Wada molekularna w genie receptora V2 w wazopresynie powodująca nudne moczowód cukrzycowy cd

Ta rodzina została opisana jako potomkowie klanu Ulster Scot, który pierwotnie osiadł w Nowej Szkocji w połowie XVIII wieku. Funkcja nerek i zdolność koncentracji moczu trzech mężczyzn drugiej generacji – temat II-9 (obecnie 37 lat), przedmiot II-10 (35 lat) i przedmiot II-11 (33 lata) – zostały ustalone, gdy miały odpowiednio 15 lat, 7 lat i 9 miesięcy. Wszyscy trzej pacjenci mieli ciężką polidypsję i wielomocz (objętość moczu większa niż 4 litry na metr kwadratowy powierzchni ciała w ciągu 24 godzin), a ciężar właściwy ich moczu był mniejszy niż 1,004, nawet po otrzymaniu wazopresyny (1 j. garbnik w oleju, przez wstrzyknięcie domięśniowe). Wszystkie inne testy czynności nerek były normalne dla wieku. Osobnik II-14 zmarł w wieku dwóch lat niedorozwoju nerek po powtarzających się epizodach odwodnienia i hipertermii, i przypuszcza się, że miał wrodzoną nerczycową moczówkę prostą. Poprzednie raporty podkreślały wrażliwość niemowląt z tym zaburzeniem na epizody odwodnienia, hipernatremię, hipertermię, drgawki i śmierć. Trzej dotknięci członkowie rodziny drugiego pokolenia nadal mieli polidypsję i wielomocz jako osoby dorosłe. Po dokonaniu oceny w 1992 r. Uczestnicy II-9 i II-10 wypili odpowiednio 6,5 i 5,5 litra wody na metr kwadratowy na 24 godziny i oboje pili około 2 litrów wody na noc. Schyłkowa niewydolność nerek o nieznanej przyczynie rozwinął się w Badaniu II-11 w 1988 r., W której w 1991 r. Otrzymał przeszczep nerki. Znalezienie powiększonego pęcherza moczowego i megauretorów sugeruje, że jego niewydolność nerek była spowodowana niedrożnością do jego dużej ilości moczu.
Męscy członkowie rodziny w trzecim pokoleniu byli dotknięci w taki sam sposób, jak w drugim pokoleniu. Na przykład Temat III-7 (30 lat) wypił ponad 7 litrów wody na metr kwadratowy na 24 godziny. Jedna z kobiet, u których stwierdzono objawy (podmiot III-10, 29 lat) wypiła 3,5 litra wody na metr kwadratowy na dobę i obudziła się dwa lub trzy razy w ciągu nocy, aby pić wodę. Tylko na podstawie informacji klinicznych podejrzewaliśmy, że była również nosicielem z częściową ekspresją wady wrodzonej moczówki prostej z powodu inaktywacji chromosomu X6. Wyniki te dostarczają przekonujących dowodów na dziedziczone przez X dziedziczenie genu dla zaburzenia w tej rodzinie. Nienaruszeni członkowie rodziny byli klinicznie normalni.
Sekwencjonowanie DNA i analiza PCR mutacji
Rycina 2. Rycina 2. Sekwencje DNA i wyniki analizy PCR dla normalnych członków rodziny, nosicieli leków i pacjentów, których dotyczą. Górny panel pokazuje wyniki analizy sekwencji, która określała sekwencje DNA w fragmentach PCR amplifikowanych z genomowego DNA, jak opisano w sekcji Metody. Kolumny pokazują genotypy każdego badanego osobnika, sekwencję nukleotydową i translowane sekwencje aminokwasowe. W tym panelu gwiazdka oznacza pozycję mutacji (podstawiony nukleotyd).
Środkowy panel przedstawia wyniki analizy mutacji genomowego DNA od osobników, którą przeprowadzono za pomocą pary starterów PCR zaprojektowanych do amplifikacji selektywnie allelu typu dzikiego (WT) lub zmutowanego allelu (M) (bp oznacza pary zasad).
Dolny panel pokazuje genotypy pacjentów, w zależności od liczby osobników i generacji, określone przez sekwencjonowanie DNA i analizę PCR, z wyjątkiem czterech osobników oznaczonych przez P, którzy byli badani wyłącznie za pomocą analizy PCR, i jeden osobnik oznaczony jako gwiazdkę, która była badana wyłącznie za pomocą sekwencjonowania DNA.
Dotknięci pacjenci mieli przejście cytozyna-tymina (C-to-T), co spowodowało mutację missense, CGG do TGG, która spowodowała zastąpienie tryptofanu dla argininy w eksprymowanym białku
[przypisy: warsztaty psychologiczne kraków, przeglądarka skierowań na leczenie uzdrowiskowe, lista oczekujących na leczenie sanatoryjne ]