Azytromycyna i ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych

Ray i wsp. (Wydanie z 17 maja) sporządź wnioski z retrospektywnego badania obserwacyjnego, które należy uwzględnić w kontekście innych dostępnych danych. Dwa duże, randomizowane, kontrolowane placebo badania z udziałem 11 759 pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową nie wykazały wzrostu śmiertelności po zastosowaniu 600 mg cotygodniowej terapii azytromycyną przez 3 lub 12 miesięcy.23 Azytromycyna jest słabym hERG (ludzki eter na wynos -go-pokrewny gen) i w kilku badaniach na zwierzętach nie wykazywał aktywności proarytmicznej powyżej stężenia terapeutycznego. 4,5 W badaniach klinicznych różnych dawek dożylnej azytromycyny nie obserwowano znaczącego wydłużenia odstępu QT, prowadzącego do poziomów były 10 razy większe niż w zatwierdzonych doustnych postaciach dawkowania
Oprócz tych wiarygodnych danych z randomizowanych, kontrolowanych badań i chociaż analizy retrospektywnych badań baz danych dostarczają wglądu, interpretacja tych wyników wymaga ostrożności ze względu na możliwość resztkowego zakłócenia, szczególnie zgodnie ze wskazaniem. Ostatecznie, ocena korzyści i ryzyka leku musi uwzględniać hierarchię dowodów pochodzących z różnych źródeł informacji. Standardy interpretacji wyników badań obserwacyjnych powinny wymagać integracji całych danych z predykcyjnych testów in vitro, modeli zwierzęcych i randomizowanych, kontrolowanych prób. Czytaj dalej Azytromycyna i ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych

Lithotripsy do obliczen nerkowych

Podwójna energetyczna tomografia komputerowa (CT) nerek. Dwu-energetyczny tomograf komputerowy ujawnia mieszany kamień w lewej nerce. Analiza składu chemicznego wykazała mieszane składniki hydroksyapatytu, cystyny i szczawianu wapnia.
W odpowiedzi na recenzję Pearle (wydanie z 5 lipca) na litotrypsję falą uderzeniową dla kamieni nerkowych, chciałbym wypowiedzieć się na temat wartości tomografii komputerowej (CT) w określaniu składu kamieni nerkowych. Pearle pisze, że składu kamienia nie da się wiarygodnie przewidzieć za pomocą obecnych ustaleń TK . Jednakże ostatnio opracowana technika CT o podwójnej energii ma zdolność różnicowania składu kamienia nerkowego, zwłaszcza kamieni kwasu moczowego2-4 (ryc. Czytaj dalej Lithotripsy do obliczen nerkowych

Eltrombopag w opornej niedokrwistosci aplastycznej

Jak opisali Olnes i in. (Wydanie 5 lipca), jedną z możliwych obaw dotyczących terapii eltrombopagiem jest stymulacja c-MPL, która zwiększa ewolucję klonalną do mielodysplazji lub białaczki u pacjentów z niedokrwistością aplastyczną. Na przykład ryzyko progresji od zespołów mielodysplastycznych do ostrej białaczki szpikowej obserwowano w badaniu klinicznym romiplostymu, agonisty c-MPL. [2] Olnes i in. odnotowano, że aż 3 z 25 pacjentów z niedokrwistością aplastyczną (12,0% [95% przedział ufności, 2,5 do 31,2]) miało ewolucję klonalną, w tym dwa przypadki monosomii 7 i jeden przypadek białaczki szpikowej. Ponieważ 12-tygodniowy okres obserwacji okazał się zbyt krótki, aby nowy guz mógł się rozwinąć, leczenie eltrombopagiem mogło wzmocnić ekspandowane klony, które już istniały przed leczeniem. Czytaj dalej Eltrombopag w opornej niedokrwistosci aplastycznej

Błędy u dorosłych z wrodzonymi wadami serca: rozpowszechnienie, źródła i konsekwencje

Zwiększona przeżywalność spowodowała wzrost liczby i złożoności dorosłych z wrodzoną wadą serca (ACHD). Międzynarodowe wytyczne zalecają specjalistyczną opiekę, ale wielu pacjentów nadal nie jest zarządzanych w dedykowanych centrach ACHD. W tym badaniu przeanalizowano źródła referencyjne i stosowność zarządzania dla pacjentów skierowanych do naszego trzeciego ośrodka ACHD w ciągu ostatnich 3 lat.
Metody i wyniki
Porównaliśmy różnice w opiece między pacjentami skierowanymi od wyszkolonych w zakresie pediatrii / ACHD a ogólnymi kardiologami dorosłymi, zgodnie z Adherence (A) lub Non-Adherence (NA) z opublikowanymi wytycznymi. Przypadki nieadherentne zostały ocenione na podstawie stopnia nasilenia działań niepożądanych lub ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. Z 309 kolejno skierowanych pacjentów (28 ± 14 lat, 51% mężczyzn), 134 (43%) było z kardiologów ogólnych (19% wysoce złożonych CHD), a 115 (37%) było z kardiologii dziecięcej lub specjalistów ACHD (33% wysoce złożonych CHD). Sześćdziesiąt skierowań (20%) pochodziło z innych zespołów medycznych, a 31 z nich straciło kontakt z pacjentem. Odchylenia od zaleceń były częstsze w przypadku skierowań od pacjentów ogólnych w porównaniu z kardiologami wyszkolonymi u CHD (p <0,001). Z ogólnych zaleceń dotyczących kardiologii 49 (37%) było NA; 18 miało poważne lub poważne komplikacje (odpowiednio n = 2, 16). Natomiast tylko 12 (10%) odesłań pediatrycznych / ACHD było NA, ale żadna z nich nie była katastrofalna, a tylko 3 były większe. U pacjentów z prostym, umiarkowanym i wysoce złożonym CHD występowało zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, gdy nie byli oni pod specjalistyczną opieką kardiologiczną z CHD (odpowiednio: p = 0,04, 0,009 i 0,002).
Wniosek
Nieprzestrzeganie zaleceń było częste w populacji ACHD, co często prowadziło do istotnych niekorzystnych konsekwencji klinicznych. Te problemy były bardziej prawdopodobne u pacjentów, którzy nie otrzymywali specjalistycznej opieki z powodu CHD. Niezbędna jest konfiguracja systemów opieki zdrowotnej w celu optymalizacji opieki „na całe życie” dla tej rosnącej populacji.

Wynik po wszczepieniu przeznaczyniowej przezcewnikowej zastawki aortalnej w 2016 roku

Przeanalizowaliśmy liczbę procedur, powikłań i śmiertelności wewnątrzszpitalnej wszystkich pacjentów poddanych przeznaczyniowej implantacji zastawki aortalnej (TV-TAVI) w porównaniu z izolowaną chirurgiczną wymianą zastawki aortalnej (iSAVR) w latach 2014-2016 w Niemczech.
Metody i wyniki
Wszystkie procedury zastawki aortalnej wykonywane w Niemczech są obowiązkowo rejestrowane w programie kontroli jakości. Ponad 15 000 procedur TV-TAVI przeprowadzono w 2016 r. W Niemczech. Zwłaszcza liczba powikłań po zabiegu zmniejszyła się w ciągu ostatnich kilku lat, w tym nowe wszczepienia stymulatora (2015: 12,6% w stosunku do 2016: 11,4%, P = 0,002) i powikłania naczyniowe (2015: 8,5% w porównaniu z 2016: 7,1%; P <0,001). Tak więc w 2016 r. Ogólna śmiertelność wewnątrzszpitalna po TV-TAVI wyniosła 2,6%, co po raz pierwszy było niższe niż w przypadku iSAVR, które wynosiło 2,9% (P = 0,19). Analiza stratyfikacyjna według niemieckiej oceny zastawki aortalnej wskazuje na mniejszą od spodziewanej śmiertelność wewnątrzszpitalną w przypadku TV-TAVI (O / E 0,68). Dodatkowo, śmiertelność wewnątrzszpitalna była istotnie niższa po TV-TAVI niż po iSAVR w bardzo wysokim (11,3% w porównaniu z 23,6%, P <0,001), w wysokich (4,1% w porównaniu z 9,2%, P <0,001 ) oraz w grupie ryzyka średniego (3,0% wobec 4,6%, P = 0,016) i była podobna do tej dla iSAVR u pacjentów z niskim ryzykiem (1,6% vs. 1,4%, P = 0,4).
Wniosek
Ogólna śmiertelność wewnątrzszpitalna po TV-TAVI była po raz pierwszy niższa niż po ISAVR w 2016 roku. W grupie niskiego ryzyka śmiertelność wewnątrzszpitalna była podobna, podczas gdy we wszystkich innych grupach ryzyka śmiertelność wewnątrzszpitalna po TV-TAVI była znacząco niższa niż po SAVR. Prawdopodobnie przyczyni się to do ponownego zdefiniowania standardu opieki w przyszłości.