Mutacje w NPC1L1 i w chorobie niedokrwiennej serca

Badacze konsorcjum zawału mięśnia sercowego (wydanie z 27 listopada) opisali związek pomiędzy zmniejszoną częstością choroby wieńcowej i nieznacznie niższymi poziomami cholesterolu całkowitego i cholesterolu o niskiej gęstości (LDL) w nośnikach inaktywujących wariantów NPC1L1 w porównaniu z nie-nośnymi . W kohorcie Geisinger MyCode znaleźliśmy siedem heterozygotycznych nosicieli inaktywującego wariantu w NPC1L1 (R406X) u osób o europejskim pochodzeniu. Korzystając z zatwierdzonej definicji choroby wieńcowej z bazy danych genotypów i fenotypów (dbGaP), nie znaleźliśmy żadnego nosiciela inaktywującego wariantu NPC1L1 z chorobą wieńcową w porównaniu z 1001 przypadków choroby u 15 886 osób bez wzmożonej choroby. U osób, u których dane dotyczące stężenia lipidów były dostępne przed lub bez leczenia obniżającego poziom lipidów, nie było znaczącej różnicy w średnim stężeniu cholesterolu LDL w osoczu między nosicielami inaktywującymi NPClL1 a nosicielami (126 mg na decylitr w porównaniu z 125 mg na decylitr), oraz średni cholesterol całkowity był niższy w nośnikach inaktywujących NPC1L1 niż w nośnikach bez nośnika (206 mg na decylitr vs. 210 mg na decylitr). Nasze dane są zgodne z sugestią Konsorcjum, że sama niewielka zmiana poziomów lipidów w osoczu nie wyjaśnia widocznego ochronnego działania wariantów zatrzymania NPC1L1 przeciwko chorobie wieńcowej. Czytaj dalej Mutacje w NPC1L1 i w chorobie niedokrwiennej serca

Krizotynib pierwszej linii w pozytywnym dla ALK raku pluc

Solomon i jego współpracownicy (wydanie 4 grudnia) sugerują, że w porównaniu z chemioterapią platynowo-pemetreksanową leczenie kryzotynibem wiązało się ze znacznie dłuższym czasem przeżycia bez progresji i poprawą wskaźnika obiektywnej odpowiedzi. Jednak interpretacja tych wyników wymaga pewnego rozważenia. W badaniu stosowano chemioterapię platynowo-pemetreksanową co 3 tygodnie w maksymalnie sześciu cyklach. Jednak pemetreksed nie był kontynuowany poza planowanymi sześcioma cyklami chemioterapii skojarzonej. Badanie III fazy PARAMOUNT2 sugerowało, że leczenie podtrzymujące pemetreksedem po czterech cyklach leczenia skojarzonego cisplatyną i pemetreksedem powodowało znaczące zmniejszenie ryzyka zgonu o 22% i poprawę o prawie 3 miesiące mediany całkowitego przeżycia. Ponadto w badaniu PARAMOUNT, 3 leczenie podtrzymujące pemetreksedem wiązało się z poprawionym czasem przeżycia bez progresji u pacjentów bez progresji choroby po czterech cyklach. Fakt, że pemetreksed nie był kontynuowany poza planowaną chemioterapią, mógł mieć wpływ na wynik badania przeprowadzonego przez Solomona i in. Deniz Tural, MD Akdeniz University Medical School, Antalya, Turcja com Saadettin Kilickap, MD Hacettepe University Cancer Institute, Ankara, Turcja Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem. 3 Referencje1. Solomon BJ, Mok T, Kim DW, i in. Krizotynib pierwszej linii w porównaniu z chemioterapią w raku płuc ALK-dodatnim. N Engl J Med 2014; 371: 2167-2177 Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline 2. Paz-Ares LG, de Marinis F, Dediu M, i in. PARAMOUNT: ostateczne wyniki całkowitego przeżycia z badania III fazy dotyczącego leczenia podtrzymującego pemetreksedem w porównaniu z placebo bezpośrednio po leczeniu indukcyjnym pemetreksedem z cisplatyną w zaawansowanym, niesławnym niedrobnokomórkowym raku płuc. J Clin Oncol 2013; 31: 2895-2902 Crossref Web of Science M edline 3. Paz-Ares L, de Marinis F, Dediu M, i in. Leczenie podtrzymujące pemetreksedem i najlepszą opieką wspomagającą w porównaniu z placebo oraz najlepszą opieką wspomagającą po terapii indukcyjnej pemetreksedem i cisplatyną w zaawansowanym niedłogim niedrobnokomórkowym raku płuc (PARAMOUNT): podwójnie ślepa, faza 3, randomizowana, kontrolowana próba. Lancet Oncol 2012; 13: 247-255 Crossref Web of Science Medline W badaniu Solomona i wsp. Zwróciliśmy uwagę na ważne punkty dotyczące pacjentów z przerzutami do mózgu i toksyczności reżimu. Po pierwsze, przerzuty do mózgu są ważną cechą gruczolakoraka płuc. Słaba penetracja kryzotynibu przez barierę krew-mózg spowodowała, że był on mniej skuteczny w tej podgrupie pacjentów niż w podgrupie pacjentów bez przerzutów do mózgu. Prawie połowa pacjentów z przerzutami do mózgu (obecnymi u 27% pacjentów w badaniu) miała progresję choroby. Po drugie, kryzotynib ma ogólnie dobry profil bezpi eczeństwa. Jednak w większości badań w literaturze problemy wizualne są najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi leku. Ocena pacjentów z zaburzeniami widzenia podczas leczenia kryzotynibem nie wykazała żadnych konkretnych obiektywnych zmian okulistycznych.1 Szczegóły badań okulistycznych u pacjentów z zaburzeniami wzroku mogą być przydatne. Ali Alkan, MD Elif B. Köksoy, MD Güngör Utkan, MD Ankara University School of Medicine, Ankara, Turcja com Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem. Odniesienie1. Besse B, Salgia R, Bolomon B, i in. Zaburzenia widzenia u pacjentów (pts) z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (nsclc) z kinazą anaplastycznego chłoniaka (alk), leczonych kryzotynibem. Zaprezentowany na 37 Kongresie Europejskiego Towarzystwa Onkologii Medycznej, Wiedeń, 28 września – 2 października 2012 r. Odpowiedź Autorzy odpowiadają: W odpowiedzi na Tural i Kilickap: w momencie rozpoczęcia ba dania nie ustalono wartości leczenia podtrzymującego pemetreksedem po początkowej chemioterapii platynowo-pemetreksenowej. Badanie PARAMOUNT wykazało następnie, że kontynuacja leczenia podtrzymującego pemetreksedem co 3 tygodnie u pacjentów bez postępującej choroby po czterech cyklach leczenia cisplatyną-pemetreksedem (tylko 593 z 939 pacjentów [63%], którzy zgłosili się do badania) poprawiło progresję ocenianą przez badacza -wolne przeżycie od 2,8 miesiąca do 4,4 miesiąca.1,2 Zauważamy jednak, że w naszym badaniu leczenie platynowym pemetreksedem kontynuowano przez sześć cykli (nie cztery, jak miało to miejsce w badaniu PARAMOUNT). Jak stwierdziliśmy w artykule, możemy jedynie spekulować, w jaki sposób dodatkowe leczenie pemetreksedem wpłynęłoby na grupę kontrolną Trwające badanie kliniczne III fazy mające na celu porównanie certynibu pierwszego rzutu z chemioterapią (ASCEND 4, ClinicalTrials.gov number, NCT01828099) jest przeznaczone do stoso wania w leczeniu podtrzymującym pemetreksedu z tego powodu, [hasła pokrewne: endometrioza leczenie hormonalne, Psycholog, dermatologia ]

[podobne: inteligencja niższa niż przeciętna, przeglądarka skierowan, apteka mielec dyżur ]

Zarzadzanie delirium wyplat (Delirium Tremens)

Recenzja autorstwa Schuckit (wydanie z 27 listopada) w zarządzaniu delirium tremens oferuje czytelnikowi krótką lekcję w farmakologicznym leczeniu tego problemu medycznego. Ostrzegam tych, którzy odnoszą się do schematów lorazepamu w Tabeli 3 artykułu, że podane dawki mogą zapewnić ilość glikolu propylenowego przekraczającą 25 mg na kilogram dziennie, ilość uważaną za bezpieczną przez Światową Organizację Zdrowia.2.2 Zastrzyk Lorazepamu zawiera tylko niewielkie ilości glikolu propylenowego, jednak przy podawaniu w dużych dawkach w sposób ciągły lub przez dłuższy czas, narażenie pacjenta może być znaczne. Kwasica metaboliczna może rozwinąć się z powodu gromadzenia się glikolu propylenowego, szczególnie u pacjentów z wcześniej istniejącą niewydolnością nerek lub wątroby. Kilku badaczy stwierdziło, że wysokie dawki lorazepamu (tj.> 0,1 mg na kilogram na godzinę), szczególnie gdy są podawane w postaci ciągłych wlewów do leczenia wyco fania alkoholu przez okres 24 do 48 godzin, są związane z poziomem glikolu propylenowego wyższym niż 25 mg na decylitr.3-5 Ci z nas, którzy leczą się z odstawieniem alkoholu, powinni zachować czujność na możliwość wystąpienia tej toksyczności podczas podawania lorazepamu w dużych dawkach. Veronica P. Moriarty, Pharm.D. Czytaj dalej Zarzadzanie delirium wyplat (Delirium Tremens)

Mutacje gigantyzmu, akromegalii i GPR101

Trivellin i in. (Wydanie z 18 grudnia) donosi o nawracającej aktywującej mutacji GPR101 (p.E308D) w 11 z 248 próbek DNA nowotworu od pacjentów z izolowaną akromegalią. Spośród tych pacjentów, 3 miało genetyczną mutację GPR101. Dwóch z 3 pacjentów leczonych jest w naszej placówce i zostało zidentyfikowanych wśród 38 pacjentów z naszej kohorty. Może to sugerować wyższą częstość występowania mutacji germinalnych GPR101 u francuskich pacjentów z sporadyczną akromegalią. W związku z tym przeszukaliśmy całą naszą grupę 263 pacjentów z gigantyzmem lub akromegalią pod kątem mutacji w linii płciowej w GPR101, który koduje receptor sprzężony z białkiem G, oraz w AIP, który koduje białko oddziałujące z receptorem węglowodorowym arylowym (Tabela S1 w Dodatkowym dodatku, dostępny z pełnym tekstem tego listu na). Czytaj dalej Mutacje gigantyzmu, akromegalii i GPR101

Kwas mlekowy

Recenzja autorstwa Krauta i Madiasa (wydanie z 11 grudnia) przedstawia kilka wyjaśnień patogenezy i patofizjologii kwasicy mleczanowej, ale nie wszystkie te wyjaśnienia są poparte. Na przykład pojęcie niedotlenienia tkanki w posocznicy nie ma podstaw empirycznych i nie można go ani zweryfikować, ani obalić. Istotnie, można stwierdzić, czy niedotlenienie tkanek występuje u pacjentów z posocznicą.2 Podobnie, podczas maksymalnego wysiłku, uwalnianie mleczanu zachodzi podczas całkowicie zakonserwowanej wewnątrzkomórkowej natlenienia.3 Wreszcie, w czasie skrajnej hipoksemii (np., Szczyt Everestu), poziomy mleczanu są albo normalne, albo tylko minimalnie podniesiony. Mleczan jest głównym biopaliwem stosowanym do wewnątrzkomórkowych, międzykomórkowych i międzyorganicznych wahadłowców, 3 procesy, które wydają się zwiększać wydajność bioenergetyczną. Wątpliwe jest, że kwasica mleczanowa jest spowodowana uwolnieniem protonów z hydrolizy ATP , ponieważ n ie można wykazać zubożenia ATP w spektroskopię rezonansu magnetycznego, nawet w ciężkim wstrząsie septycznym.4 Prostsze i bardziej eleganckie wyjaśnienie (choć podobnie niesprawdzone) leży z podejściem Stewarta lub silnego jonu do fizjologii kwasowo-zasadowej. 5 Mleczan jest anionem, który zmniejsza różnicę silnego jonu i zwiększa dysocjację wody w osoczu, uwalniając wolne jony wodoru. Czytaj dalej Kwas mlekowy

Czlowiek z bólem gardla, chrypka, zmeczeniem i dusznoscia

Iyasere i in. (Wydanie 11 grudnia) przedstawia przypadek 87-letniego mężczyzny, u którego rozwinęła się ciężka niedoczynność tarczycy po zaprzestaniu przyjmowania przepisanej lewotyroksyny. Chociaż nieadekwatność do leków jest powszechna we wszystkich grupach wiekowych, u osób starszych problemy z zarządzaniem lekami lub innymi codziennymi czynnościami są często wczesnym objawem upośledzenia funkcji poznawczych.2 Oprócz zapewnienia pacjentowi pomocy w zarządzaniu lekami, cenne do sondowania z trudem w wykonywaniu innych codziennych czynności, takich jak zarządzanie finansami, zakupy i organizowanie transportu oraz przesiewanie pacjenta pod kątem zaburzeń poznawczych. Trudności z wykonywaniem takich działań często odzwierciedlają problemy z funkcją wykonawczą (tj. Umiejętnością planowania i organizowania informacji) .3 Dlatego też początkowe narzędzie do kontroli, które obejmuje ocenę funkcji wykonawczej, takie jak Mini-Cog, 4, może być najb ardziej pomocne . Jeżeli wyniki Mini-Cog są nieprawidłowe, może być konieczne dodatkowe badanie historii i badanie za pomocą instrumentu, takiego jak Montreal Cognitive Assessment5. Czytaj dalej Czlowiek z bólem gardla, chrypka, zmeczeniem i dusznoscia

Rak przelyku

W przeglądzie raka przełyku, Rustgi i El-Serag (wydanie z 25 grudnia) nie zaleca się chemioradioterapii w leczeniu nieresekcyjnego schorzenia na podstawie niskiej skuteczności i wysokiego odsetka powikłań. Jednakże chcielibyśmy zauważyć, że przełomowe badanie Radiation Therapy Oncology Group (RTOG) 85-01, w którym zastosowano ostateczną chemioradioterapię z fluorouracylem i cisplatyną, było związane z medianą przeżycia wynoszącą 14 miesięcy i 5-letnim przeżyciem wynoszącym 27%. 2 Nie jest więc zaskakujące, że wszystkie wytyczne zalecają definitywną chemioradioterapię u pacjentów z nieresekcyjną nieresekcyjną chorobą oraz u których nie można poddać się zabiegowi chirurgicznemu. W holenderskim badaniu chemioradioterapii w kierunku raka przełyku po badaniu Surgery Study (CROSS), chemioradioterapia z cotygodniowym podawaniem paklitakselu i karboplatyny miała dopuszczalne zdarzenia niepożądane, z toksycznością hematologiczną stopnia 3 lub wyzszą u 7% pacjentów i toksycznością niehematologiczną stopnia 3 lub wyższego w mniej niż 13% .3 W odniesieniu do dysfagii, chemioradioterapia zapewnia trwałe paliwo u większości pacjentów z nieresekcyjną chorobą, którzy są leczeni z celem leczniczym lub paliatywnym.4 Endoskopowe stentowanie przełyku lub brachyterapia powinny być brane pod uwagę u pacjentów, którzy nie mogą otrzymać chemioradioterapii z wyprzedzeniem lub mają krótką ocenę długość życia. Ismail Essadi, MD Szpital wojskowy Ibn Sina, Marrakesz, Maroko Issam Lalya, MD Hamid Mansouri, Ph.D. Szpitala Wojskowego Mohammed V, Rabat, Maroko fr Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem. Czytaj dalej Rak przelyku

Nadcisnienie ciazowe i stan przedrzucawkowy u zywych dawców nerki

Garg i in. (Numer 8 stycznia) zgłaszają zwiększone ryzyko stanu przedrzucawkowego i nadciśnienia tętniczego u żywych dawców nerek, ale nie zauważają, że istnieje zwiększone ryzyko cukrzycy ciążowej, chociaż zgłaszano takie ryzyko.2 Ponieważ dawcy mogą być bardziej świadomi ryzyko powikłań ciążowych niż osoby nedońskie, mogą zgłaszać objawy, które mogą zostać przeoczone przez nonderzy, co może wpłynąć na wskaźniki diagnostyczne. Zastanawiamy się również, czy autorzy zastanawiali się, która nerka została podarowana. Depresja moczowodu i dylatacja po prawej stronie są częstsze w czasie ciąży, więc jeśli próbka zawiera większość dawców lewej nerki, może to wpłynąć na wyniki. Istnieją badania nie wykazujące zwiększonego ryzyka stanu przedrzucawkowego po oddaniu krwi.4 Ponadto badania na szczurach zdrowych nie wykazały poprawy ciśnienia po ciąży. [5] W sumie istnieją kwestie etyczne dotyczące kobiet w wieku rozrodczym, ktore chcą oddać nerkę. Czytaj dalej Nadcisnienie ciazowe i stan przedrzucawkowy u zywych dawców nerki

Leczenie malarii w ciąży AD 2

Tempo niepowodzeń poronień po comiesięcznym leczeniu dihydroartemisinin-piperachiną było o połowę mniejsze niż w innych grupach terapeutycznych, co wskazuje na korzyści z skutecznego zapobiegania malarii w czasie ciąży. Podobnie częstość występowania objawowej malarii i częstości występowania parazytemii u kobiet w ciąży były znacznie wyższe w grupie sulfadoksyny-pirymetaminy niż w grupie z dihydroartemizininą i piperachiną; różnica między grupą sulfadoksyny-pirymetaminy i miesięczną grupą dihydroartemisinin-piperachiny była szczególnie wyraźna. Badania te wskazują na skuteczność w ciąży terapii skojarzonej związanej z artemisininą w leczeniu niepowikłanej malarii wywołanej przez P. falciparum oraz skuteczności dihydroartemisinin-piperachiny w zapobieganiu malarii, bez wyraźnych obaw dotyczących bezpieczeństwa. Jednak wciąż najtrudniejsze jest omówienie najskuteczniejszego stosowania terapii skojarzonej opartych na artemisyninie u kobiet w ciąży; W badaniach wykazano istotnie niższe stężenia artemisininy7 i leków partnerskich6 u kobiet w ciąży, niż u kobiet nieciężarnych. Aby scharakteryzować właściwości farmakologiczne tych leków przeciwmalarycznych, potrzebne są prospektywne badania farmakokinetyczne z udziałem kobiet w ciąży i kontrolnych osób nieciężarnych w celu poprawy leczenia. Czytaj dalej Leczenie malarii w ciąży AD 2

Leczenie malarii w ciąży

Malaria podczas ciąży jest poważnym problemem zdrowotnym i przyczynia się w znacznym stopniu do zachorowalności i śmiertelności matek i dzieci w krajach endemicznych malarii.1 Kobiety w ciąży są szczególnie podatne na malarię, aw warunkach niższej transmisji mają większe ryzyko poważnego Plasmodium falciparum malaria. Zakażone czerwienią komórki P. falciparum w łożysku zakłócają wymianę odżywczą między matką a płodem i powodują opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego. Malaria wiąże się ze zwiększonym ryzykiem aborcji, urodzenia martwego dziecka i niskiej masy urodzeniowej.2 Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca obecnie, aby wszystkie kobiety w drugim lub trzecim trymestrze ciąży, u których wystąpiła niepowikłana malaria wywołana przez P. falciparum, powinny być leczone terapią skojarzoną z artemizyną.3. Krótko działający, ale silny składnik artemizyniny (np. Czytaj dalej Leczenie malarii w ciąży