Bordetella pertussis w Stanach Zjednoczonych

Globalne szczepienia dzieci radykalnie zmniejszyły liczbę przypadków zachorowań i zgonów spowodowanych przez Bordetella pertussis, czynnik wywołujący koklusz. Jednak ostatnio w kilku krajach, w tym w Stanach Zjednoczonych, odnotowano zwiększoną liczbę przypadków krztuśca. Chociaż wiele uwagi poświęca się zmniejszaniu odporności związanej z wprowadzeniem szczepionek bezkomórkowych, innym czynnikiem przyczyniającym się do wybuchu epidemii może być adaptacja B. pertussis do presji selekcji szczepionki. Pertaktyna jest składnikiem szczepionek bezkomórkowych. Negatywne pod względem pertaktyny warianty B. Czytaj dalej Bordetella pertussis w Stanach Zjednoczonych

Lokalizacja w czasie rzeczywistym gruczolaka przytarczycznego podczas paratyroidektomii

Paratyroidektomia z śródoperacyjnym rezonansem magnetycznym i trójwymiarową nawigacją. (01:25) Paratyroidektomia może być trudna, ze słabymi wynikami, jeśli nienormalna tkanka przytarczyc nie jest w pełni usunięta lub gdy krytyczne struktury szyi, takie jak nawracające nerwy krtani, są zranione podczas operacji. Powikłania mogą być częstsze u pacjentów poddawanych drugim operacjom, ponieważ blizny w środkowej części szyi mogą zasłaniać anatomiczne punkty orientacyjne, a także u osób z nieprawidłową anatomią. Obecnie opisujemy zastosowanie śródoperacyjnego obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) zintegrowanego z nawigacją w czasie rzeczywistym w celu prowadzenia paratyroidektomii. Rysunek 1. Ryc. Czytaj dalej Lokalizacja w czasie rzeczywistym gruczolaka przytarczycznego podczas paratyroidektomii

Atenolol versus losartan w syndromie Marfana

Lacro i in. (Wydanie z 27 listopada) doniesiono o braku korzyści z losartanu, antagonisty receptora angiotensyny (ARB), w porównaniu do beta-blokera atenololu w odniesieniu do częstości poszerzenia aorty i korzenia w zespole Marfana. Możliwą interpretacją tego badania może być to, że ARB są tak samo skuteczne jak beta-blokery w leczeniu pacjentów z zespołem Marfana.2 Jednak taka interpretacja zakłada, że beta-blokery są skuteczną opcją terapeutyczną. Tabela 1. Tabela 1. Badania skuteczności beta-blokerów u pacjentów z zespołem Marfana. Czytaj dalej Atenolol versus losartan w syndromie Marfana

Rak przelyku

W przeglądzie raka przełyku, Rustgi i El-Serag (wydanie z 25 grudnia) nie zaleca się chemioradioterapii w leczeniu nieresekcyjnego schorzenia na podstawie niskiej skuteczności i wysokiego odsetka powikłań. Jednakże chcielibyśmy zauważyć, że przełomowe badanie Radiation Therapy Oncology Group (RTOG) 85-01, w którym zastosowano ostateczną chemioradioterapię z fluorouracylem i cisplatyną, było związane z medianą przeżycia wynoszącą 14 miesięcy i 5-letnim przeżyciem wynoszącym 27%. 2 Nie jest więc zaskakujące, że wszystkie wytyczne zalecają definitywną chemioradioterapię u pacjentów z nieresekcyjną nieresekcyjną chorobą oraz u których nie można poddać się zabiegowi chirurgicznemu. W holenderskim badaniu chemioradioterapii w kierunku raka przełyku po badaniu Surgery Study (CROSS), chemioradioterapia z cotygodniowym podawaniem paklitakselu i karboplatyny miała dopuszczalne zdarzenia niepożądane, z toksycznością hematologiczną stopnia 3 lub wyzszą u 7% pacjentów i toksycznością niehematologiczną stopnia 3 lub wyższego w mniej niż 13% .3 W odniesieniu do dysfagii, chemioradioterapia zapewnia trwałe paliwo u większości pacjentów z nieresekcyjną chorobą, którzy są leczeni z celem leczniczym lub paliatywnym.4 Endoskopowe stentowanie przełyku lub brachyterapia powinny być brane pod uwagę u pacjentów, którzy nie mogą otrzymać chemioradioterapii z wyprzedzeniem lub mają krótką ocenę długość życia. Ismail Essadi, MD Szpital wojskowy Ibn Sina, Marrakesz, Maroko Issam Lalya, MD Hamid Mansouri, Ph.D. Szpitala Wojskowego Mohammed V, Rabat, Maroko fr Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem. Czytaj dalej Rak przelyku

Wirus Zika i mikrocefalia

Wirus Zika rozprzestrzenia się w Ameryce Południowej i Środkowej, z ponad milionem podejrzanych przypadków w ciągu ostatnich kilku miesięcy, wraz ze znacznym wzrostem liczby zgłoszeń u niemowląt urodzonych z małogłowiem.1,2 Jak dotąd oba wybuchy epidemiologiczne były w dużej mierze epidemiologiczne. związane w czasie i geografii. Jednak Mlakar i współpracownicy3 obecnie zgłaszają w Journal a molekularne dane genetyczne i mikroskopowe elektronowe z przypadku, który pomaga wzmocnić skojarzenie biologiczne. Ta grupa opiekowała się ciężarną Europejką, u której w 13 tygodniu ciąży rozwinęła się syndrom kompatybilny z infekcją wirusem Zika podczas pracy w północno-wschodniej Brazylii. Następnie powróciła do Europy, gdzie badania ultrasonograficzne wykonane w późnym okresie ciąży wykazały niewielkie zwapnienia w głowie i mózgu płodu, co zaobserwowano w innych przypadkach związanych z wirusem Zika.4 Po zatwierdzeniu przez krajowe i szpitalne komisje etyczne, pacjent wybrał późne zakończenie ciąży.
Podczas autopsji mózg płodu był rażąco chory, a odkrycia obejmowały bardzo mały mózg (waga, 84 g), całkowity brak żylnego mózgu, poważne rozszerzenie obu bocznych komór mózgowych, dystroficzne zwapnienia w korze mózgowej i hipoplazję pnia mózgu i rdzeń kręgowy, w tym zwyrodnienie Wallerian długich dróg kręgosłupa. Czytaj dalej Wirus Zika i mikrocefalia

Leczenie lekoopornego drżenia istotnego

width=525Drżenie samoistne jest jedną z najczęstszych chorób neurologicznych, które szacuje się na około 7 milionów osób w samych Stanach Zjednoczonych1. Podstawową cechą jest drżenie kinetyczne, które wpływa na dłonie i ramiona, chociaż drżenie może przybrać inne formy (tj. Postawy, celowości i drżenia spoczynkowe), mogą wpływać na inne obszary ciała (tj. głowa i głos) i mogą im towarzyszyć dodatkowe cechy motoryczne (np. ataksja chodu) i cechy niemotorowe. Pojawiające się dowody sugerują, że choroba może być neurodegeneratywna.2,3 Podobnie jak w przypadku innych takich chorób, skuteczne farmakoterapie na drżenie samoistne były nieuchwytne. Czytaj dalej Leczenie lekoopornego drżenia istotnego

Wdrożenie szczepionki przeciwko malarii RTS, S / AS01 – potrzeba dalszych dowodów

W 2015 r. Około 438 000 osób zmarło na skutek malarii.1 Przytłaczająca większość tych zgonów miała miejsce u młodych afrykańskich dzieci zakażonych Plasmodium falciparum. Skuteczna szczepionka stanowiłaby ważne dodatkowe narzędzie w zwalczaniu malarii. Najbardziej zaawansowanym z aktualnych kandydatów przeciwko P. falciparum jest RTS, S / AS01, rekombinowana szczepionka przeciwko przed erytrocytarnemu stadiom pasożyta, w którym regiony białek circumsporozoite P. falciparum są połączone z antygenem powierzchniowym wirusa zapalenia wątroby typu B. Czytaj dalej Wdrożenie szczepionki przeciwko malarii RTS, S / AS01 – potrzeba dalszych dowodów

Kolonografia CT a kolonoskopia do wykrywania zaawansowanej neoplazji ad 6

Zaobserwowaliśmy podobne wskaźniki wykrycia dla zaawansowanych gruczolaków podczas badań CTC i OC. Wydajność diagnostyczna zaawansowanej neoplazji była podobna w obu grupach, pomimo faktu, że małe zmiany (.5 mm) nie były zgłaszane podczas CTC. Ponadto podgrupa pacjentów z nieoperowanymi polipami o wielkości od 6 do 9 mm była poddawana obserwacji CTC, a częstość występowania raka jelita grubego w rodzinie była wyższa w kohorcie przesiewowej OC. Różne postępowanie z drobnymi zmianami w dużej mierze odpowiada za rozbieżności w ogólnych wskaźnikach dodatnich wyników testu (12,9% w grupie CTC w porównaniu z 37,6% w grupie OC) oraz w liczbie polipektomii (561 vs. 2434). Czytaj dalej Kolonografia CT a kolonoskopia do wykrywania zaawansowanej neoplazji ad 6

Skuteczność i bezpieczeństwo stentów uwalniających leki w Ontario czesc 4

krótki [<20 mm]), średnicę naczynia (mała [<3 mm] w porównaniu z dużą [. 3 mm]), stan cukrzycy (obecność vs. brak cukrzycy) i logitę oceny skłonności. Całkowitą długość stentu użyto jako wskaźnika zastępczego dla długości zmiany, a najwęższą średnicę wprowadzonych stentów użyto jako przybliżoną średnicę naczynia. W każdej z ośmiu podgrup porównano zmniejszenie ryzyka wyniku między grupą wydzielającą lek a stentem za pomocą modelu regresji Coxa przy użyciu modelu regresji Coxa, z typem stentu jako jedyną zmienną prognostyczną. Czytaj dalej Skuteczność i bezpieczeństwo stentów uwalniających leki w Ontario czesc 4

Skuteczność szczepionki przeciw grypie u osób w podeszłym wieku w społeczności ad

Podjęto pytania dotyczące wpływu potencjalnego błędu i pozostałości na przeszłe oszacowania skuteczności szczepionki z tych badań obserwacyjnych.8,9 W tym badaniu przeanalizowaliśmy skuteczność szczepień przeciwko grypie wśród 18 grup starszych członków społeczności organizacji opieki zdrowotnej (HMO) w ciągu 10 sezonów. Naszym celem było zapewnienie długoterminowego obrazu skuteczności szczepionki przeciw grypie przy jednoczesnym uwzględnieniu potencjalnego odchylenia i resztkowego zakłócenia.
Metody
Zebrano dane na temat poszczególnych osób od 18 kohort starszych członków jednego US HMO w latach 1990-1991 przez sezony 1999-2000 i dwa inne US HMO w latach 1996-1997 w sezonie 1999-2000. Każda kohorta dostarczyła dane dla ponad 20 000 osob-sezonów, co daje łącznie 713,872 osobodni w ciągu 10 sezonów. Autorzy badania byli wyłącznie i niezależnie odpowiedzialni za projekt badania, analizę danych, pisanie i przygotowanie wszystkich szkiców manuskryptu oraz przedłożenie manuskryptu. Czytaj dalej Skuteczność szczepionki przeciw grypie u osób w podeszłym wieku w społeczności ad