Promieniowanie plus chemioterapia w glejaku o niskim stopniu zlosliwosci

Buckner i in. (Wydanie z 7 kwietnia) zgłoś pierwsze randomizowane badanie (Radiation Therapy Oncology Group [RTOG] 9802) wykazujące ogólną korzyść w zakresie przeżycia u dorosłych pacjentów ze świeżo zdiagnozowanym glejakiem o niskim stopniu złośliwości. Uderzająca różnica w medianie całkowitego przeżycia (5,5 roku więcej) obserwowano pomiędzy chemioterapią uzupełniającą (prokarbazyną, lomustyną i winkrystyną [PCV]) dodaną do radioterapii i samej radioterapii. Kompleksowa charakterystyka molekularna glejaków o niskim stopniu złośliwości2 wykazała ostatnio, że mutacja nowotworowa IDH1 / 2 i status kodowania 1p / 19q mogą być stosowane do podklasyfikacji tych guzów na trzy główne podtypy o wyraźnych zachowaniach klinicznych. Zauważamy, że tkanka nowotworowa była dostępna do odpowiedniego oznaczenia statusu IDH1 / 2 i 1p / 19q tylko 63 z 251 pacjentów (25%), co uniemożliwiło Buckner i in. od ustalenia wiarygodnych korelacji między leczen iem a wynikiem w podgrupie pacjentów z guzami typu dzikiego IDH1 / 2. Czytaj dalej Promieniowanie plus chemioterapia w glejaku o niskim stopniu zlosliwosci

Atenolol versus losartan w syndromie Marfana

Lacro i in. (Wydanie z 27 listopada) doniesiono o braku korzyści z losartanu, antagonisty receptora angiotensyny (ARB), w porównaniu do beta-blokera atenololu w odniesieniu do częstości poszerzenia aorty i korzenia w zespole Marfana. Możliwą interpretacją tego badania może być to, że ARB są tak samo skuteczne jak beta-blokery w leczeniu pacjentów z zespołem Marfana.2 Jednak taka interpretacja zakłada, że beta-blokery są skuteczną opcją terapeutyczną. Tabela 1. Tabela 1. Badania skuteczności beta-blokerów u pacjentów z zespołem Marfana. Czytaj dalej Atenolol versus losartan w syndromie Marfana

Genetyczne podstawy odpowiedzi klinicznej na blokowanie CTLA-4

Snyder i in. (Wydanie 4 grudnia) stwierdzają, że u pacjentów z czerniakiem, którzy klinicznie korzystają z blokady cytotoksycznego antygenu 4 limfocytów T (CTLA-4), sekwencje tetrapeptydowe w neoantygenach nowotworowych były identyczne z tymi w znanych antygenowych peptydach w patogenach. Autorzy prawdopodobnie słusznie interpretują, że ta zbieżność odzwierciedla reaktywność krzyżową pomiędzy neoepitopami rakowymi a odpowiednimi epitopami z odpowiedników mikrobiologicznych. Możliwe jest jednak inne wyjaśnienie. Może być tak, że istnieje pozytywna selekcja w grasicy dla zmienionych receptorów komórek T (TCR), które preferencyjnie rozpoznają antygenowe epitopy kodowane przez patogeny i główne kompartment zgodności tkankowej (MHC). Taka cecha mogła zostać wyrzeźbiona przez ewolucję genów zmiennych TCR i genów HLA. Czytaj dalej Genetyczne podstawy odpowiedzi klinicznej na blokowanie CTLA-4

Wczesne kontra zyly na zadanie w zapaleniu trzustki

Bakker i in. (Wydanie 20 listopada) nie odniosło korzyści z wczesnego żywienia dojelitowego u pacjentów z przewidywanym ciężkim ostrym zapaleniem trzustki. Badania kliniczne angażujące pacjentów z tym schorzeniem są hamowane przez niską pozytywną wartość predykcyjną obecnych prognostycznych systemów oceny, co powoduje włączenie wielu pacjentów, którzy ostatecznie cierpią na łagodne ostre zapalenie trzustki i nie wymagają wczesnego żywienia dojelitowego.2 Złożony punkt końcowy dozwolony dla próbki zmniejszenie rozmiarów, ale ostatecznie spowodowało niedostateczne badanie, ze względu na nierówność między poszczególnymi punktami końcowymi.3 Śmierć i infekcja mają bardzo różne znaczenie kliniczne, biorąc pod uwagę, że uporczywa niewydolność narządów, a nie infekcja, jest główną przyczyną śmierci u pacjentów z ciężką postacią choroby. ostre zapalenie trzustki.4,5 Czas, rodzaj i objętość podawanego płynu nie były szczegółowo omówione w tym badaniu. Poszczególne centra w ramach tego konsorcjum mogą mieć różne praktyki w zakresie resuscytacji płynów, które potencjalnie obciążały wyniki w kierunku hipotezy zerowej. Wykazano, że żywienie dojelitowe przynosi korzyści pacjentom z ciężkim ostrym zapaleniem trzustki, ale nadal nie jesteśmy bliżej optymalizacji doboru pacjentów i czasu żywienia dojelitowego. Czytaj dalej Wczesne kontra zyly na zadanie w zapaleniu trzustki