Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej w sprawie specjalistycznych usłu opiekuńczych

 

 


P R O J E K T

 

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA POLITYKI SPOŁECZNEJ 1)

 

z dnia .................................. 2004 r.

 

w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych

 

 

Na podstawie art. 50 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001) zarządza się, co następuje:

   

 § 1.

Rozporządzenie określa:

 

1)      rodzaje specjalistycznych usług opiekuńczych, zwanych dalej „specjalistycznymi usługami”;

2)      kwalifikacje osób świadczących takie usługi;

3)      warunki i tryb ustalania oraz pobierania opłat za usługi specjalistyczne dla osób z zaburzeniami psychicznymi;

4)      warunki częściowego lub całkowitego zwolnienia z tych opłat.

 

§ 2.

Ustala się rodzaje specjalistycznych usług opiekuńczych, dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności:

 

1)                 usprawnienie do funkcjonowania w społeczeństwie rozumiane głównie jako:

a)           wspomaganie, poprzez asystowanie indywidualne w codziennych czynnościach życiowych, zwłaszcza takich jak:

§                            dbałość o higienę i wygląd,

§          pomoc i uczenie codziennych czynności samoobsługowych, zwłaszcza czynności gospodarczych i porządkowych,

§           utrzymywanie kontaktów z domownikami,

§           wspólne organizowanie i spędzanie czasu wolnego, korzystanie z usług różnych instytucji;

b)        interwencje i pomoc w życiu rodziny, której członkiem jest osoba uzyskująca pomoc w formie specjalistycznych usług, w tym:

§         pomoc w radzeniu sobie w kryzysach – poradnictwo specjalistyczne, interwencje kryzysowe,

§              zapewnienie elementów kultury i edukacji,

§              doradztwo, koordynacja działań innych służb na rzecz rodziny, której członkiem jest osoba uzyskująca pomoc w formie specjalistycznych usług;

c)                  pomoc w sprawach urzędowych, w tym w szczególności:

§             pomoc w wypełnieniu dokumentów, załatwianiu spraw urzędowych,

§               pomoc w uzyskaniu świadczeń socjalnych, emerytalno-rentowych;

d)                 wspieranie i pomoc w uzyskaniu zatrudnienia, w tym zwłaszcza:

§          pomoc w znalezieniu zatrudnienia lub alternatywnego zajęcia, np. uczestnictwo w zajęciach warsztatów terapii zajęciowej, zakładach aktywności zawodowej, środowiskowych domach samopomocy, centrach i klubach integracji społecznej,

§          kontakt z pracodawcą,

§         pomoc psychologiczna w rozwiązywaniu problemów psychicznych wynikających z pracy lub jej braku;

e)                  pomoc w gospodarowaniu pieniędzmi, w tym:

§         nauka planowania budżetu, asystowanie przy ponoszeniu wydatków;

§         pomoc w uzyskaniu ulg w opłatach,

§         zwiększanie umiejętności gospodarowania własnym budżetem oraz usamodzielnianie finansowe;

2)                 pielęgnacja – jako wspieranie procesu leczenia, w tym:

a)                  pomoc w dostępie do świadczeń zdrowotnych,

b)                 pilnowanie terminów wizyt lekarskich, badań diagnostycznych,

c)                  pomoc w wykupywaniu lub zamawianiu leków w aptece,

d)                 monitorowanie brania leków, objawów zwiastunowych, ubocznych,

e)                  zmiana opatrunków, pomoc w użyciu środków pomocniczych i materiałów      medycznych, przedmiotów ortopedycznych, a także w utrzymaniu higieny;

3)                 rehabilitacja fizyczna:

a)             zgodnie z zaleceniami lekarskimi lub specjalisty II0 z zakresu rehabilitacji ruchowej,

b)             współpraca ze specjalistami w zakresie wspierania psychologiczno-pedagogicznego i edukacyjno-terapeutycznego zmierzającego do wielostronnej aktywizacji osoby korzystającej ze specjalistycznych usług;

4)                 pomoc mieszkaniowa rozumiana zwłaszcza jako:

a)             pomoc w uzyskaniu mieszkania, negocjowaniu i ponoszeniu opłat,

b)            pomoc w organizacji drobnych remontów, adaptacji, napraw, likwidacji barier architektonicznych (w przypadku współistniejącej niepełnosprawności fizycznej),

c)            pomoc w kontaktach z sąsiadami, gospodarzem domu,

d)            doskonalenie umiejętności utrzymania i prowadzenia domu.

 

§ 3. 

1.       Specjalistyczne usługi świadczone są przez osoby posiadające kwalifikacje do wykonywania zawodu: pielęgniarki, pracownika socjalnego, rehabilitanta, fizjoterapeuty, psychologa, pedagoga, logopedy, terapeuty zajęciowego, asystenta osoby niepełnosprawnej, opiekunki środowiskowej.

 

2.     Specjalistyczne usługi mogą być świadczone przez osoby bez przygotowania zawodowego, o których mowa w ust. 1, jeżeli posiadają co najmniej roczny staż pracy z osobami z zaburzeniami psychicznymi i zdobywają lub podnoszą wymagane kwalifikacje zawodowe określone w ust. 1, a jednocześnie mają zapewnioną fachową pomoc przez osoby świadczące takie usługi posiadające wymagane kwalifikacje.

3.     Osoby świadczące specjalistyczne usługi dla osób dotkniętych określonym typem schorzenia lub zaburzenia przed przystąpieniem do pracy odbywają szkolenie prowadzone przez specjalistyczną placówkę terapeutyczną zajmującą się leczeniem i rehabilitacją danego rodzaju schorzenia lub zaburzenia.

 

§ 4.

1.       Osoby świadczące specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi muszą posiadać, co najmniej półroczny staż pracy w zakładzie psychiatrycznej opieki zdrowotnej, w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej dla osób z zaburzeniami psychicznymi, w placówce oświatowej, do której uczęszczają dzieci z zaburzeniami rozwoju lub upośledzeniem umysłowym, w ośrodku terapeutyczno-edukacyjno-wychowawczym, w zakładzie opieki zdrowotnej lub w zakładzie rehabilitacji.

2.     Jeżeli osoba z zaburzeniami psychicznymi nie może uzyskać pomocy w formie specjalistycznych usług dla osób z zaburzeniami psychicznymi, gmina może udzielić tej osobie pomocy w formie usług opiekuńczych. Świadczenie to może być udzielane przez opiekuna, któremu zapewniane jest merytoryczne wsparcie, w tym także w formie superwizji przez osobę przygotowaną do świadczenia specjalistycznych usług dla osób z zaburzeniami psychicznymi.

 

§ 5. 

1.                 Odpłatność za specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi, z zastrzeżeniem ust. 3, ustala się w zależności od posiadanego dochodu na osobę w rodzinie.

2.                Przedział dochodu, od którego obliczana jest wysokość odpłatności, ustalany jest w relacji do aktualnie obowiązującego kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej, w sposób następujący:

 

Dochód na osobę w procentach do kryterium dochodowego na osobę w rodzinie:

 

Wysokość odpłatności w procentach ustalona od ceny usługi za 1 godzinę dla:

 

osób samotnie gospodarujących

osób w rodzinie

do 316 zł. = 100%

nieodpłatnie

nieodpłatnie

powyżej 100 do 165%

3

7

powyżej 165 do 220%

7

15

powyżej 220 do 255%

15

25

powyżej 255 do 275%

30

40

powyżej 275 do 290%

60

70

powyżej 290 do 330%

90

100

powyżej 330%

100

100

 

3.    Odpłatność za specjalistyczne usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi  świadczone w ośrodkach wsparcia regulują odrębne przepisy.

§ 6.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach osoba zainteresowana może, na jej wniosek lub na wniosek pracownika socjalnego, być częściowo lub całkowicie zwolniona z ponoszenia odpłatności na czas określony, zwłaszcza ze względu na:

 

1.             konieczność korzystania z co najmniej dwóch rodzajów specjalistycznych usług;

2.           konieczność ponoszenia opłat za pobyt członka rodziny w domu pomocy społecznej lub ośrodku wsparcia i za pobyt członka rodziny w placówce opiekuńczo-wychowawczej, leczniczo-rehabilitacyjnej i leczniczo-opiekuńczych;

3.           konieczności korzystania przez więcej niż jedną osobę w rodzinie z pomocy w formie specjalistycznych usług lub usług opiekuńczych, w tym co najmniej jedną przewlekle chorą;

4.           zdarzenie losowe.

 

§ 7. 

Opłata za specjalistyczne usługi wnoszona jest przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłaty do kasy ośrodka pomocy społecznej do 15 dnia każdego następnego miesiąca po wykonaniu usługi.

 

§ 8.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.2)

 

 

MINISTER ZDROWIA

MINISTER

POLITYKI SPOŁECZNEJ

 

 


Zebrała:

Renata Szpilkowska-Lorenc

 

 

 

 







 

 






 

 

Kontakt:

Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Autyzmem "Odzyskać więzi"
09-409 Płock, Al. Jana Pawła II 29/21
tel. 0-692439647
e-mail: autyzmpomoc@tlen.pl , autyzmpomoc@autyzmpomoc.org.pl

REGON 611422308
NIP 7742826064

Rachunek bankowy: ING Bank Śląski
59 1050 1966 1000 0022 8334 7942

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


1) Minister Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej – zabezpieczenie społeczne, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 134, poz.1432).

2) Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utraciło moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 1996 r. w sprawie rodzajów specjalistycznych usług opiekuńczych oraz kwalifikacji osób świadczących takie usługi dla osób z zaburzeniami psychicznymi, zasad i trybu ustalania i pobierania opłat za te usług, jak również warunków częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat (Dz. U. z 1997 r. Nr 2, poz. 12) zachowane w mocy na podstawie art. 159 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 i Nr 99, poz. 1001).