Leczenie malarii w ciąży

Malaria podczas ciąży jest poważnym problemem zdrowotnym i przyczynia się w znacznym stopniu do zachorowalności i śmiertelności matek i dzieci w krajach endemicznych malarii.1 Kobiety w ciąży są szczególnie podatne na malarię, aw warunkach niższej transmisji mają większe ryzyko poważnego Plasmodium falciparum malaria. Zakażone czerwienią komórki P. falciparum w łożysku zakłócają wymianę odżywczą między matką a płodem i powodują opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego. Malaria wiąże się ze zwiększonym ryzykiem aborcji, urodzenia martwego dziecka i niskiej masy urodzeniowej.2 Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca obecnie, aby wszystkie kobiety w drugim lub trzecim trymestrze ciąży, u których wystąpiła niepowikłana malaria wywołana przez P. falciparum, powinny być leczone terapią skojarzoną z artemizyną.3. Krótko działający, ale silny składnik artemizyniny (np. artesunate lub dihydroartemisinin) znacznie zmniejsza liczbę pasożytów podczas pierwszych 3 dni leczenia. Długo działający lek partnerski (tj. Lumefantryna, piperachina, amodiachina lub meflochina) eliminuje pozostałe pasożyty, zapobiegając w ten sposób malarii występującej w przeszłości. Długo działający lek partnerski jest również odpowiedzialny za profilaktyczne działanie po leczeniu, które zapobiega nowym infekcjom, podczas gdy stężenia leku we krwi przekraczają minimalne stężenie hamujące pasożyta. Zatem czas trwania działania profilaktycznego po leczeniu jest konsekwencją siły i okresu półtrwania eliminacji leku. Ten sam mechanizm działania stosuje się w przerywanym leczeniu zapobiegawczym, w którym powtarzające się leczenie przeciwmalaryczne eliminuje potencjalne bezobjawowe infekcje, a także zapobiega nowym infekcjom. Jednak terapia skojarzona na bazie artemizyny nie jest obecnie zalecana do przerywanego leczenia zapobiegawczego u kobiet w ciąży. Obecne zalecenie WHO dotyczy wszystkich kobiet na obszarach endemicznych malarii w Afryce, które otrzymywały okresową terapię profilaktyczną sulfadoksyną-pirymetaminą w ramach opieki przedporodowej3. Niestety, skuteczność sulfadoksyny-pirymetaminy jest kwestionowana przez powszechną oporność na leki w wielu krajach. obszary.
Jednak informacje dotyczące bezpieczeństwa, skuteczności i farmakokinetyki terapii skojarzonej opartych na artemisininie u kobiet w ciąży są ograniczone. Dwa artykuły w tym wydaniu czasopisma, przygotowane przez PREGACT Study Group4 i Kakuru i wsp. [5], przedstawiają nowe odkrycia wspierające stosowanie terapii skojarzonej z artemizyną zarówno w zapobieganiu, jak i leczeniu niepowikłanej malarii wywołanej przez P. falciparum w ciąży.
W badaniu PREGACT z udziałem 3428 kobiet w ciąży z niepowikłaną malarią wywołaną przez P. falciparum w czterech krajach afrykańskich (Burkina Faso, Ghana, Malawi i Zambia), wskaźnik wyleczenia wyniósł 94,8 do 99,2% po leczeniu czterema różnymi kombinacjami leków przeciwmalarycznych (artemether – lefefantryna, artesuniany amodiachiny, meflochina-artesuniany i dihydroartemisinin-piperachina). Dane te dostarczają niezbędnych dowodów na to, że terapie skojarzone oparte na artemisininie są skuteczne u ciężarnych kobiet z malarią w Afryce, bez wyraźnych obaw dotyczących bezpieczeństwa. Działania niepożądane związane z lekami u matek były przejściowe i stosunkowo łagodne we wszystkich grupach leczonych. Dwie kombinacje, dihydroartemisinin-piperachina i artemeter-lumefantryna, miały lepsze profile bezpieczeństwa i efektów ubocznych. Częstość zakażenia malarią łożyska była podobna wśród grup leczonych, a około 15% urodzonych dzieci miało niską wagę urodzeniową. Zgodnie z oczekiwaniami, znacznie krótszy profilaktyczny efekt po leczeniu zaobserwowano w grupie artemeter-lumefantryna ze względu na stosunkowo krótszy okres półtrwania w fazie eliminacji lumefantryny 6 w porównaniu z innymi lekami partnerskimi. 7 Może to mieć szczególne znaczenie w warunkach dużej transmisji , gdzie przedłużony profilaktyczny efekt po leczeniu powinien zmniejszyć ogólną zachorowalność z powodu malarii poprzez zmniejszenie częstotliwości nowych zakażeń. Spośród czterech zbadanych kombinacji leków, dihydroartemisinin-piperachina miała najlepszą skuteczność i dopuszczalny profil bezpieczeństwa, z dodatkową korzyścią dłuższego działania profilaktycznego po leczeniu, co potwierdza jego przydatność jako chemoprofilaktyki lub środka chemoprewencyjnego.
Badanie przeprowadzone przez Kakuru et al. demonstruje bezpieczeństwo i skuteczność dihydroartemisinin-piperachiny jako przerywanego leczenia zapobiegawczego malarii u kobiet w ciąży w Ugandzie. Łącznie 300 ciężarnych kobiet otrzymało trzy terapie sulfadoksyno-pirymetaminą, trzy terapie dihydroartemizinin-piperachiną lub comiesięczne leczenie dihydroartemisinin-piperachiną podczas ciąży. Częstość występowania potwierdzonej histopatologicznie malarii łożyska była znacznie większa po leczeniu sulfadoksyną-pirymetaminą (50%) niż po trzech terapiach dihydroartemizinin-piperachiną (34%) lub po comiesięcznym leczeniu dih
[hasła pokrewne: lekarz dermatologporadnia psychologiczna, lekarz sportowy, leczenie ]
[patrz też: ginekolog na nfz bydgoszcz, lista oczekujących na leczenie sanatoryjne, hashimoto objawy psychiczne ]