Wirus Ebola wsród dzieci w Afryce Zachodniej

Epidemia wirusa Ebola (EVD) w Afryce Zachodniej spowodowała kliniczną chorobę i zgony wśród osób ze zgłoszonymi epokami od mniej niż roku do ponad 100 lat. Większość opublikowanych danych szacunkowych dotyczących głównych parametrów epidemiologicznych została oparta na pacjentach w różnym wieku1,2, a zatem zdominowały je przypadki, w których pacjenci są w wieku 16 lat lub starsi, a od 5 stycznia 2015 r. Przypadki te stanowiły 79% potwierdzone i prawdopodobne przypadki, dla których odnotowano wiek. Rysunek 1. Rycina 1. Występowanie wirusa Ebola w Afryce Zachodniej w poszczególnych krajach, okres inkubacji, przerwy między początkiem a śmiercią i początkiem hospitalizacji oraz wskaźnik śmiertelności w przypadku choroby. Czytaj dalej Wirus Ebola wsród dzieci w Afryce Zachodniej

Azytromycyna i ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych

Ray i wsp. (Wydanie z 17 maja) sporządź wnioski z retrospektywnego badania obserwacyjnego, które należy uwzględnić w kontekście innych dostępnych danych. Dwa duże, randomizowane, kontrolowane placebo badania z udziałem 11 759 pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową nie wykazały wzrostu śmiertelności po zastosowaniu 600 mg cotygodniowej terapii azytromycyną przez 3 lub 12 miesięcy.23 Azytromycyna jest słabym hERG (ludzki eter na wynos -go-pokrewny gen) i w kilku badaniach na zwierzętach nie wykazywał aktywności proarytmicznej powyżej stężenia terapeutycznego. 4,5 W badaniach klinicznych różnych dawek dożylnej azytromycyny nie obserwowano znaczącego wydłużenia odstępu QT, prowadzącego do poziomów były 10 razy większe niż w zatwierdzonych doustnych postaciach dawkowania
Oprócz tych wiarygodnych danych z randomizowanych, kontrolowanych badań i chociaż analizy retrospektywnych badań baz danych dostarczają wglądu, interpretacja tych wyników wymaga ostrożności ze względu na możliwość resztkowego zakłócenia, szczególnie zgodnie ze wskazaniem. Ostatecznie, ocena korzyści i ryzyka leku musi uwzględniać hierarchię dowodów pochodzących z różnych źródeł informacji. Standardy interpretacji wyników badań obserwacyjnych powinny wymagać integracji całych danych z predykcyjnych testów in vitro, modeli zwierzęcych i randomizowanych, kontrolowanych prób. Czytaj dalej Azytromycyna i ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych

Falszywie pozytywny test Galactomannan po zatruciu pop-lodem

42-letnia kobieta otrzymała HMP-dopasowany hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych od niespokrewnionego dawcy na zespół mieloproliferacyjny. Antygen aspergilusa surowicy (galaktomannan) (Bio-Rad Laboratories) oceniano dwa razy w tygodniu od dnia przeszczepu i pozostawał ujemny (wskaźnik, <0,5) do 30 dni po transplantacji. Indeks wzrósł do 2,22 i 3,01 w dniach 32 i 34, odpowiednio. W tym czasie u pacjenta występowała ciężka choroba przeszczepu przeciw gospodarzowi w kierunku przewodu pokarmowego (GVHD). Była bezobjawowa bez objawów płucnych i zatok. Skany tomografii komputerowej (CT) płuc, mózgu i zatok były prawidłowe, a tomografia komputerowa brzucha nie wykazała inwazyjnej aspergilozy. Czytaj dalej Falszywie pozytywny test Galactomannan po zatruciu pop-lodem

Genetyczne podstawy odpowiedzi klinicznej na blokowanie CTLA-4

Snyder i in. (Wydanie 4 grudnia) stwierdzają, że u pacjentów z czerniakiem, którzy klinicznie korzystają z blokady cytotoksycznego antygenu 4 limfocytów T (CTLA-4), sekwencje tetrapeptydowe w neoantygenach nowotworowych były identyczne z tymi w znanych antygenowych peptydach w patogenach. Autorzy prawdopodobnie słusznie interpretują, że ta zbieżność odzwierciedla reaktywność krzyżową pomiędzy neoepitopami rakowymi a odpowiednimi epitopami z odpowiedników mikrobiologicznych. Możliwe jest jednak inne wyjaśnienie. Może być tak, że istnieje pozytywna selekcja w grasicy dla zmienionych receptorów komórek T (TCR), które preferencyjnie rozpoznają antygenowe epitopy kodowane przez patogeny i główne kompartment zgodności tkankowej (MHC). Taka cecha mogła zostać wyrzeźbiona przez ewolucję genów zmiennych TCR i genów HLA. Czytaj dalej Genetyczne podstawy odpowiedzi klinicznej na blokowanie CTLA-4

Pojecie ryzyka w porównawczych badaniach skutecznosci

Lantos i Spertus (wydanie z 27 listopada) podkreślają problem z najnowszym projektem polityki Urzędu ds. Ochrony Nauki (OHRP): założenie, że udział w badaniu z natury stanowi zagrożenie, niezależnie od dostarczonego leczenia.2 Wyniki dwóch dużych przeglądów systematycznych obala to założenie. 3.4 Vist i wsp.3 ocenili udział w badaniu, porównując podobnych pacjentów otrzymujących podobne leczenie w ramach i poza badaniami. Doszli do wniosku, że uczestnicy badania nie wypadli ani gorzej, ani wcale lepiej niż ich odpowiedniki z innych krajów. Fernandes i wsp.4 przyjęli szersze podejście i objęli badania, które zapewniły takie same leczenie w ramach i poza badaniem oraz badania, w których w ramach badania dostępne było leczenie niedostępne poza badaniem. Bez względu na rodzaj badania nie było dowodów na to, że uczestnicy badania byli w gorszej sytuacji niż osoby, które nie uczestniczyły w badaniu. Czytaj dalej Pojecie ryzyka w porównawczych badaniach skutecznosci

Wysokie koszty leków generycznych – implikacje dla pacjentów i decydentów

Artykuł Perspective autorstwa Alpern et al. (Wydanie z 13 listopada) stwierdza, że producenci leków generycznych mogą mieć opóźnienia, zanim Urząd ds. Leków Generycznych FDA zatwierdzi ich produkty. Z biegiem lat rosnąca liczba wniosków składanych do FDA w sprawie przeglądu leków generycznych spowodowała zaległości, które doprowadziły do ustanowienia ogólnych zmian opłat za korzystanie z narkotyków (GDUFA) z 2012 r.2 Program GDUFA określa nowe terminy (od października 2014) do przeglądu wniosków dotyczących leków generycznych w zamian za opłaty dla użytkowników; do 2017 r. 90% nowych wniosków dotyczących leków generycznych będzie wymaganych w ciągu 10 miesięcy od złożenia wniosku. Biuro leków generycznych również przyspiesza stosowanie leków generycznych, które mają krytyczne znaczenie dla zdrowia publicznego lub mają potencjał łagodzenia niedoborów leków.3 FDA ma długą historię udanego spełnienia wymagań programów opłat za ko rzystanie z oprogramowania do przeglądu leków i jesteśmy na dobrej drodze do spełnienia zobowiązań GDUFA. Czytaj dalej Wysokie koszty leków generycznych – implikacje dla pacjentów i decydentów

Lokalizacja w czasie rzeczywistym gruczolaka przytarczycznego podczas paratyroidektomii

Paratyroidektomia z śródoperacyjnym rezonansem magnetycznym i trójwymiarową nawigacją. (01:25) Paratyroidektomia może być trudna, ze słabymi wynikami, jeśli nienormalna tkanka przytarczyc nie jest w pełni usunięta lub gdy krytyczne struktury szyi, takie jak nawracające nerwy krtani, są zranione podczas operacji. Powikłania mogą być częstsze u pacjentów poddawanych drugim operacjom, ponieważ blizny w środkowej części szyi mogą zasłaniać anatomiczne punkty orientacyjne, a także u osób z nieprawidłową anatomią. Obecnie opisujemy zastosowanie śródoperacyjnego obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) zintegrowanego z nawigacją w czasie rzeczywistym w celu prowadzenia paratyroidektomii. Rysunek 1. Ryc. Czytaj dalej Lokalizacja w czasie rzeczywistym gruczolaka przytarczycznego podczas paratyroidektomii

Delamanid dla rozleglej opornej na leki gruzlicy

Potrzebne są nowe terapie, aby poradzić sobie z nadchodzącym wzrostem zakażeń lekoopornych. Delamanid jest jednym z dwóch nowych leków zatwierdzonych do leczenia wielolekoopornej gruźlicy (MDR-TB) w ciągu ostatnich 40 lat. Kliniczna ocena delamanidu obejmowała podgrupę pacjentów z gruźlicą o dużej oporności na leki (XDR-TB), która jest trudniejsza do leczenia niż MDR-TB. Ocena ta jest okazją do analizy wyników post hoc. Nasza ocena delamanidu w pojedynczej kohorcie przebiegała z 3-miesięcznym randomizowanym, kontrolowanym badaniem (2-miesięczny okres leczenia z 1-miesięczną obserwacją) (próba 204), sześciomiesięcznym otwartym badaniem (próba 208). ) i 24-miesięczne badanie kontrolne (Próba 116) .1,2 We wszystkich trzech próbach pacjenci otrzymali również zoptymalizowany schemat leczenia tła zalecany przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) .3 W populacjach analitycznych zakażenie XDR-TB zostało potwierdzone w punkcie wyjściowym.4 W teście 2 04 pierwszorzędowym punktem końcowym była 2-miesięczna konwersja kultury plwociny, która została zdefiniowana jako hodowla negatywna przez 5 kolejnych tygodni. Czytaj dalej Delamanid dla rozleglej opornej na leki gruzlicy

Linezolid dla XDR-TB – koncowe wyniki badania

Wcześniej zgłaszano 4-miesięczny współczynnik konwersji kultur wśród pacjentów z przewlekłą, lekooporną gruźlicą (XDR-TB), którzy otrzymywali linezolid.1 Przez 4 miesiące 15 z 19 pacjentów (79%) w grupie natychmiastowego rozpoczęcia leczenia i 7 z 20 (35%) w grupie z opóźnionym początkiem miało przekształcenie w hodowlę z ujemną plwociną (P = 0,001). Po 6 miesiącach leczenia linezolidem 34 z 39 pacjentów (87%) miało ujemne plwociny. Tutaj przedstawiamy ostateczne wyniki badań dla tych pacjentów rok po zakończeniu leczenia, 36 miesięcy po rozpoczęciu badania. Spośród 39 pacjentów, którzy zostali włączeni do tego badania, 38 otrzymało linezolid. Spośród tych pacjentów 27 miało negatywne wyniki w hodowli plwociny rok po zakończeniu leczenia, 3 zostały utracone w celu obserwacji, a 8 wycofało się przed zakończeniem badania, w tym 4 pacjentów, u których wystąpił zawał linezolidu, jak podano wcześniej. Mediana czasu trwania leczenia g ruźlicy wynosiła ogółem 789 dni, z 781 dniami linezolidu. Czytaj dalej Linezolid dla XDR-TB – koncowe wyniki badania

Atenolol versus losartan w syndromie Marfana

Lacro i in. (Wydanie z 27 listopada) doniesiono o braku korzyści z losartanu, antagonisty receptora angiotensyny (ARB), w porównaniu do beta-blokera atenololu w odniesieniu do częstości poszerzenia aorty i korzenia w zespole Marfana. Możliwą interpretacją tego badania może być to, że ARB są tak samo skuteczne jak beta-blokery w leczeniu pacjentów z zespołem Marfana.2 Jednak taka interpretacja zakłada, że beta-blokery są skuteczną opcją terapeutyczną. Tabela 1. Tabela 1. Badania skuteczności beta-blokerów u pacjentów z zespołem Marfana. Czytaj dalej Atenolol versus losartan w syndromie Marfana