|
|
|
|
|||||||
|
|
|
|
|||||||
|
|
1. Czym jest DAN? Lista lekarzy
DAN.
2.
Protokół
DAN
|
||||||||
|
|||
|
Czym jest DAN!
Autism Research Institute w styczniu 1995 r. zebrał w Dallas grupę 30 starannie
wybranych lekarzy i naukowców, w jasno określonym celu: by podzielić się
informacjami i pomysłami w kierunku jak
najszybszego zwalczenia autyzmu. Uczestnikami z USA i Europy są lekarze
reprezentujący najbardziej zaawansowane myślenie w sprawach autyzmu.
Uczestnicy ci wciąż współpracują ze sobą w celu odkrycia efektywnych metod
leczenia.
Głównym celem konferencji DAN! było opracowanie
dokumentu, który mógłby być używany przez wszystkich lekarzy jako przewodnik
do oceny klinicznej pacjentów z autyzmem prowadzącej do właściwego leczenia.
Po roku intensywnej pracy powstał dokument będący konsensusem alternatywnego
podejścia medycznego do diagnozy i leczenia autyzmu. 244-stronicowy podręcznik nosi tytuł Biomedical Assessment Options for Children with Autism and
Related problems i kosztuje 30$.
Rodzice
i lekarze, dla których leki psychotropowe nie są najlepszym ani jedynym
sposobem leczenia pacjentów z autyzmem, z radością powitają ten
zaawansowany podręcznik oceny klinicznej.
Jeśli chciałbys nabyć 244-stronicowy podręcznik
zobacz ARI
Information Request Form lub ARI's Publication
list. Możesz również napisać do ARI po więcej informacji o DAN!, takich
jak lista lekarzy, następne konferencje i kasety audio.
View the list of
practitioners (zobacz listę lekarzy), którzy zgodzili się asystować
rodzinom z dziećmi autystycznymi we wprowadzaniu zaleceń DAN!
LISTA LEKARZY DAN***
Australia ***
Dr. Emmanuel Varipatis
Your Health Manly
15 South Steyne
Manly,
NSW 2095
ph: (61) 02 9977 7888
fax: (61) 02 9977 3436
***
Cynthia Gariepy, N.D., Homeopath
622
G1K-3B9
ph: 418-650-2666
fax: 418-682-1278
Cynthia Heavener, D.C.
ph: 905-727-0119
fax: 905-727-6813
Dabby Fong, B.S.C., B.Ed., M.S.C.
609 -
T2N 2A1
ph: 403-270-8944
fax: 403-210-1304
Denise Tarasuk, B.S.N., N.D.
ph: 902-792-1313
fax: 902-792-1314
Donn Gaudin, M.D., Ph.D.
ONT M5A 3N2
ph: 416-922-0006
fax: 416-922-8188
Joan Jory, M.S.c., Ph.D.
c/o Drs. Mountjoy and Samson
N1G 3G6
ph: 519-829-5514
fax: 519-826-0821
John Coombs, M.D.
152 Walter's Lane
Fallbrook
ON KOG IA0
ph: 613-267-2523
fax: 613-267-6216
Environmental Medicine
6517A
ph: 905-816-9657
fax: 905-816-9661
Keith Goulden M.D.
ph: 780-471-7918
Marie
1073 Gilles Vigneault
Blainville
QC J7C 2X8
ph: 450-971-4443
fax:
450-971-7097
Patricia Rennie,
N.D.
Thornhill
L3T IW4
ph: 905-882-1119
fax: 905-882-1119
Paul Cutler, M.D.
Ont. M3H 3N8
Canada
ph: 716-284-5140
Rex Verschuren, M.D.
ON
ph: 416-754-9595
Ronald Greenberg, M.D.
212-2678 W. Broadway
Vancouver, B.C. V6K 2G3
ph: 604-733-1055
S. David Garshowitz, B.S.c Phrm
M3H 3N8
ph: 416-633-2244 (1-800-564-5020)
fax: 416-633-3400
Sandro Marra, Ph.D., N.H.C.
Natural Medicine Centre of
189,
Pointe-Claire
H9R 1E9
ph: 514-695-2112
fax: 514-695-2626
***
Nenna Lung, M.D.
Calle 128 # 8-27 Apt 202
ph: 571-647-9780
fax: 571-625-1036
***
D. Downing, M.B.
Biolab Medical Unit/Stone House
ph: 171-636-5959
fax: 171-580-3910
D. Downing, M.B.
Galtres House, Lysander Close
York, N. Yorkshire Y03 4XB
ph: 1904-69591
fax: 1904-690588
David O'Connell, M.B., B.C.H., B.A.D., D.R.C.O.G.
Chelsea Green
SW3 3JY
ph: 44 207 584 9779
fax: 44 207 584 3779
Edward M. Danczak, Dip Med., M.D.
CSCM
Daisy Bank Road
M14 5QH
England
ph: 1703-334752
fax: 1703-231835
Michael L.G. Gardner, D.Sc.
Department of Biomedical Sciences
Univ of Bradford,
ph: 1274-383568
fax: 1274-309742
*** France ***
Corinne
Skorupka, M.D.
12, Rue Notre Dame
Des Champs
75006
ph: 01 6049 0675
fax: 01 4222 3717
***
Tim Trodd, M.B., B.S.
Room 104
I/F Shui on Centre
Wanchai
ph: 2824 9112
fax: 2824 6123
***
Kurniati Ihromi Tanjung, M.D.
Ave. Alfredo Jahn con Tercera Transv. Qta. Emaus.
Urb Los Chorros
ph: (58) 212-2371051
fax: (58) 212-2387339
Melly Budhiman, M.D.
Jalan Beton No.
9 (77)
Jakarta 13210
Indonesia
ph:
62-21-4892332
fax: same
Rudy Sutadi, Dr. SpA, M.D.
JL Buncit Raya
No. 15
Jakarta Selatan
12740
ph: 62-79-408-36/7
fax: 62-21-794-0838
Sasanti Yuntar, M.D.
Ketintang Selatan 8/14
60232
ph: 62-31-8380114
fax: 63-818-392910
*** Israel ***
David Wilensky, M.D.
DAN 10
Jerusalem
93509
Israel
ph: 972-2-6738-142
*** Kuwait ***
Abeer Awadh, M.D., Ph.D.
PO Box 31128
Sulaibikhat
90802
Kuwait
ph: 965-487-3776
fax: 965-487-7076
***
Francisco Soto, M.D.
Av. Lopez Mateos 1281, Sur
Ccl Juarez
Chihuaha 32350
ph: (
fax: (
Jose Rene Talamantes, M.D.
Jose
4985 Fracc. Div. Del Norte
ph: 656-605-0234
fax: 656-620-5181
*** Scotland ***
Kenneth Aitken, M.A., M.Phil, Ph.D.
58
Lothian EH10 9JL
ph: 0131-229-7907
***
Marta Molnar, M.D.
Svetozara Markovica 859
11000
ph: 011-38-111-68-2278
fax: 011-38-111-68-3487
Milijana Selakovic, M.D.
Vinogradski Venae
MOOP
ph: 011-508-040
***
579305
email: kinesiology@pacific.net.sg
ph: 65-63582927
fax: 65-62583326
Complementary Health Care
91 Tanglin Rd., # 04-06 Tanglin Place
247918
ph: (65) 6734-6490
fax: (65) 6732-2956
email: admin@naturaltherapies.com
ph: 65-63236652
fax: 65-63236615
***
Maria Jesus Clavera-Ortiz, M.D.
Ps. Lluis Companys 12, 5-1
08018
ph: (34) 93-485-6666
fax: (34) 93-485-6667
***
Cuneyt Konuralp, M.D.
Ayse Cavus Sokak, No: 7/6, Huri Apt., Suadiye
34740
ph: [90] 533-211-3055
fax: [90] 216-373-4545
Sabiha Kiskin, M.D.
Siracevszler c 115-A/7
Sisli
ph: 90-212-225-17-95
***
Dr. Christopher Heard
Hertfordshire House,
HP2 4FD
ph: +44[0]1442-261333
fax: +44[0]1442-266388
***
Lilia Negron, M.D.
Ave. Alfredo Jahn con Tercera Transv. Qta. Emaus.
Urb Los Chorros
ph: (58) 212-2371051
fax: (58) 212-2387339
(URL: http://www.autism.com/ari/dan/contents.html) -
danhttp://www.autism.com/ari/dan/contents.html - dan
-------------------------------------------------
Niniejsze tłumaczenie jest tłumaczeniem
amatorskim i służy do celów informacyjnych.
Niektóre terminy medyczne podane są w
jęz. Angielskim.
Dla rodziców z forum Dzieci Sprawnych
Inaczej -tłumaczyły: Małgosia Olszewska i Annamag
Konsultacja: dr Barbara Krajewska
ze
strony :
http://www.autismwebsite.com/ari/dan/treatmentoptionsmercurymetal.pdf
Protokół DAN!
8
lutego 2005
WSTĘP DO
ZNOWELIZOWANEGO RAPORTU NA TEMAT USUWANIA RTĘCI
W ostatnich latach pojawiło się wiele kontrowersji dotyczących ewentualnej
roli rtęci jako czynnika powodującego obecną światową epidemię autyzmu.
Chociaż wiele kwestii naukowych i prawnych nie zostanie uregulowanych przez
pewien czas, istnieje wiele dzieci autystycznych, które potrzebują pomocy
TERAZ.
Instytut Badań nad Autyzmem (The Autism Research Institute) ocenia rozmaite
biomedyczne terapie autyzmu od roku 1967. Jedna ze stosowanych metod jest
proszenie rodziców o ocenę skuteczności każdej z biomedycznych terapii, którą
spróbowali. Ponad 23 tysiące rodziców odpowiedziało na nasze ankiety. Spośród
77 biomedycznych interwencji ocenianych przez rodziców pod względem
skuteczności (zob. www.AutismResearchInstitute.com, wybierz Parent
Ratings of Treatments)- usuwanie rtęci uzyskało o wiele wyższą ocenę nie
każdy inny lek, suplement lub specjalna dieta. Usuwanie rtęci (detoksyfikacja)
zostało ocenione jako pomocne przez 73% rodziców, a dieta bez glutenu i
kazeiny znalazła się na drugim miejscu (63%). Jest to znacząca i dodająca
odwagi konkluzja, której nie można zignorować!
Instytut
Badań nad Autyzmem zorganizował pierwszą
konferencję naukową na temat usuwania rtęci w lutym 2001 r. w Dallas,
Texas, w odpowiedzi na zapotrzebowanie na informacje dotyczące najlepszego
leczenia zatrucia rtęcią. Raport stanowiący
owoc tej konferencji został
opublikowany w marcu 2001 r. i został rozpowszechniony w formie
książkowej jak i na stronie internetowej Instytutu Badań nad Autyzmem.
Druga konferencja poświecona
usuwaniu rtęci odbyła się w Los Angeles we wrześniu 2004 r. i
poświecona była najnowszym osiągnięciom w technologii detoksyfikacji. Niniejszy
raport prezentuje konkluzje z tej konferencji.
Pragnę podziękować serdecznie uczestnikom naszej konferencji w Los Angeles
poświeconej usuwaniu rtęci, których doświadczenie i ogromna wiedza znalazły
wyraz w tym raporcie. Szczególnie dziękuje profesorowi Jimowi Adamsowi Ph.D.
za jego wspaniałą pracę nad redakcją obecnego Raportu o Usuwaniu Rtęci u
Dzieci Autystycznych (2005)
Bernard Rimland
Dyrektor Instytutu Badań nad Autyzmem
TERAPEUTYCZNE
OPCJE DOTYCZĄCE ZATRUCIA RTĘCIĄ/METALAMI W AUTYZMIE I W POKREWNYCH
ZABURZENIACH ROZWOJOWYCH
CEL:
W ciągu ostatnich kilkunastu lat gromadzonych jest coraz więcej klinicznych i
naukowych dowodów na to, że większość dzieci z autyzmem cierpi z powodu
zatrucia rtęcią/metalami. Ponadto, istnieje wiele raportów lekarzy i
rodziców, zgodnie, z którymi usuniecie rtęci i innych toksycznych metali może
być bardzo korzystne dla dzieci z autyzmem, prowadząc czasem do dużej
redukcji autystycznych symptomów.
Rozmaite czynniki detoksyfikujace i rozmaite protokoły zostały zastosowane i
celem tego dokumentu jest omówienie "za" i "przeciw"
różnych dostępnych terapii. Generalnie, zgadzamy się w pełni, że usuniecie
rtęci i innych toksycznych metali jest jedna z najbardziej korzystnych
terapii autyzmu i pokrewnych zaburzeń. Potrzeba więcej badań naukowych, lecz
skuteczne terapie są dostępne teraz. Każde dziecko stanowi indywidualną
jednostkę, dlatego niniejszy raport prezentuje raczej ogólne wskazówki, a nie
specyficzne zalecenia.
DOWODY ZATRUCIA RTECIĄ U DZIECI Z AUTYZMEM
Istnieją
rozlegle dowody na to, że wiele dzieci z autyzmem cierpi z powodu zatrucia
rtęcią. Krótko mówiąc, dowody wskazują na to, że dzieci z autyzmem mają niski
poziom glutationu i cysteiny (prekursor glutationu), które są główną
ścieżką usuwania toksycznych metali, takich jak rtęć.
Dzieci z autyzmem często zażywały nadmierne ilości antybiotyków, które w
wielkim stopniu utrudniają wydalanie rtęci.
Z powodu swej ograniczonej zdolności do wydalania rtęci dzieci autystyczne
mają niski poziom rtęci we włosach niemowlęcych ,wysoki poziom rtęci w niemowlęcych ząbkach
i wyższe wydzielanie rtęci po zażyciu DMSA w porównaniu z grupą kontrolną.
Symptomy autyzmu są zgodne z symptomami zatrucia rtęcią. Studia
epidemiologiczne nie są jednoznaczne, jednakże kilkanaście opublikowanych
badań wskazuje na silny związek miedzy autyzmem a thimerosalem (substancją
konserwującą) w szczepionkach. Ogólnie wydaje się, że większość dzieci
z autyzmem cierpi z powodu zatrucia rtęcią i może potencjalnie osiągnąć
korzyści z terapii detoksyfikujacej.
(Zob. Appendix A - więcej szczegółów na temat zatrucia rtęcią i
Appendix B - więcej szczegółów na temat dowodów zatrucia rtęcią u dzieci z
autyzmem).
TESTY NA ZATRUCIE RTĘCIĄ/METALAMI
Istnieje wiele testów, które można wziąć pod uwagę, aby wykryć ewentualne
zatrucie rtęcią. Wierzymy, że testy prowokujące i być może testy na
przeciwciała są najlepszymi metodami, lecz czasami potrzeba wielu cykli terapii detoksyfikującej zanim
nastąpi istotne wydzielanie rtęci/metali.
Krew, włosy i niesprowokowany mocz (tj. bez podania środka chelatującego)
ogólnie NIE są dobrymi metodami testowania zatrucia rtęcią w niemowlęctwie,
kiedy - jak sadzimy - nastąpiło pierwotne zatrucie. Inne możliwe sposoby
testowania zatrucia rtęcią opisane są w Appendix C.
Krew : Większość
lekarzy przyzwyczajona jest do testów sprawdzających obecność ołowiu we krwi.
Większość zatruć ołowiem stanowią chroniczne, nieustanne zatrucia, więc jest
to logiczna metoda testowania obecności ołowiu, chociaż ołów ma krótki okres
połowicznego zaniku we krwi. Jednakże badanie krwi nie jest dobrą metodą
wykrywania dawnych zatruć, ponieważ rtęć i inne metale mają jedynie krótki
okres połowicznego zaniku we krwi.
Włosy i mocz : Włosy i mocz
stanowią miernik wydalania przez organizm toksycznych metali, na który wpływa
zarówno toksyczne obciążenie organizmu jak i poziom glutationu (który
kontroluje wydalanie). Włosy rosną z prędkością około jednego cala przez 1-2
miesiące, wiec długość włosów określa okres badanego czasu. Mocz jest
miernikiem niedawnego zatrucia, najczęściej w ciągu ostatnich kilku dni.
Poziomy glutationu są często niskie w autyzmie, co prowadzi do niskiej
zdolności wydalania, więc obniżony poziom glutationu może
maskować/ukrywać wysokie toksyczne obciążenie organizmu. W praktyce, badanie
włosów i niesprowokowanego moczu nie są zwykle dobrymi metodami wykrywania
zatrucia rtęcią/metalami w autyzmie.
TEST PROWOKACYJNY
Najbardziej rozstrzygającą metodą testowania zatrucia rtęcią/metalami jest
podawanie czynników detoksyfikujacych, po którym zbiera się mocz lub stolec,
w zależności od metody wydzielania.
Taki test daje Wam dwie ważne informacje :
1) metal był obecny w
organizmie i 2) detoksyfikacja może usunąć ten metal.
Jednym
ważnym ograniczeniem tych testów jest fakt, że skala normalnych wyników dla
moczu i stolca najczęściej związana jest z wynikami osób, które nie biorą
czynnika detoksyfikujacego, więc nawet normalna osoba mogłaby mieć wysokie
rezultaty. W konsekwencji, doświadczony lekarz musi ostrożnie
interpretować wyniki. (Jedynym wyjątkiem jest DMSA dla dzieci, odnośnie
którego istnieją ograniczone dane - zobacz niżej.)
Innym ograniczeniem jest to, że niskie dawki czynników detoksyfikujacych mogą
nie wywołać istotnego wzrostu wydzielania. Nie jest to w pełni zrozumiałe,
lecz wydaje się, że pierwsza cześć dawki może zostać zneutralizowana przez
organizm, zatem większe dawki mogą być potrzebne dla testów prowokacyjnych, w
przeciwieństwie do długotrwałej terapii.
Jedną z komplikacji testów prowokacyjnych jest fakt, że czynnik
detoksyfikujący może preferencyjnie wiązać się najpierw tylko z jednym
metalem, wiec wydzielanie tego metalu może ukrywać/maskować obecność innych
metali. Rtęć może być ściśle powiązana z tkanką ciała i może nie zostać
usunięta do momentu, gdy znaczne ilości innych toksycznych metali zostaną już
usunięte.
Sugerujemy gromadzenie normalnej próbki moczu (tj. przed podaniem czynnika
detoksyfikujacego), a następnie próbki moczu sprowokowanego, pobranej o tej
samej godzinie następnego dnia. Pozwala to na bezpośrednie porównanie efektów
prowokacji z niesprowokowanym moczem. Porównanie z niesprowokowanym moczem
pomaga także, jeśli osoba ma nienormalne poziomy kreatyniny, ponieważ ten
test wyrażany jest zazwyczaj jako proporcja toksyn do kreatyniny. Kreatynina znajduje się
często na marginalnym poziomie w moczu autystyków, więc niska kreatynina może
wywołać fałszywe wysokie rezultaty. Zwróćcie także uwagę na to czy rezultaty
badań danego laboratorium opierają się na stosunku do kreatyniny.
NIEKTÓRE TYPOWE TESTY PROWOKACYJNE :
* Doustne DMSA (9 dawek):
Dawkowanie : 10mg/kg ciała w każdej
dawce, 3 razy dziennie, przez 3 dni.
Tuż
przed podaniem ostatniej dawki opróżnijcie pęcherz, a następnie gromadźcie
cały mocz przez następne 8 - 10 godzin.
Ten
test posiada zaletę wynikająca z tego, że Bradstreet i inni ustalili skalę
normalnych wyników, opierając się na badaniach 18 normalnych dzieci i 221
dzieci z autyzmem. Korzystając z laboratorium Doctor's Data Laboratory,
ustalili oni następujące poziomy u normalnych dzieci : 1.29+/-1.54 mcg Hg/g
kreatyniny, 15.0+/-9 mcg Pb/g kreatyniny i 0.46 mcg Cd/g kreatyniny. Uwaga: 1000 mcg = 1 mg
Dzieci z autyzmem miały średnio trzykrotnie wyższe poziomy wydzielania Hg.
* Doustne DMSA (pojedyncza dawka)
:
Dawkowanie : 20-25mg/kg - jeden raz.
Opróżnijcie
pęcherz, następnie podajcie DMSA i gromadźcie cały mocz przez 6-10 godzin. (Nie
stosujcie dawki w wysokości 10mg/kg, ponieważ badanie Adamsa i innych nie
stwierdziło żadnej istotnej różnicy miedzy 15 dziećmi z autyzmem i
piętnastoma dziećmi z grupy kontrolnej). Niektórzy lekarze nie zalecają tej
wysokiej pojedynczej dawki, z powodu obawy o niepożądane reakcje i preferują
serie mniejszych dawek, wspomniane wcześniej.
*Doodbytnicze DMSA (jedna dawka):
dawka
25mg/kg, jeden raz. Gromadzimy mocz od następnego rana w przypadku dzieci
korzystających z toalety, a w przypadku dzieci, które nie korzystają z
toalety, zaczynamy gromadzić mocz w nocy, korzystając z pediatrycznych
torebek do zbierania moczu. Czas gromadzenia moczu waha się między 12 - 24
godzinami, w zależności od preferencji lekarza i możliwości rodziny.
PROWOKACJE PRZY UŻYCIU DMPS
Kilkunastu
lekarzy DAN! posiada doświadczenie w prowokacjach DMPS i uważa je za
pożyteczne, podczas gdy inni lekarze DAN! nie stosują ich. Dla tych, którzy
popierają stosowanie DMPS, sugerujemy następujące pojedyncze dawki
prowokacyjne:
* Doustne DMPS (pojedyncza dawka)
: 5-10mg/kg, pojedyncza dawka, po której gromadzi się mocz przez 6-12 godzin.
Dawka dla dzieci może być niższa, a dawka dla dorosłych może być wyższa, w
zależności od zaleceń ich lekarza.
* Dożylne DMPS (pojedyncza dawka):
Dawkowanie w wysokości 3-5mg/kg, po której gromadzi się mocz przez 6-8
godzin.
* Przezskórne DMPS (pojedyncza
dawka) : Dawkowanie w wysokości 3mg/kg, po którym gromadzi się mocz przez
12-24 godzin.
* Doodbytnicze DMPS (pojedyncza
dawka): 10mg/kg, czopek musi pozostać w organizmie przez przynajmniej 30-45
minut, po czym gromadzimy mocz przez 8-12 godzin.
Istnieją nieoficjalne raporty, według których jednoczesne podawanie
glutationu i DMPS może spowodować wzrost wydzielania toksycznych metali do
moczu, jednakże nie jest to jeszcze pewne.
Jednym z najbardziej popularnych laboratoriów testujących poziomy toksyn i
istotnych minerałów w moczu jest Doctor's Data Laboratory, 170 Roosevelt Rd,
West Chicago, IL 60185. Tel. (800) 323-2784 ; 708 231-3649.
TERAPIA PRZED DETOKSYFIKACJĄ
Przed rozpoczęciem terapii detoksyfikacyjnej ważne jest uregulowanie, poprawa
statusu żywieniowego, normalizacja poziomów glutationu, terapia dysbiozy
jelitowej i kontrola podstawowego funkcjonowania nerek i wątroby oraz pełna
analiza krwi (Complete Blood Count).
1) Redukcja toksycznego zagrożenia :
Ponieważ celem detoksyfikacji jest obniżenie toksycznego obciążenia
organizmu, to ważne jest najpierw zredukowanie dostępności toksycznych metali
w maksymalny sposób. Obejmuje to :
* Unikanie plomb z amalgamatu srebrowo-rtęciowego, które są głównym źródłem
rtęci u większości Amerykanów. Jeżeli dziecko ma plomby z rtęcią, to trzeba
je ostrożnie usunąć przed rozpoczęciem terapii detoksyfikacyjnej.
Plomby powinien usuwać jedynie doświadczony dentysta przeszkolony w
bezpiecznym usuwaniu plomb, używając wysokopróżniowe ssanie i inne środki
bezpieczeństwa. Nawet takie środki bezpieczeństwa mogą doprowadzić do
tymczasowego wzrostu zatrucia rtęcią.
* Unikanie ryb i skorupiaków morskich ,szczególnie największych ryb (rekin,
miecznik, tuńczyk). (0czyszczony olej rybny jest dozwolony, ponieważ zawiera
ważne istotne kwasy tłuszczowe i nie zawiera istotnych ilości rtęci.)
Najbezpieczniejsze oleje to te, które zostały przebadane także na obecność
PCB i innych rozpuszczalnych w tłuszczach toksyn.
* Oczyszczona woda : zlećcie zbadanie wody przez lokalne przedsiębiorstwo
wodociągów, lub stosujcie odwróconą osmozę, aby usunąć wszelkie toksyczne
(niestety także niezbędne) minerały.
* Organiczna żywność (jest preferowana) lub intensywne mycie powierzchni
owoców i warzyw.
* Stosowanie JEDYNIE szczepionek bez thimerosalu.
2) STATUS ŻYWIENIOWY :
Większość dzieci z autyzmem potrzebuje zwiększonej ilości witamin,
minerałów i pewnych aminokwasów. Cynk jest szczególnie ważny, ponieważ jego
poziom jest zazwyczaj niski w autyzmie. Niektóre czynniki detoksyfikujące
mogą usuwać istotne minerały, wiec potrzebne będą dodatkowe minerały. Terapia
antyoksydacyjna jest ważna w celu zredukowania stresu oksydacyjnego i
podniesienia poziomów glutationu. Witamina C, witamina E, witamina B6, cynk i
selen są szczególnie potrzebne, jako dodatki do stosowania preparatu z
wieloma witaminami i minerałami. Należy unikać miedzi w większości
przypadków, ponieważ zazwyczaj jest ona na wysokim poziomie. Podawanie
suplementów jest omówione bardziej szczegółowo w dalszej części tego raportu,
jak również w książce "Biomedical Assessment Options for Children with
Autism" J.Pangborna i S.M. Bakera.
3) Glutation : Glutation pełni
wiele istotnych funkcji w organizmie, m.in. łączy się z toksycznymi metalami
i eliminuje je. Poziomy glutationu w plazmie są zwykle 50% niższe u dzieci z
autyzmem, wiec ważne jest znormalizowanie tych poziomów przed podjęciem
detoksyfikacji.
W przeciwnym wypadku jest to wylewanie wody z dziurawego statku - możecie
wylewać wodę (toksyny), lecz one przeciekają z powrotem, jeśli
"dziury" (brak glutationu) nie zostały załatane. Normalnie,
koncentracja glutationu jest
znacznie wyższa wewnątrz komórek, wiec najlepiej jest mierzyć jej poziomy
wewnątrz erytrocytów (czerwone ciałka krwi). Poziomy glutationu można
podwyższyć wieloma sposobami, np :
a) przezskórny, podskórny lub
dożylny glutation. Nowa forma lipoceutyczna (lipoceutical form) wygląda
obiecująco. Nie jest jasne czy doustne podawanie glutationu prowadzi do
podniesienia poziomu glutationu w osoczu.
b) W wyniku badania przeprowadzonego przez Jamesa i innych stwierdzono, że
podawanie 800 mcg kwasu foliowego (folinic acid) i 1000 mg TMG
częściowo podnosi poziomy glutationu u dzieci z autyzmem, a dodanie
podskórnych zastrzyków metylokobalaminy (75 mcg/kg, dwa razy w tygodniu)
znormalizowało poziomy glutationu. Zauważcie, że dawkowanie metylokobalaminy
zasugerował Dr. J. Neubrander - proponując wstrzykiwanie tej substancji do
tłustej tkanki pośladków. (Zauważcie, ze Dr Neubrander zaleca teraz
dawkowanie 64.5 mcg/kg, co trzy dni). Dodanie witaminy B6 (istotny
współczynnik) może podnieść poziom glutationu jeszcze bardziej. Dodanie
metioniny może być pomocne, lecz należy robić to ze szczególną ostrożnością
po podaniu metylokobalaminy, aby zapobiec negatywnym reakcjom.
c) Witamina C : Z badania
przeprowadzonego przez C.Johnstona z udziałem studentów collegu wynika, że
podawanie 500 mg witaminy C dziennie podniosło poziomy glutationu o 50%.
Podwyższenie dawki witaminy C do 1000 mg dziennie nie przyniosło dodatkowych
korzyści.
4) Dysbioza jelitowa :
Przynajmniej 50% dzieci z autyzmem ma zaparcia i/lub biegunkę, a w badaniu przeprowadzonym
przez Rosseneu stwierdzono, ze 95% tych dzieci miało ogromnie wysoki poziom
E.coli i innych bakterii, produkujących duże ilości endotoksyn. Dysbioza
candidy może także stanowić problem. Niektóre terapie detoksyfikujace mogą
spowodować lub zaostrzyć problem dysbiozy bakterii i candidy, albo
bezpośrednio - oferując pożywkę dla tych organizmów, albo powodując
wydzielanie toksycznych metali do jelita. Wydaje się, że jest to
szczególnie prawdziwe w przypadku doustnego kwasu a-liponowego (alpha lipoic
acid) i NAC, czasami istnieje taki problem przy stosowaniu doustnego
DMSA, nieco rzadziej przy stosowaniu doustnego DMPS i być może jest to rzadki
problem przy stosowaniu przezskórnego DMPS. Zobaczcie obszerniejszą dyskusję
na ten temat w Appendix D.
5) Monitorowanie wątroby/nerek i pełne
badanie krwi (Complete Blood Count) przed i podczas
detoksyfikacji. Ważne jest kontrolowanie funkcjonowania nerek (BUN,
kreatynina) i funkcjonowania wątroby (SGOT, SGPT, GGT, ALT, AST) przed
używaniem pewnych substancji detoksyfikująCych, ważna jest także kontynuacja
kontroli funkcjonowania wątroby i nerek podczas detoksyfikacji. Podobnie
ważne jest badanie krwi (Complete Blood Count) łącznie z obliczeniem ilości
płytek przed detoksyfikacją, ponieważ niektóre substancje detoksyfikujące
mogą wpływać negatywnie na działanie wątroby/nerek, liczbę płytek krwi na limfocyty. Omawiamy to
bardziej szczegółowo poniżej.
OPCJE DETOKSYFIKACJI
O detoksyfikacji należy myśleć po uprzednim uregulowaniu w najwyższym
możliwym stopniu kwestii omawianych uprzednio. (Więcej informacji dostępnych
jest w książce "Biomedical Assessment Options for Children with Autism
and Related Problems" J.Pangborna i S.M.Bakera, opublikowanej przez
Autism Research Institute).
Istnieje wiele czynników (substancji) usuwających metale i niektóre z nich
mogą być podawane na różne sposoby (dożylnie, doustnie, czopki do odbytnicy,
przezskórnie). Trzy najważniejsze z nich, które omówimy, to DMSA, DMPS i
TTFD. Aby wybrać konkretny czynnik/czynniki należy rozważyć jego skuteczność,
toksyczność, ewentualne usuwanie niezbędnych minerałów, wpływ na dysbiozę
jelitową, sytuację prawną i doświadczenie kliniczne.
OPCJA PIERWSZA : DMSA
Sytuacja prawna : DMSA w formie
doustnej zostało zatwierdzono przez FDA (Amerykańska Agencja d.s. Żywności i
Leków) w celu leczenia zatrucia ołowiem u dzieci (nawet u dzieci rocznych), których poziom ołowiu
we krwi wynosi > 45 mcg/100 ml. Jak w przypadku każdego
dopuszczonego leku, lekarze mogą przepisywać DMSA w innych celach, takich jak
leczenie innego rodzaju zatrucia metalami. DMSA jest także dostępne jako
suplement bez recepty, lecz zalecamy usilnie, aby brać ten lek tylko pod
kontrolą lekarza posiadającego odnośną wiedzę.
Skuteczność : DMSA posiada
zdolność wiązania i usuwania szerokiego zakresu toksycznych metali, łącznie z
ołowiem, rtęcią, arszenikiem, cyną, niklem i antymonem. Doświadczenia na
zwierzętach zademonstrowały, że DMSA może skutecznie obniżać poziom rtęci w
nerkach i w wielu innych tkankach, lecz wydaje się, że nie posiada zdolności
przenikania do wnętrza komórek lub przenikania bariery krew - mózg. Kilka
badań pokazało, że DMSA nie obniża poziomu metali w mózgu zwierząt.
Absorpcja/wydzielanie: W przypadku
doustnego stosowania DMSA absorpcja wynosi około 20% a poziom DMSA we krwi
osiąga maksymalna wartość w ciągu 2-4 godzin. Wydzielanie jest znacznie
wolniejsze, a okres połowicznego rozpadu wynosi około 2 dni. DMSA jest
wydzielane przede wszystkim w moczu, głównie jako disiarczek DMSA i cysteiny.
TESTY PRZED I PODCZAS STOSOWANIA DMSA
* Ponieważ DMSA jest wydzielane
głównie w moczu, ważne jest monitorowanie funkcjonowania nerek co 2-3
miesiące.
* Długotrwale stosowanie DMSA może wywołać bone marrow suppression (zahamowanie czynności
szpiku kostnego) więc
ważna jest pełna analiza krwi (Complete Blood Count) i liczba płytek krwi.
* DMSA może wywołać uszkodzenie wątroby, więc konieczne jest monitorowanie
transaminaz wątrobowych (ALT, AST, GGT).
* DMSA podwaja wydzielanie cynku, wiec poziomy cynku muszą być kontrolowane przed
i podczas terapii, ponieważ cynk jest często na niskim poziomie w autyzmie i
powinien być uzupełniany - w razie potrzeby - w celu utrzymania normalnych
poziomów. Jeśli poziomy cynku pozostają niskie po początkowej suplementacji,
to mogą być konieczne niezwykle wysokie poziomy suplementacji cynku (50-100
mg).
* DMSA zwiększa wydzielanie miedzi. Miedź jest normalnie na wysokim poziomie
w autyzmie, wiec jest to zazwyczaj korzystne, lecz poziom miedzi powinien być
kontrolowany przed i podczas terapii.
* DMSA nie wpływa na wydzielanie żelaza, wapnia czy magnezu.