbezpieczniejsze oleje to te, które zostały przebadane także na obecność
PCB i innych rozpuszczalnych w tłuszczach toksyn.
* Oczyszczona woda: zlećcie zbadanie wody przez lokalne przedsiębiorstwo
wodociągów, lub stosujcie odwróconą osmozę, aby usunąć wszelkie toksyczne
(niestety także niezbędne) minerały.
* Organiczna żywność (jest preferowana) lub intensywne mycie powierzchni
owoców i warzyw.
* Stosowanie JEDYNIE szczepionek bez thimerosalu.
2) STATUS ŻYWIENIOWY:
Większość dzieci z autyzmem potrzebuje zwiększonej ilości witamin, minerałów
i pewnych aminokwasów. Cynk jest szczególnie ważny, ponieważ jego poziom jest
zazwyczaj niski w autyzmie. Niektóre czynniki detoksyfikujące mogą usuwać
istotne minerały, wiec potrzebne będą dodatkowe minerały. Terapia
antyoksydacyjna jest ważna w celu zredukowania stresu oksydacyjnego i
podniesienia poziomów glutationu. Witamina C, witamina E, witamina B6, cynk i
selen są szczególnie potrzebne, jako dodatki do stosowania preparatu z
wieloma witaminami i minerałami. Należy unikać miedzi w większości
przypadków, ponieważ zazwyczaj jest ona na wysokim poziomie. Podawanie
suplementów jest omówione bardziej szczegółowo w dalszej części tego raportu,
jak również w książce "Biomedical Assessment Options for Children with
Autism" J.Pangborna i S.M. Bakera.
3) Glutation: Glutation pełni
wiele istotnych funkcji w organizmie, m.in. łączy się z toksycznymi metalami
i eliminuje je. Poziomy glutationu w plazmie są zwykle 50% niższe u dzieci z
autyzmem, wiec ważne jest znormalizowanie tych poziomów przed podjęciem
detoksyfikacji.
W przeciwnym wypadku jest to wylewanie wody z dziurawego statku - możecie
wylewać wodę (toksyny), lecz one przeciekają z powrotem, jeśli
"dziury" (brak glutationu) nie zostały załatane. Normalnie,
koncentracja glutationu jest
znacznie wyższa wewnątrz komórek, wiec najlepiej jest mierzyć jej poziomy
wewnątrz erytrocytów (czerwone ciałka krwi). Poziomy glutationu można
podwyższyć wieloma sposobami, np:
a) przezskórny, podskórny lub
dożylny glutation. Nowa forma lipoceutyczna (lipoceutical form) wygląda
obiecująco. Nie jest jasne czy doustne podawanie glutationu prowadzi do
podniesienia poziomu glutationu w osoczu.
b) W wyniku badania przeprowadzonego przez Jamesa i
innych stwierdzono, że podawanie 800 mcg kwasu foliowego (folinic acid) i
1000 mg TMG częściowo podnosi poziomy glutationu u dzieci z autyzmem, a
dodanie podskórnych zastrzyków metylokobalaminy (75 mcg/kg, dwa razy w
tygodniu) znormalizowało poziomy glutationu. Zauważcie, że dawkowanie
metylokobalaminy zasugerował Dr. J. Neubrander - proponując wstrzykiwanie tej
substancji do tłustej tkanki pośladków. (Zauważcie, ze Dr Neubrander
zaleca teraz dawkowanie 64.5 mcg/kg, co trzy dni).
Dodanie witaminy B6 (istotny współczynnik) może
podnieść poziom glutationu jeszcze bardziej. Dodanie metioniny może być
pomocne, lecz należy robić to ze szczególną ostrożnością po podaniu
metylokobalaminy, aby zapobiec negatywnym reakcjom.
c) Witamina C:
Z badania przeprowadzonego przez C.Johnstona z udziałem studentów collegu
wynika, że podawanie 500 mg witaminy C dziennie podniosło poziomy glutationu
o 50%. Podwyższenie dawki witaminy C do 1000 mg dziennie nie przyniosło
dodatkowych korzyści.
4) Dysbioza jelitowa: Przynajmniej
50% dzieci z autyzmem ma zaparcia i/lub biegunkę, a w badaniu przeprowadzonym
przez Rosseneu stwierdzono, ze 95% tych dzieci miało ogromnie wysoki poziom
E.coli i innych bakterii, produkujących duże ilości
endotoksyn. Dysbioza candidy może także stanowić problem. Niektóre terapie
detoksyfikujace mogą spowodować lub zaostrzyć problem dysbiozy bakterii i
candidy, albo bezpośrednio - oferując pożywkę dla tych organizmów, albo
powodując wydzielanie toksycznych metali do jelita. Wydaje się, że jest
to szczególnie prawdziwe w przypadku doustnego kwasu a-liponowego (alpha
lipoic acid) i NAC, czasami istnieje taki problem przy stosowaniu
doustnego DMSA, nieco rzadziej przy stosowaniu doustnego DMPS i być może jest
to rzadki problem przy stosowaniu przezskórnego DMPS. Zobaczcie obszerniejszą
dyskusję na ten temat w Appendix D.
5) Monitorowanie wątroby/nerek i pełne
badanie krwi (Complete Blood Count) przed i podczas
detoksyfikacji. Ważne jest kontrolowanie funkcjonowania nerek (BUN,
kreatynina) i funkcjonowania wątroby (SGOT, SGPT, GGT, ALT, AST) przed
używaniem pewnych substancji detoksyfikujących, ważna jest także kontynuacja
kontroli funkcjonowania wątroby i nerek podczas detoksyfikacji. Podobnie
ważne jest badanie krwi (Complete Blood Count) łącznie z obliczeniem ilości
płytek przed detoksyfikacją, ponieważ niektóre substancje detoksyfikujące
mogą wpływać negatywnie na działanie wątroby/nerek, liczbę płytek krwi na limfocyty. Omawiamy to
bardziej szczegółowo poniżej.
OPCJE DETOKSYFIKACJI
O detoksyfikacji należy myśleć po uprzednim uregulowaniu w najwyższym
możliwym stopniu kwestii omawianych uprzednio. (Więcej informacji dostępnych
jest w książce "Biomedical Assessment Options for Children with Autism
and Related Problems" J.Pangborna i S.M.Bakera, opublikowanej przez
Autism Research Institute).
Istnieje wiele czynników (substancji) usuwających metale i niektóre z nich
mogą być podawane na różne sposoby (dożylnie, doustnie, czopki do odbytnicy,
przezskórnie). Trzy najważniejsze z nich, które omówimy, to DMSA, DMPS i
TTFD. Aby wybrać konkretny czynnik/czynniki należy rozważyć jego skuteczność,
toksyczność, ewentualne usuwanie niezbędnych minerałów, wpływ na dysbiozę
jelitową, sytuację prawną i doświadczenie kliniczne.
OPCJA PIERWSZA: DMSA
Sytuacja prawna: DMSA w formie doustnej zostało
zatwierdzono przez FDA (Amerykańska Agencja d.s.
Żywności i Leków) w celu leczenia zatrucia ołowiem u dzieci (nawet u dzieci
rocznych), których poziom ołowiu we krwi wynosi > 45 mcg/100 ml. Jak w
przypadku każdego dopuszczonego leku, lekarze mogą przepisywać DMSA w
innych celach, takich jak leczenie innego rodzaju zatrucia metalami. DMSA
jest także dostępne jako suplement bez recepty, lecz zalecamy usilnie, aby
brać ten lek tylko pod kontrolą lekarza posiadającego odnośną wiedzę.
Skuteczność: DMSA posiada zdolność wiązania i usuwania szerokiego
zakresu toksycznych metali, łącznie z ołowiem, rtęcią, arszenikiem, cyną,
niklem i antymonem. Doświadczenia na zwierzętach zademonstrowały, że DMSA
może skutecznie obniżać poziom rtęci w nerkach i w wielu innych tkankach,
lecz wydaje się, że nie posiada zdolności przenikania do wnętrza komórek lub
przenikania bariery krew - mózg. Kilka badań pokazało, że DMSA nie obniża
poziomu metali w mózgu zwierząt.
Absorpcja/wydzielanie: W przypadku doustnego stosowania
DMSA absorpcja wynosi około 20% a poziom DMSA we krwi osiąga maksymalna
wartość w ciągu 2-4 godzin. Wydzielanie jest znacznie wolniejsze, a okres
połowicznego rozpadu wynosi około 2 dni. DMSA jest wydzielane przede
wszystkim w moczu, głównie jako disiarczek DMSA i cysteiny.
TESTY PRZED I PODCZAS STOSOWANIA DMSA
* Ponieważ DMSA
jest wydzielane głównie w moczu, ważne jest monitorowanie funkcjonowania
nerek co 2-3 miesiące.
* Długotrwale stosowanie DMSA może wywołać bone marrow
suppression (zahamowanie
czynności szpiku kostnego) więc
ważna jest pełna analiza krwi (Complete Blood Count) i liczba płytek krwi.
* DMSA może wywołać uszkodzenie wątroby, wię |