1.    Co to jest chelatacja (chelacja)?

2.    Najczęściej zadawane pytania związane z chelatacją w odniesieniu do autyzmu.

3.    Artykuł o chelatacji.

4.    Protokół chelatacji DAN.

5.    Protokół chelatacji według Andy Cutler’a.


 

 

 

1.  Co to jest chelatacja (chelacja)?

Chelacja (chelatacja) opracowana przez laureata Nagrody Nobla

 

Substancje chelacyjne odznaczają się zdolnością do chemicznego wiązania się (z greckiego: chele – szpon) z metalami i minerałami w naszym organizmie. Substancja taka otacza jon danego minerału czy metalu i usuwa go z organizmu w moczu lub kale. Aminokwas o nazwie EDTA jest efektywną i szeroko badaną substancją chelacyjną.

 

Źródła chelacji sięgają roku 1893 i wiążą się z nazwiskiem Alfreda Wernera, francusko-szwajcarskiego chemika, który w 1913 roku otrzymał Nagrodę Nobla za opracowanie teorii dotyczącej wiązania metali przez organiczne cząsteczki, która później legły u podstaw współczesnego chemicznego rozwiązania metody chelacji.

Metodę chelacji z użyciem EDTA po raz pierwszy zastosowano w medycynie w 1948 r. w Stanach Zjednoczonych u robotników z fabryki baterii, którzy ulegli zatruciu ołowiem.

Wkrótce potem w amerykańskiej marynarce wojennej zaczęto poddawać chelacji marynarzy, którzy zatruli się ołowiem podczas malowania okrętów i budynków rządowych. W połowie lat 1950-ych chelacja była w USA preferowaną metodą leczenia zatrucia ołowiem i zachowuje tę pozycję po dziś dzień. Bezpiecznie zastosowano ją u ponad pół miliona pacjentów.

 

Lekarze wykonujący chelację u osób zatrutych ołowiem zauważyli, że u pacjentów, którzy cierpieli poza tym na miażdżycę tętnic, chelacja spowodowała także poprawę stanu tętnic. Od 1952 r. dożylną chelację EDTA zaczęto stosować w celu zwalczania chorób układu sercowo-naczyniowego. W ostatnich latach terapia ta stała się dostępna także w formie doustnej.

 

    2.  Najczęściej zadawane pytania związane z chelatacją w odniesieniu do autyzmu

AUTYZM -  RTĘĆ

( FAQ -CZĘSTO ZADAWANE PYTANIA)

 

AUTISM-MERCURY FREQUENTLY ASKED QUESTIONS,

Tłumaczenie z listy Yahoo "Autism - Mercury." Małgorzata Olszewska, mama Alexisa


· JAKI  JEST ZWIĄZEK MIĘDZY ZATRUCIEM RTĘCIĄ I AUTYZMEM?

 

W swym artykule "Autyzm - unikalny typ zatrucia rtęcią" Bernard i inni zaprezentowali zdumiewające podobieństwo między symptomami autyzmu i symptomami zatrucia rtęcią.  Chociaż może to brzmieć przerażająco, w istocie stanowi promień nadziei w życiu rodzin z dzieckiem autystycznym. Dlaczego? Ponieważ zatrucie rtęcią może zostać wyleczone.

· KIM JEST ANDY CUTLER?

Andy Cutler ma doktorat z chemii, sam był zatruty rtęcią i znalazł sposób, aby powrócić do zdrowia. Napisał książkę "Choroba amalgamowa: diagnoza i terapia”. Andy poświęca wiele godzin odpowiadając na pytania na naszej liście

 

· KIM JEST DR AMY?

Dr Amy Holmes jest lekarzem w Louisianie i pracuje z rodzicami wielu dzieci autystycznych, aby pomoc im w usuwaniu rtęci i innych toksycznych metali z organizmów ich dzieci. Dr Amy była onkologiem. Przeszła na emeryturę, aby zająć się wychowywaniem swego małego syna i okazało się, że ma on autyzm. Teraz powróciła do pracy, aby pomoc swemu synowi i innym dzieciom. Dr Amy napisała artykuł na stronie internetowej Healing arts, który opisuje problem zatrucia rtęcią i protokół terapeutyczny.

· JAK NIEBEZPIECZNA JEST RTĘĆ?

Bardzo. Rtęć jest drugim, po plutonie, najbardziej toksycznym pierwiastkiem na ziemi. Ilość rtęci zawarta w jednym termometrze jest wystarczająca, aby zatruć małe jezioro. Zatrucie rtęcią zostało powiązane z wieloma chorobami, m.in. takimi jak artretyzm, Alzheimer, multiple sclerosis, fibromyalgia, lupus, syndrom chronicznego zmęczenia, depresja, bipolar disorder, schizofrenia, trudności w nauce i ADHD.

 

· W JAKI  SPOSÓB MOJE DZIECKO MOGŁO ZOSTAĆ ZATRUTE RTĘCIĄ?

Wielu rodziców wierzy, że głównym winowajcą jest thimerosal, substancja konserwująca zawarta w szczepionkach i innych lekach. Thimerosal to w 50% rtęć. W październiku 1998 roku Agencja Żywności i Leków (FDA) zakazała stosowania thimerosalu w lekach sprzedawanych bez recepty. Od lipca 1999 roku FDA "zachęca"  producentów, aby usunęli thimerosal ze szczepionek Niektórzy to zrobili, inni nie. Dzisiaj większość szczepionek nie zawiera thimerosalu lub zawiera tylko jego "ślady". Lecz nie wiemy jak wiele ze starych produktów z thimerosalem znajduje się nadal na półkach.

Każda szczepionka zawierająca thimerosal przekracza zalecenia Agencji Ochrony Środowiska (EPA) wynoszące 0.1 mikrograma/kg dziennie. Ponieważ wiele szczepionek podaję się jest często tego samego dnia, ilość rtęci wszczepianej niemowlętom jest wielokrotnie wyższa od "bezpiecznych" limitów. Przed wydaniem zakazu przez FDA rtęć była dodawana do kropel do oczu, preparatów dla szkieł kontaktowych, sprayów do nosa, kremów antykoncepcyjnych, kremów na hemoroidy, zastrzyków przeciw alergiom i środków antyseptycznych takich jak Mercurochrome i merthiolate.

Istnieje wiele innych źródeł zatrucia rtęcią. Podajemy krótką listę:

  • plomby dentystyczne,
  • dymy z fabryk spalających węgiel,
  • ryby i owoce morza (szczególnie tuńczyk, łosoś i miecznik),
  • niektóre farby, termometry i urządzenia do mierzenia ciśnienia krwi (szczególnie, jeśli rtęć wylała się na dywan z rozbitych urządzeń), żarówki fluorescencyjne.


Należy podkreślić,
że rtęć znajdująca się w organizmie matki przechodzi do jej dziecka przez łożysko, a następnie podczas karmienia piersią (jest zawarta w mleku matki). Zobaczcie artykuł "Rtęć ze <srebrnych> plomb matki w mleku owiec i kobiet. Źródło zatrucia noworodków" napisany przez Vimy, Hooper i King.

· ALE MÓJ DENTYSTA POWIEDZIAŁ MI, ŻE PLOMBY METALOWE SĄ ABSOLUTNIE BEZPIECZNE

Obecność rtęci w plombach metalowych stanowi kontrowersyjny temat. Pomimo faktu, że plomby metalowe zwierają 50% rtęci, Amerykańskie Stowarzyszenie Dentystów twierdzi oficjalnie, że plomby metalowe są bezpieczne i ze rtęć nie stanowi zagrożenia dla zdrowia. Jednakże, z licznych badań naukowych wynika, że plomby metalowe są głównym źródłem zatrucia rtęcią. Z powodu takiego stanowiska Amerykańskiego Stowarzyszenia Dentystów, twój dentysta ryzykuje utratę zezwolenia na wykonywanie zawodu, jeśli powie ci, że rtęć jest niebezpieczna, niezależnie od tego, co osobiście myśli na ten temat.

 

· JEŚLI ZATRUCIE RTĘCIĄ JEST SPOWODOWANE SZCZEPIONKAMI TO, DLACZEGO NIE WSZYSTKIE DZIECI SĄ ZATRUTE RTĘCIĄ?

Wrażliwość na rtęć jest bardzo zróżnicowana, tak jak naturalna zdolność organizmu do detoksykacji. Niektóre dzieci mogą szybko pozbywać się rtęci, natomiast u innych ta toksyna pozostaje w organizmie dłużej, co pozwala jej na mocne związanie się z mózgiem i innymi organami.

· JAK MOGĘ SPRAWDZIĆ CZY MOJE DZIECKO JEST ZATRUTE RTĘCIĄ?

Dr Amy Holmes podaje listę pożytecznych testów lekarskich na swojej stronie internetowej

Analiza materiałów śladowych, czyli badanie włosów, jest niedrogim, nieinwazyjnym i dość dokładnym testem w celu określenia obciążenia organizmu rtęcią lub innymi metalami ciężkimi. Laboratorium Doctor's Data (tel. 708/231-3649) jest wspaniałym miejscem, aby wykonać ten test. Pamiętajcie, że rtęć może być tak mocno związana z tkankami w organizmie, że nie pojawi się w dłużej ilości w badaniu włosów. Zamiast patrzeć na poziom samej rtęci, należy patrzeć na wszystkie elementy i zastosować "reguły liczenia" ("counting rules") (zawarte w FILES na naszej liście)
w celu stwierdzenia czy Rtęć jest obecna w organizmie. tutaj:
 


· JESTEM PRZEKONANY, ŻE MOJE DZIECKO JEST ZATRUTE RTECIĄ? CO ROBIĆ TERAZ?

Jeśli twoje dziecko ma plomby metalowe, to będziesz musiał znaleźć dentystę, który zastąpi srebrne plomby jakimś innym materiałem. Następnie, powinieneś spróbować znaleźć lekarza, który może pomóc w chelatowaniu.

Pamiętaj, że większość lekarzy nie posiada wiedzy na temat zatrucia rtęcią. Nie musisz iść do normalnego (regular) lekarza.

"Alternatywni" lekarze tacy jak osteopata, naturopata, homeopata lub chiropractor mogą pomoc ci w zdobyciu substancji chelatujących i mogą monitorować zdrowie twojego dziecka podczas chelatowania. Nie musisz mieć lekarza, aby prowadzić chelatowanie, lecz jest to dobra idea.

 

· CZYM SĄ SUBSTANCJE CHELATYZUJĄCE?

Substancje chelatujące są związkami chemicznymi z dwiema lub więcej grupami wiążącymi pewne metale połączonymi w jedną molekułę.

Substancje chelatujące usuwające rtęć to DMPS (2,3 dimercaptopropanesulfonate sodium), DMSA (2,3 meso DiMercaptoSuccinic Acid) - nazwa rodzajowa: Succimer, nazwa handlowa: Chemet, i LA (alpha lipoic acid).

DMPS został zatwierdzony jako lek sprzedawany hurtowo przez apteki przygotowujące leki i jest wspaniałą substancją usuwającą rtęć z organizmu, (lecz nie z mózgu), jeśli jest stosowany odpowiednio. Niestety wielu lekarzy stosuje DMPS i inne substancje chelatujące w nieprawidłowy sposób i podobnie jak inne leki może być bardzo niebezpieczny jest używany niewłaściwie.

DMSA jest lekiem na receptę zatwierdzonym przez Agencje Żywności i Leków jako lek na zatrucie ołowiem u dzieci. Działa on także dobrze w przypadku rtęci. DMSA usuwa rtęć z całego ciała, z wyjątkiem mózgu, ponieważ nie przekracza bariery krew - mózg.

ALPHA LIPOIC ACID (ALA) to suplement sprzedawany bez recepty, który skutecznie usuwa rtęć. W przeciwieństwie do DMSA i DMPS, ALA przekracza barierę krew - mózg, wiec może usuwać rtęć z mózgu lub przesuwać ją do mózgu. ALA nie powinien być stosowany, jeśli niedawno nastąpiło zatrucie rtęcią (w ciągu ostatnich trzech miesięcy) lub, jeśli dziecko ma wysoki poziom miedzi, ponieważ ALA zmniejsza jeszcze bardziej wydzielanie miedzi.

 

· CZEKAM NA BADANIE WŁOSÓW I PRÓBUJĘ ZNALEŹĆ LEKARZA, KTÓRY POMOŻE MI W CHELATOWANIU. CZY MOGĘ TERAZ COŚ ZROBIĆ?

 

Tak - możesz zacząć podawać suplementy. Są to suplementy, które mogą pomóc twemu dziecku, aby czuło się lepiej teraz i podczas chelacji.
Oto niektóre ważne suplementy (należy je podawać 4 razy dziennie):

· kompleks witamin B
· witamina C
· ekstrakt Milk Thistle

Należy brać często (częstotliwość nie jest tak bardzo ważna jak powyżej):

· cynk
· magnez
· witamina E
· mieszane karoteny/mixed carotenes
· lypocene
· olej z nasienia lnu

 

· SŁYSZAŁAM, ŻE GLUTATION, CHLORELLA, CILANTRO, CYSTEINA, MSM, NAC, CZOSNEK I SAUNA CHELATUJĄ NATURALNIE I ŻE NATURALNY SPOSÓB JEST LEPSZY. CZY TO JEST PRAWDA?

Nie zakładajcie, że jeśli coś jest "naturalne" to jest koniecznie lepsze. Jak mówi Andy "strychnina i botulina są naturalne, lecz śmiercionośne". Oczywiście pewne naturalne leki są wspaniałe.

Dr Amy: "Myślę, że o wiele lepiej jest zostawić w spokoju glutation, MSM, cysteinę i inne wspomniane suplementy. U niezbadanej osoby wywołują one więcej problemów, niż mogą naprawić."

Andy: "Im więcej słyszę o MSM, tym bardziej zalecam ludziom, aby go unikali. Otrzymujemy różne negatywne raporty."

Wyjątkowo złym pomysłem jest używanie MSM, cysteiny, NAC lub glutationu razem z ALA, ponieważ ALA naturalnie podwyższa poziomy cysteiny i glutationu w organizmie. NAC to suplement, który sprawi, że organizm będzie produkować więcej glutationu.

Andy: "Ani NAc, ani glutationu nie usuną rtęci z mózgu - lecz sprawią, że rtęć w organizmie stanie się o wiele bardziej toksyczna, jeśli będą podawane w przesadnych ilościach."

Czosnek to nie chelator

Sauna  - Andy: "Sauna była stosowana w celu odtruwania górników od niepamiętnych czasów - kiedy byli oni bardzo zatruci, szli do sauny w godzinach pracy zamiast do szybu. Pocenie się naprawdę zwiększa wydzielanie rtęci. Prawdopodobnie jedna lub dwie godziny sauny są równoznaczne z działaniem 50 mg DMSA, co 4 godziny przez jeden dzień."

Uwaga: Członkowie grupy Autism Mercury zalecają ostrożność w stosowaniu sauny, ponieważ osoby zatrute rtęcią są często wrażliwe na gorąco.

 

· OTRZYMAŁEM REZULTATY BADANIA WŁOSÓW MOJEGO DZIECKA I POKAZUJĄ ONE WYSOKI POZIOM INNYCH TOKSYCZNYCH METALI, OPRÓCZ RTĘCI. CO POWINIENEM ZROBIĆ?

Generalnie, najpierw usuwaj inne metale. Wysokie poziomy ołowiu, miedzi, arszeniku, antymonu lub aluminium mogą wywołać symptomy podobne do zatrucia rtęcią. Jeśli twoje dziecko ma wysokie poziomy innych metali, to prawdopodobnie jest bardzo chore. Zrób ponownie badanie włosów za 3 miesiące.

OŁÓW: Używaj DMSA, lecz stosuj protokół usuwania rtęci, na wypadek tego, że rtęć jest także obecna. Podawaj DMSA, co 3-4 godziny przez kilka dni, później odpoczynek przez tyle samo dni, itd.

ARSEN: LA działa bardzo dobrze na arsen.. Chelatuj stosując protokół usuwania rtęci, (co 3 godziny), cykl podawania LA i odpoczynku.

ANTYMON: Używaj SAMe, 5 mg dziennie na funt wagi dziecka, w podzielonych dawkach, lub możesz zastosować "methylating mix biednego człowieka" - witamina B-12 (100 mikrogramowa na funt), folate (10 mikrogramow na funt) i TMG lub cholinę (10-20 mg na funt). Podawaj je w ciągu całego dnia. Mogą one dodawać energii wiec możesz chcieć podawać je we wcześniejszych godzinach dnia.

MIEDŹ:  Wchłanianie miedzi można ogromnie zredukować podając 25 mikrogramów cynku i 250 mikrogramów molibdenu 4 razy dziennie, jak również wykluczając z diety żywność z dużą zawartością miedzi.
Orzechy, organy zwierząt, owoce morza, melasa i czasem nie umyte produkty zawierają dużo miedzi. Glycine, taurine i ekstrakt Milk Thistle mogą pomóc w szybszym usunięciu miedzi.

UWAGA: Nie należy podawać ALA, jeśli dziecko ma wysoki poziom miedzi, ponieważ ALA podwyższy jeszcze bardziej jej poziom.

ALUMINIUM: Ogranicza wchłanianie z diety. Nie gotuj w aluminiowych garnkach, nie pij napojów z puszek aluminiowych, upewnij się, że sprawdzasz etykiety.
(
Uwaga tłumacza: czytałam, ze nie należy również jeść niczego z puszek, a na stronie internetowej Metametrix przeczytałam ze aluminium jest zawarte także W PAŚCIE DO ZĘBÓW)

 

· MOJE DZIECKO JEST NA DIECIE BEZ GLUTENU I KAZEINY. CZY MOGĘ KONTYNUOWAĆ DIETĘ?

Jeśli dieta sprawia, że twoje dziecko czuje się lepiej, to oczywiście kontynuuj ją. Bernie Windham napisał pracę opisującą jak rtęć ingeruje w działanie enzymu potrzebnego do trawienia glutenu i kazeiny. Wielu ludzi zatrutych rtęcią jest wrażliwych na żywność bogatą w siarkę, do której należą wszystkie produkty mleczne.

Odnośnie candidy: Rtęć wywołuje uszkodzenie systemu odpornościowego i osłabiony system odpornościowy pozwala candidzie, bakteriom i wszelkim innym okropnościom na rozmnażanie się w organizmie. Przerost candidy może wywołać "dziurawe/nieszczelne jelito" ("leaky gut") - stan, w którym powierzchnia jelita staje się nieco porowata, umożliwiając przenikanie niestrawionych cząsteczek do obiegu krwi, co wywołuje reakcje alergiczne.
Osoby zatrute rtęcią często cierpią na alergie pokarmowe. Dlatego dieta bez glutenu i kazeiny to prawdopodobnie dobra idea przed i podczas terapii.
Teoretycznie, po usunięciu rtęci, system odpornościowy powraca do normy, a jelito może zacząć się goić (może to wymagać antybiotyków i/lub leków przeciw grzybom) - wtedy dziecko może być w stanie ponownie jeść "normalne" jedzenie.
(
Uwaga tłumacza: czytałam o wielu przypadkach takich dzieci - po chelatowaniu SKONCZYŁY SIĘ WSZYSTKIE ALERGIE I SĄ NA NORMALNEJ DIECIE)


· CZY KTOŚ NAPRAWDĘ "WYLECZYŁ " SWOJE AUTYSTYCZNE DZIECKO PRZEZ CHELATOWANIE?

Książka "Przemieniając ołów w złoto" opisuje kilka przypadków dzieci z "autystycznymi tendencjami", których stan poprawił się dramatycznie po usunięciu ołowiu.

W momencie pisania tego tekstu (2000) nikt na tej liście nie wyleczył kompletnie swego dziecka z zatrucia rtęcią. Ale jest jeszcze za wcześnie. Dr Amy ma wspaniale rezultaty u dzieci, które leczy i wielu rodziców informuje o poprawie stanu swych autystycznych dzieci po każdym cyklu chelacji.

· JAK DUŻO CZASU POTRZEBA, ABY ZAKOŃCZYĆ CHELATOWANIE?

Od 6 miesięcy do dwóch lat, w zależności od stopnia zatrucia danej osoby i szybkości chelatowania. Dzieci poniżej 8 roku życia reagują na chelatowanie szybciej niż starsze dzieci.  (Uwaga tłumacza: ale reagują i mają dobre rezultaty)

· MOJE DZIECKO MA TYLKO JEDNĄ METALOWĄ PLOMBĘ I NIE MOGĘ ZNALEŹĆ DENTYSTY, KTÓRY ZGODZI SIĘ NA ZASTĄPIENIE JEJ INNYM MATERIAŁEM. CZY MOGĘ ZACZĄĆ CHELATOWANIE?

Absolutnie nie. Nie możesz zacząć chelatowania, jeśli obecne są jakieś metalowe plomby. Substancja chelatująca usunie rtęć z plomby i przeniesie ją do ciała dziecka, zatruwając je jeszcze bardziej.

· JAK MOGĘ ZNALEŹĆ MERCURY FREE (dosłownie: wolnego od rtęci) DENTYSTĘ?

Ostrożnie wybierz dentystę. Plomby composite wymagają większych umiejętności, aby je umieścić niż plomby metalowe, a ryzyko dalszego zatrucia rtęcią podczas wymiany plomby jest wielkie. Dentysta powinien stosować coś podobnego do protokołu IOAMT, dotyczącego usuwania plomb metalowych i zakładania nowych.

 

 

3. Artykuł o chelatacji.

 

Artykuł, który ukazał się w „ The Wall Street Journal „ (15 Lutego, 2005)

"Radykalne podejście do Autyzmu”

”Radical Approach to Autism” napisany przez Amy Dockser Marcus)

(Interpretacja i tłumaczenie tego artykułu- „Megpl”, mama Krzysia)

         Jedno z najbardziej frustrujących i często kontrowersyjnych jest w medycynie dziecięcej podejście do leczenia autyzmu. Dziś, niektórzy rodzice i lekarze idą drogą, która być może jest najbardziej kontrowersyjna: leczyć autyzm przez podawanie leków, które odbierają ciału metale.

To podejście, zwane chelatowaniem, było używane od dziesiątków lat do detoksykacji ludzi zatrutych metalami ciężkimi w wyniku ich pracy lub zatrucia środowiskowego.

Leki do chelatowania mają potencjalne negatywne działania uboczne- włączając problemy ze szpikiem kostnym i wątrobą, ponieważ odbierają ciału także potrzebne metale takie jak żelazo czy cynk.

Ale obrońcy tego podejścia mówią, że zmniejsza ono dewastujące symptomy autyzmu takie jak: brak zaangażowania społecznego i sensoryzmy. Niektórzy nawet twierdzą, że autystyczne dzieci poddane chelatowaniu powracają do normalnego zdrowia.


        
Podejście  to wyrosło na podłożu wiary wielu ekspertów od autyzmu, że metale ciężkie, a szczególnie rtęć występująca w szczepionkach dla dzieci, są przyczyną autyzmu.

Instytut Medycyny (IOM) w maju 2004 roku nie znalazł powiązania pomiędzy szczepionkami a autyzmem. Ale w tamtym  roku toksykolog Rashid Buttar, który leczył chelatowaniem swojego syna, zeznał przed Kongresem USA ze 19 z 31 pacjentów w jego klinice w Pn Karolinie, którzy użyli leku TD-DMPS przez ponad rok wyzbyło się wszystkich symptomów autyzmu. Buttar nie opublikował jeszcze swoich danych, ale powiedział, że zamierza to zrobić.
        
Chelatowanie jako metoda leczenia autyzmu spotyka się z zaciekłą krytyką wielu lekarzy, którzy się  koncentrują na potencjalnych skutkach ubocznych oraz na tym, że jak dotąd nie ma żadnych opublikowanych badań klinicznych, które zademonstrowałyby, że chelatowanie działa.

Niektórzy mówią, że dzieci, u których nastąpiło wyleczenie nie były poprawnie zdiagnozowanie (nigdy nie miały autyzmu), lub miały jego łagodniejszą formę.
         Wiele dzieci, które przechodzą przez chelatowanie   jest także poddawanych  innym terapiom. Dlatego tak "trudno jest udowodnić rezultaty chelatowania " mówi Marie McCormick - profesor "Zdrowia Matki i Dziecka"  ze szkoły Harvard School of Public Health. "Wyłącznie badania kliniczne obiektywnie zakończą ta debatę" dodaje McCormick - członkini komitetu, która napisała ubiegłoroczny raport (IOM) o szczepionkach.
        

Tradycyjnym podejściem do leczenia autyzmu było podejście behawioralne, edukacja społeczna i logopedia. Autyzm, który występuje, u co 166 dziecka w USA (dane z Center of Disease Control [CDC] and Prevention), jest rozwojowym syndromem, który "atakuje" komunikowanie się dziecka, jego kreatywną zabawę i społeczne interakcje.
  Trudno podać, ile jest autystycznych dzieci przechodzących chelatowanie. CDC opublikowało dane w ubiegłym roku mówiące, że około 60 000 amerykanów przechodzi jakąś formę chelatowania.. Ale nie wiadomo,  ile przechodzi tę terapię z powodu zatrucia ołowiem lub z powodu innej diagnozy. CDC i FDA nie komentują sposobu chelatowania jako terapii na autyzm.

Rodzice

Zatem rodzice biorący pod uwagę chelatowanie mogą tylko dowiedzieć się o niej (i jej skutkach) z internetu lub od innych rodziców. Historia Lenny Hoover, lat 6, z Royal Palm Beach Floryda, jest jedną z takich historii zamieszczonych na internecie.
         Charles Hoover, ojciec Lennego, mówi, że syn był zdiagnozowany z autyzmem (średnio-lekkim) w wieku 2 lat. Lenny najpierw był na diecie CF/GF ( bezmleczna, bezglutenowa) w nadziei, że dieta pomoże mu w problemach jelitowych. Lenny także zaczął intensywną terapię behawioralną.

W wieku 28 miesięcy zaczęli chelatowanie, kiedy testy wykazały, że Lenny ma podniesione- cynę, nikiel, arszenik w moczu. Mieszali lekarstwo DMSA z sokiem, który Lenny musiał pić, co 8 godz. przez 3 dni, z 11 dniami przerwy. W ten sposób zrobił 38 cykli chelatowania
"Bardzo ciężko było go zmusić do picia tego soku" - powiedział Pan Hoower "Pachniał jak siarka". Ale Lenny zaczął wykazywać tak szybki rozwój, że rodzice zaprzestali terapii behawioralnej. Kiedy Lenny skończył 5 lat, szkoła stwierdziła, że nie za żadnych opóźnień.

W tamtym roku zaczął normalną zerówkę. Pan Hoover powiedział "Odnaleźliśmy naszego syna".


         Wiele grup internetowych oferuje rodzicom informacje o chelatowaniu. Grupa Yahoo nazwana Chelatingkids2, ma ponad 1800 członków -mówi jedna z jej założycielek Ann Brasher.
        
Autism Research Institute - grupa z San Diego, która wierzy, że przyczyną autyzmu jest rtęć w szczepionkach, mówi ze 73% ze 187 rodzicowi uznało chelatowanie za pomocne. Dziś Instytut, który utrzymuje się z prywatnych datków, jest gotowy opublikować raport rekomendujący chelatowanie jako "jedną z najbardziej pomocnych terapii w leczeniu autyzmu i pokrewnych syndromów".

Pytania na temat diagnozy
         Krytycy chelatowania mówią, że tacy pacjenci jak Lenny Hoover byli źle zdiagnozowani. Pan Hoover mówi, że Lenny był typowym autystą. Lenny przestał mówić, spał tylko kilka godzin w nocy, a na video można go obserwować jak ciągle kręcił się w kółko.  Mr Hoover zgadza się z tym, że trudno się zgodzić, która terapia najwięcej zadziałała. Mówi, że dieta, terapia behawioralna i chelatowanie- wszystkie pomogły jego synowi - ale wierzy, że chelatowanie pomogło najwięcej. Teraz Lenny jest na normalnej diecie i skończył chelatowanie w 2003, kiedy rodzice zdecydowali, że już więcej nie wynosili z niej korzyści.

Leki
         Jest wiele lekarstw na chelatowanie . Niektóre jak DMSA - związek chemiczny produkowany przez wielu, np. Epochem Co w SHanghai - są zatwierdzonymi przez FDA lekami na usuwanie ołowiu z organizmu. Lekarze, którzy przepisują te leki na autyzm używają ich, „off-label" czyli nie tak jak były oryginalnie zatwierdzone.
  Inne leki nie są w ogóle zatwierdzone przez FDA. Ale aptekarze mogą je zrobić na indywidualną receptę zatwierdzoną przez lekarza. Te leki podane są pod różnymi postaciami np. w kremie, pigułkach lub zastrzykach.
  Zanim pacjent zapoczątkuje chelatowanie  powinien być przetestowany na metale ciężkie. Lekarze  nie są zgodni, jaki test jest najlepszy na ilość metali. Testy mogą być przeprowadzane na próbkach włosów, moczu, krwi. Krytycy twierdzą, że te testy mają dużo błędów.

Autism Research Institute zgadza się na tzw. test prowokacyjny; mocz i kał jest pobrany po podaniu chelatora, żeby sprawdzić czy metale ciężkie zostały wydalone z organizmu.
         Chelatowanie nie jest tanie. Leki kosztują $100-$200 miesięcznie. Testy tez są drogie $1200-$2400 rocznie. Ubezpieczenie nie pokrywa kosztów.

Nowe Dane
         O chelatowaniu zaczyna też się mówić jako o sposobie leczenia Alzheimera i chorób serca. Dane z Neurology z Grudnia 2003 mówią, że usunięcie metali u pacjentów z Alzheimerem, przez podanie chelatora cliquinol, zwolniło rozwój choroby. NIH w tamtym roku otworzyło badania kliniczne obejmujące 500 pacjentów, aby sprawdzić  teorie chelatowania.
         W tym roku Arizona University w Temple rozpocznie badania kliniczne dla dzieci od 3 do 9 lat . Połowa dzieci otrzyma DMSA, a druga placebo.

Chelatory

Nazwa :
DMSA
PLUS: w formie doustnej jest to zatwierdzonym przez FDA środkiem przy odtruwaniu z ołowiu dzieci nawet tak małych jak jednoroczne.
Może usunąć różne metale od ołowiu do rtęci.


MINUS: długie użycie może spowodować uszkodzenie szpiku kostnego i wątroby. Lek także odbiera cynk ,który trzeba suplementować podczas terapii. Może pogorszyć problemy jelitowe.

Nazwa :
DMPS


PLUS
: powoduje mniej problemów żołądkowo-jelitowych, i lepiej chelatyzuje rtęć niż DMSA. Może być użyty w formie kremu.


MINUS: nie jest zatwierdzony przez FDA.  Może mieć ciężkie skutki uboczne - krew i mocz muszą być monitorowane.

Nazwa:
TTFD
PLUS: bardzo bezpieczny. Mała grupa 10 dzieci z autyzmem wykazała dobre wyniki. Jest w formie kremu


MINUS: Nie jest zatwierdzony przez FDA.  Ma bardzo nieprzyjemny zapach i nie jest smaczny, gdyby się go miało podać w proszku doustnie.

 

4.  Protokół DAN!

 

Niniejsze tłumaczenie jest tłumaczeniem amatorskim i służy do celów informacyjnych.

Niektóre terminy medyczne podane są w jęz. Angielskim.

Dla rodziców z forum Dzieci Sprawnych Inaczej -tłumaczyły: Małgosia Olszewska i Annamag  

Konsultacja: dr Barbara Krajewska

 

 ze strony:  http://www.autismwebsite.com/ari/dan/treatmentoptionsmercurymetal.pdf

 

8 lutego 2005

WSTĘP DO ZNOWELIZOWANEGO RAPORTU NA TEMAT USUWANIA RTĘCI

W ostatnich latach pojawiło się wiele kontrowersji dotyczących ewentualnej roli rtęci jako czynnika powodującego obecną światową epidemię autyzmu. Chociaż wiele kwestii naukowych i prawnych nie zostanie uregulowanych przez pewien czas, istnieje wiele dzieci autystycznych, które potrzebują pomocy TERAZ.

Instytut Badań nad Autyzmem (The Autism Research Institute) ocenia rozmaite biomedyczne terapie autyzmu od roku 1967. Jedna ze stosowanych metod jest proszenie rodziców o ocenę skuteczności każdej z biomedycznych terapii, którą spróbowali. Ponad 23 tysiące rodziców odpowiedziało na nasze ankiety. Spośród 77 biomedycznych interwencji ocenianych przez rodziców pod względem skuteczności  (zob. www.AutismResearchInstitute.com, wybierz Parent Ratings of Treatments)- usuwanie rtęci uzyskało o wiele wyższą ocenę nie każdy inny lek, suplement lub specjalna dieta. Usuwanie rtęci (detoksyfikacja) zostało ocenione jako pomocne przez 73% rodziców, a dieta bez glutenu i kazeiny znalazła się na drugim miejscu (63%). Jest to znacząca i dodająca odwagi konkluzja, której nie można zignorować!

Instytut Badań nad Autyzmem zorganizował pierwszą konferencję naukową na temat usuwania rtęci w lutym 2001 r. w Dallas, Texas, w odpowiedzi na zapotrzebowanie na informacje dotyczące najlepszego leczenia zatrucia rtęcią. Raport stanowiący owoc tej konferencji został opublikowany w marcu 2001 r. i został rozpowszechniony w formie książkowej jak i na stronie internetowej Instytutu Badań nad Autyzmem.

Druga konferencja poświecona usuwaniu rtęci odbyła się w Los Angeles we wrześniu 2004 r.  i poświecona była najnowszym osiągnięciom w technologii detoksyfikacji. Niniejszy raport prezentuje konkluzje z tej konferencji.

Pragnę podziękować serdecznie uczestnikom naszej konferencji w Los Angeles poświeconej usuwaniu rtęci, których doświadczenie i ogromna wiedza znalazły wyraz w tym raporcie. Szczególnie dziękuje profesorowi Jimowi Adamsowi Ph.D. za jego wspaniałą pracę nad redakcją obecnego Raportu o Usuwaniu Rtęci u Dzieci Autystycznych (2005)

                                          Bernard Rimland
                                          Dyrektor Instytutu Badań nad Autyzmem

 

TERAPEUTYCZNE OPCJE DOTYCZĄCE ZATRUCIA RTĘCIĄ/METALAMI W AUTYZMIE I W POKREWNYCH ZABURZENIACH ROZWOJOWYCH

CEL:

W ciągu ostatnich kilkunastu lat gromadzonych jest coraz więcej klinicznych i naukowych dowodów na to, że większość dzieci z autyzmem cierpi z powodu zatrucia rtęcią/metalami. Ponadto, istnieje wiele raportów lekarzy i rodziców, zgodnie, z którymi usuniecie rtęci i innych toksycznych metali może być bardzo korzystne dla dzieci z autyzmem, prowadząc czasem do dużej redukcji autystycznych symptomów.

Rozmaite czynniki detoksyfikujace i rozmaite protokoły zostały zastosowane i celem tego dokumentu jest omówienie "za" i "przeciw" różnych dostępnych terapii. Generalnie, zgadzamy się w pełni, że usuniecie rtęci i innych toksycznych metali jest jedna z najbardziej korzystnych terapii autyzmu i pokrewnych zaburzeń. Potrzeba więcej badań naukowych, lecz skuteczne terapie są dostępne teraz. Każde dziecko stanowi indywidualną jednostkę, dlatego niniejszy raport prezentuje raczej ogólne wskazówki, a nie specyficzne zalecenia.


DOWODY ZATRUCIA RTECIĄ U DZIECI Z AUTYZMEM

Istnieją rozlegle dowody na to, że wiele dzieci z autyzmem cierpi z powodu zatrucia rtęcią. Krótko mówiąc, dowody wskazują na to, że dzieci z autyzmem mają niski poziom glutationu i cysteiny (prekursor glutationu), które są główną ścieżką usuwania toksycznych metali, takich jak rtęć.
Dzieci z autyzmem często zażywały nadmierne ilości antybiotyków, które w wielkim stopniu utrudniają wydalanie rtęci.
Z powodu swej ograniczonej zdolności do wydalania rtęci dzieci autystyczne mają niski poziom rtęci we włosach niemowlęcych, wysoki poziom rtęci w niemowlęcych ząbkach i wyższe wydzielanie rtęci po zażyciu DMSA w porównaniu z grupą kontrolną. Symptomy autyzmu są zgodne z symptomami zatrucia rtęcią. Studia epidemiologiczne nie są jednoznaczne, jednakże kilkanaście opublikowanych badań wskazuje na silny związek miedzy autyzmem a thimerosalem (substancją konserwującą) w szczepionkach.  Ogólnie wydaje się, że większość dzieci z autyzmem cierpi z powodu zatrucia rtęcią i może potencjalnie osiągnąć korzyści z terapii detoksyfikujacej.
(Zob. Appendix A - więcej szczegółów na temat zatrucia rtęcią  i Appendix B - więcej szczegółów na temat dowodów zatrucia rtęcią u dzieci z autyzmem).


TESTY NA ZATRUCIE RTĘCIĄ/METALAMI

Istnieje wiele testów, które można wziąć pod uwagę, aby wykryć ewentualne zatrucie rtęcią. Wierzymy, że testy prowokujące i być może testy na przeciwciała są najlepszymi metodami, lecz czasami potrzeba wielu cykli terapii detoksyfikującej  zanim nastąpi istotne wydzielanie rtęci/metali.
Krew, włosy i niesprowokowany mocz (tj. bez podania środka chelatującego) ogólnie NIE są dobrymi metodami testowania zatrucia rtęcią w niemowlęctwie, kiedy - jak sadzimy - nastąpiło pierwotne zatrucie. Inne możliwe sposoby testowania zatrucia rtęcią opisane są w Appendix C.

Krew:  Większość lekarzy przyzwyczajona jest do testów sprawdzających obecność ołowiu we krwi. Większość zatruć ołowiem stanowią chroniczne, nieustanne zatrucia, więc jest to logiczna metoda testowania obecności ołowiu, chociaż ołów ma krótki okres połowicznego zaniku we krwi. Jednakże badanie krwi nie jest dobrą metodą wykrywania dawnych zatruć, ponieważ rtęć i inne metale mają jedynie krótki okres połowicznego zaniku we krwi.

Włosy i mocz: Włosy i mocz stanowią miernik wydalania przez organizm toksycznych metali, na który wpływa zarówno toksyczne obciążenie organizmu  jak i poziom glutationu (który kontroluje wydalanie). Włosy rosną z prędkością około jednego cala przez 1-2 miesiące, wiec długość włosów określa okres badanego czasu.  Mocz jest miernikiem niedawnego zatrucia, najczęściej w ciągu ostatnich kilku dni.  Poziomy glutationu są często niskie w autyzmie, co prowadzi do niskiej zdolności wydalania, więc obniżony poziom glutationu  może maskować/ukrywać wysokie toksyczne obciążenie organizmu. W praktyce, badanie włosów i niesprowokowanego moczu nie są zwykle dobrymi metodami wykrywania zatrucia rtęcią/metalami w autyzmie.

TEST PROWOKACYJNY

Najbardziej rozstrzygającą metodą testowania zatrucia rtęcią/metalami jest podawanie czynników detoksyfikujacych, po którym zbiera się mocz lub stolec, w zależności od metody wydzielania.
Taki test daje Wam dwie ważne informacje:

1) metal był obecny w organizmie  i  2) detoksyfikacja może usunąć ten metal.  
Jednym ważnym ograniczeniem tych testów jest fakt, że skala normalnych wyników dla moczu i stolca najczęściej związana jest z wynikami osób, które nie biorą czynnika detoksyfikujacego, więc nawet normalna osoba mogłaby mieć wysokie rezultaty.  W konsekwencji, doświadczony lekarz musi ostrożnie interpretować wyniki. (Jedynym wyjątkiem jest DMSA dla dzieci, odnośnie, którego istnieją ograniczone dane - zobacz niżej.)
Innym ograniczeniem jest to, że niskie dawki czynników detoksyfikujacych mogą nie wywołać istotnego wzrostu wydzielania. Nie jest to w pełni zrozumiałe, lecz wydaje się, że pierwsza cześć dawki może zostać zneutralizowana przez organizm, zatem większe dawki mogą być potrzebne dla testów prowokacyjnych, w przeciwieństwie do długotrwałej terapii.

Jedną z komplikacji testów prowokacyjnych jest fakt, że czynnik detoksyfikujący może preferencyjnie wiązać się najpierw tylko z jednym metalem, wiec wydzielanie tego metalu może ukrywać/maskować obecność innych metali. Rtęć może być ściśle powiązana z tkanką ciała i może nie zostać usunięta do momentu, gdy znaczne ilości innych toksycznych metali zostaną już usunięte.

Sugerujemy gromadzenie normalnej próbki moczu (tj. przed podaniem czynnika detoksyfikujacego), a następnie próbki moczu sprowokowanego, pobranej o tej samej godzinie następnego dnia. Pozwala to na bezpośrednie porównanie efektów prowokacji z niesprowokowanym moczem. Porównanie z niesprowokowanym moczem pomaga także, jeśli osoba ma nienormalne poziomy kreatyniny, ponieważ ten test wyrażany jest zazwyczaj jako proporcja toksyn do kreatyniny. Kreatynina
znajduje się często na marginalnym poziomie w moczu autystyków, więc niska kreatynina może wywołać fałszywe wysokie rezultaty. Zwróćcie także uwagę na to czy rezultaty badań danego laboratorium opierają się na stosunku do kreatyniny.

NIEKTÓRE TYPOWE TESTY PROWOKACYJNE:

* Doustne DMSA (9 dawek):

Dawkowanie: 10mg/kg ciała w każdej dawce, 3 razy dziennie, przez 3 dni.

Tuż przed podaniem ostatniej dawki opróżnijcie pęcherz, a następnie gromadźcie cały mocz przez następne 8 - 10 godzin.

Ten test posiada zaletę wynikająca z tego, że Bradstreet i inni ustalili skalę normalnych wyników, opierając się na badaniach 18 normalnych dzieci i 221 dzieci z autyzmem. Korzystając z laboratorium Doctor's Data Laboratory, ustalili oni następujące poziomy u normalnych dzieci : 1.29+/-1.54 mcg Hg/g kreatyniny, 15.0+/-9 mcg Pb/g kreatyniny i 0.46 mcg Cd/g kreatyniny. Uwaga: 1000 mcg = 1 mg
Dzieci z autyzmem miały średnio trzykrotnie wyższe poziomy wydzielania Hg.

* Doustne DMSA (pojedyncza dawka):

Dawkowanie: 20-25mg/kg - jeden raz.

Opróżnijcie pęcherz, następnie podajcie DMSA i gromadźcie cały mocz przez 6-10 godzin. (Nie stosujcie dawki w wysokości 10mg/kg, ponieważ badanie Adamsa i innych nie stwierdziło żadnej istotnej różnicy miedzy 15 dziećmi z autyzmem i piętnastoma dziećmi z grupy kontrolnej). Niektórzy lekarze nie zalecają tej wysokiej pojedynczej dawki, z powodu obawy o niepożądane reakcje i preferują serie mniejszych dawek, wspomniane wcześniej.

*Doodbytnicze DMSA (jedna dawka):

dawka 25mg/kg, jeden raz. Gromadzimy mocz od następnego rana w przypadku dzieci korzystających z toalety, a w przypadku dzieci, które nie korzystają z toalety, zaczynamy gromadzić mocz w nocy, korzystając z pediatrycznych torebek do zbierania moczu. Czas gromadzenia moczu waha się między 12 - 24 godzinami, w zależności od preferencji lekarza i możliwości rodziny.

PROWOKACJE PRZY UŻYCIU DMPS

Kilkunastu lekarzy DAN! posiada doświadczenie w prowokacjach DMPS i uważa je za pożyteczne, podczas gdy inni lekarze DAN! nie stosują ich. Dla tych, którzy popierają stosowanie DMPS, sugerujemy następujące pojedyncze dawki prowokacyjne:

* Doustne DMPS (pojedyncza dawka): 5-10mg/kg, pojedyncza dawka, po której gromadzi się mocz przez 6-12 godzin. Dawka dla dzieci może być niższa, a dawka dla dorosłych może być wyższa, w zależności od zaleceń ich lekarza.

* Dożylne DMPS (pojedyncza dawka): Dawkowanie w wysokości 3-5mg/kg, po której gromadzi się mocz przez 6-8 godzin.

* Przezskórne DMPS (pojedyncza dawka): Dawkowanie w wysokości 3mg/kg, po którym gromadzi się mocz przez 12-24 godzin.

* Doodbytnicze DMPS (pojedyncza dawka): 10mg/kg, czopek musi pozostać w organizmie przez przynajmniej 30-45 minut, po czym gromadzimy mocz przez 8-12 godzin.

Istnieją nieoficjalne raporty, według których jednoczesne podawanie glutationu i DMPS może spowodować wzrost wydzielania toksycznych metali do moczu, jednakże nie jest to jeszcze pewne.

Jednym z najbardziej popularnych laboratoriów testujących poziomy toksyn i istotnych minerałów w moczu jest Doctor's Data Laboratory, 170 Roosevelt Rd, West Chicago, IL 60185. Tel. (800) 323-2784; 708 231-3649.

TERAPIA PRZED DETOKSYFIKACJĄ

Przed rozpoczęciem terapii detoksyfikacyjnej ważne jest uregulowanie, poprawa statusu żywieniowego, normalizacja poziomów glutationu, terapia dysbiozy jelitowej i kontrola podstawowego funkcjonowania nerek i wątroby oraz pełna analiza krwi (Complete Blood Count).

1) Redukcja toksycznego zagrożenia:

Ponieważ celem detoksyfikacji jest obniżenie toksycznego obciążenia organizmu, to ważne jest najpierw zredukowanie dostępności toksycznych metali w maksymalny sposób. Obejmuje to :

*
Unikanie plomb z amalgamatu srebrowo-rtęciowego, które są głównym źródłem rtęci u większości Amerykanów. Jeżeli dziecko ma plomby z rtęcią, to trzeba je ostrożnie usunąć przed rozpoczęciem terapii detoksyfikacyjnej.  Plomby powinien usuwać jedynie doświadczony dentysta przeszkolony w bezpiecznym usuwaniu plomb, używając wysokopróżniowe ssanie i inne środki bezpieczeństwa. Nawet takie środki bezpieczeństwa mogą doprowadzić do tymczasowego wzrostu zatrucia rtęcią.

* Unikanie ryb i skorupiaków morskich, szczególnie największych ryb (rekin, miecznik, tuńczyk). (0czyszczony olej rybny jest dozwolony, ponieważ zawiera ważne istotne kwasy tłuszczowe i nie zawiera istotnych ilości rtęci.) Najbezpieczniejsze oleje to te, które zostały przebadane także na obecność PCB i innych rozpuszczalnych w tłuszczach toksyn.

* Oczyszczona woda: zlećcie zbadanie wody przez lokalne przedsiębiorstwo wodociągów, lub stosujcie odwróconą osmozę, aby usunąć wszelkie toksyczne (niestety także niezbędne) minerały.

* Organiczna żywność (jest preferowana) lub intensywne mycie powierzchni owoców i warzyw.

* Stosowanie JEDYNIE szczepionek bez thimerosalu.

2) STATUS ŻYWIENIOWY:  Większość dzieci z autyzmem potrzebuje zwiększonej ilości witamin, minerałów i pewnych aminokwasów. Cynk jest szczególnie ważny, ponieważ jego poziom jest zazwyczaj niski w autyzmie. Niektóre czynniki detoksyfikujące mogą usuwać istotne minerały, wiec potrzebne będą dodatkowe minerały. Terapia antyoksydacyjna jest ważna w celu zredukowania stresu oksydacyjnego i podniesienia poziomów glutationu. Witamina C, witamina E, witamina B6, cynk i selen są szczególnie potrzebne, jako dodatki do stosowania preparatu z wieloma witaminami i minerałami. Należy unikać miedzi w większości przypadków, ponieważ zazwyczaj jest ona na wysokim poziomie. Podawanie suplementów jest omówione bardziej szczegółowo w dalszej części tego raportu, jak również w książce "Biomedical Assessment Options for Children with Autism" J.Pangborna i S.M. Bakera.

3) Glutation: Glutation pełni wiele istotnych funkcji w organizmie, m.in. łączy się z toksycznymi metalami i eliminuje je. Poziomy glutationu w plazmie są zwykle 50% niższe u dzieci z autyzmem, wiec ważne jest znormalizowanie tych poziomów przed podjęciem detoksyfikacji.
W przeciwnym wypadku jest to wylewanie wody z dziurawego statku - możecie wylewać wodę (toksyny), lecz one przeciekają z powrotem, jeśli "dziury" (brak glutationu) nie zostały załatane. Normalnie, koncentracja glutationu jest znacznie wyższa wewnątrz komórek, wiec najlepiej jest mierzyć jej poziomy wewnątrz erytrocytów (czerwone ciałka krwi). Poziomy glutationu można podwyższyć wieloma sposobami, np:

a) przezskórny, podskórny lub dożylny glutation. Nowa forma lipoceutyczna (lipoceutical form) wygląda obiecująco. Nie jest jasne czy doustne podawanie glutationu prowadzi do podniesienia poziomu glutationu w osoczu.

b) W wyniku badania przeprowadzonego przez Jamesa i innych stwierdzono, że podawanie 800 mcg kwasu foliowego (folinic acid) i 1000 mg TMG częściowo podnosi poziomy glutationu u dzieci z autyzmem, a dodanie podskórnych zastrzyków metylokobalaminy (75 mcg/kg, dwa razy w tygodniu) znormalizowało poziomy glutationu. Zauważcie, że dawkowanie metylokobalaminy zasugerował Dr. J. Neubrander - proponując wstrzykiwanie tej substancji do tłustej tkanki pośladków.  (Zauważcie, ze Dr Neubrander zaleca teraz dawkowanie 64.5 mcg/kg, co trzy dni). Dodanie witaminy B6 (istotny współczynnik) może podnieść poziom glutationu jeszcze bardziej. Dodanie metioniny może być pomocne, lecz należy robić to ze szczególną ostrożnością po podaniu metylokobalaminy, aby zapobiec negatywnym reakcjom.

c) Witamina C: Z badania przeprowadzonego przez C.Johnstona z udziałem studentów collegu wynika, że podawanie 500 mg witaminy C dziennie podniosło poziomy glutationu o 50%. Podwyższenie dawki witaminy C do 1000 mg dziennie nie przyniosło dodatkowych korzyści.

4) Dysbioza jelitowa: Przynajmniej 50% dzieci z autyzmem ma zaparcia i/lub biegunkę, a w badaniu przeprowadzonym przez Rosseneu stwierdzono, ze 95% tych dzieci miało ogromnie wysoki poziom E.coli i innych bakterii, produkujących duże ilości endotoksyn. Dysbioza candidy może także stanowić problem. Niektóre terapie detoksyfikujace mogą spowodować lub zaostrzyć problem dysbiozy bakterii i candidy, albo bezpośrednio - oferując pożywkę dla tych organizmów, albo powodując wydzielanie toksycznych metali do jelita.  Wydaje się, że jest to szczególnie prawdziwe w przypadku doustnego kwasu a-liponowego (alpha lipoic acid) i NAC, czasami istnieje taki problem przy stosowaniu doustnego DMSA, nieco rzadziej przy stosowaniu doustnego DMPS i być może jest to rzadki problem przy stosowaniu przezskórnego DMPS. Zobaczcie obszerniejszą dyskusję na ten temat w Appendix D.

5) Monitorowanie wątroby/nerek i pełne badanie krwi (Complete Blood Count) przed i podczas detoksyfikacji. Ważne jest kontrolowanie funkcjonowania nerek (BUN, kreatynina) i funkcjonowania wątroby (SGOT, SGPT, GGT, ALT, AST) przed używaniem pewnych substancji detoksyfikujących, ważna jest także kontynuacja kontroli funkcjonowania wątroby i nerek podczas detoksyfikacji. Podobnie ważne jest badanie krwi (Complete Blood Count) łącznie z obliczeniem ilości płytek przed detoksyfikacją, ponieważ niektóre substancje detoksyfikujące mogą wpływać negatywnie na działanie wątroby/nerek, liczbę płytek krwi na limfocyty. Omawiamy to bardziej szczegółowo poniżej.

OPCJE DETOKSYFIKACJI

O detoksyfikacji należy myśleć po uprzednim uregulowaniu w najwyższym możliwym stopniu kwestii omawianych uprzednio. (Więcej informacji dostępnych jest w książce "Biomedical Assessment Options for Children with Autism and Related Problems" J.Pangborna i S.M.Bakera, opublikowanej przez Autism Research Institute).

Istnieje wiele czynników (substancji) usuwających metale i niektóre z nich mogą być podawane na różne sposoby (dożylnie, doustnie, czopki do odbytnicy, przezskórnie). Trzy najważniejsze z nich, które omówimy, to DMSA, DMPS i TTFD. Aby wybrać konkretny czynnik/czynniki należy rozważyć jego skuteczność, toksyczność, ewentualne usuwanie niezbędnych minerałów, wpływ na dysbiozę jelitową, sytuację prawną i doświadczenie kliniczne.

OPCJA PIERWSZA: DMSA

Sytuacja prawna: DMSA w formie doustnej zostało zatwierdzono przez FDA (Amerykańska Agencja d.s. Żywności i Leków) w celu leczenia zatrucia ołowiem u dzieci (nawet u dzieci rocznych), których poziom ołowiu we krwi wynosi > 45 mcg/100 ml. Jak w przypadku każdego  dopuszczonego leku, lekarze mogą przepisywać DMSA w innych celach, takich jak leczenie innego rodzaju zatrucia metalami. DMSA jest także dostępne jako suplement bez recepty, lecz zalecamy usilnie, aby brać ten lek tylko pod kontrolą lekarza posiadającego odnośną wiedzę.

Skuteczność: DMSA posiada zdolność wiązania i usuwania szerokiego zakresu toksycznych metali, łącznie z ołowiem, rtęcią, arszenikiem, cyną, niklem i antymonem. Doświadczenia na zwierzętach zademonstrowały, że DMSA może skutecznie obniżać poziom rtęci w nerkach i w wielu innych tkankach, lecz wydaje się, że nie posiada zdolności przenikania do wnętrza komórek lub przenikania bariery krew - mózg. Kilka badań pokazało, że DMSA nie obniża poziomu metali w mózgu zwierząt.

Absorpcja/wydzielanie: W przypadku doustnego stosowania DMSA absorpcja wynosi około 20% a poziom DMSA we krwi osiąga maksymalna wartość w ciągu 2-4 godzin. Wydzielanie jest znacznie wolniejsze, a okres połowicznego rozpadu wynosi około 2 dni. DMSA jest wydzielane przede wszystkim w moczu, głównie jako disiarczek DMSA i cysteiny.

TESTY PRZED I PODCZAS STOSOWANIA DMSA

* Ponieważ
DMSA jest wydzielane głównie w moczu, ważne jest monitorowanie funkcjonowania nerek co 2-3 miesiące.

* Długotrwale stosowanie DMSA może wywołać bone marrow suppression (
zahamowanie czynności szpiku kostnego) więc ważna jest pełna analiza krwi (Complete Blood Count) i liczba płytek krwi.

* DMSA może wywołać uszkodzenie wątroby, wię