|
|
|
|
|
|
|
Studentki I roku Pedagogiki Szkoły
Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku w trakcie kursu: „Praca z
dzieckiem autystycznym” 2. Dorota Studentki IV roku Pedagogiki Szkoły
Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku, które już skończyły 3-stopniowe
szkolenie: „Praca z dzieckiem z autyzmem”, pracują już z dziećmi
z autyzmem z Płocka. Ich zapał oraz serce zasługują na najwyższą pochwałę. 4. Justyna Rogowska przy
pracy z 4-letnim Filipkiem
|
|
|
|
|
Co mogą
robić wolontariusze?
·
brać
udział w sesjach terapeutycznych prowadzonych dla dzieci autystycznych,
Podstawowe
pojęcia: WOLONTARIAT (łac. volontarius = dobrowolny, chętny)
dobrowolna, bezpłatna, świadoma działalność na rzecz innych, wykraczająca
poza związki rodzinno - koleżeńsko - przyjacielskie. Wolontariat daje
szansę wykorzystania własnych umiejętności i doświadczeń, rozwinięcia
zainteresowań, zdobycia doświadczenia w nowych dziedzinach, zawarcia
przyjaźni. WOLONTARIUSZ - osoba pracująca na zasadzie wolontariatu.
Wolontariuszami mogą być wszyscy, w każdej dziedzinie życia społecznego,
wszędzie tam, gdzie taka pomoc jest potrzebna. Kto może
zostać wolontariuszem? Wolontariuszem
może być każdy, bez względu na wiek, płeć, wyznanie, status majątkowy,
wykształcenie, rasę. Wszyscy, którzy chcą dobrowolnie i bezpłatnie
nieść pomoc wszędzie tam, gdzie jest ona potrzebna - nie tylko w sferze
pomocy społecznej, ale w każdej innej dziedzinie życia społecznego.
Wolontariuszem może być ten, kto chce i jest w stanie świadomie działać
na rzecz innych. Przy czym świadomość rozumiana jest jako dobry stan
psychiczny umożliwiający pozytywne działanie na rzecz własnego środowiska;
wykluczane są bardzo małe dzieci. Należy dodać, że nie każdy może
działać w każdej organizacji, zależy to, bowiem od potrzeb danego
programu (profilu organizacji, zakresu działalności, potrzeb osoby
indywidualnej) i możliwości wolontariusza. Skąd wziął
się wolontariat? Trudno odgadnąć,
kiedy pojawił się wolontariat. Być może już człowiek jaskiniowy maczał
w tym paluszki. Wolontariat jest nowym spojrzeniem na pracę społeczną.
W Polsce istnieje długoletnia tradycja pracy społecznej, tradycja
wzajemnej pomocy, angażowania się w problemy innych. Osoby działające
na tym polu określano mianem społeczników, altruistów itp. W związku
z tym - pytanie: czy uzasadnione jest wprowadzenie nowej nazwy - wolontariusz?
Za zmianą przemawia fakt wielu negatywnych skojarzeń związanych z
pracą społeczną, a ściślej - z czynami społecznymi, które nie zawsze
były dobrowolne i najczęściej nie przynosiły korzyści - był to czas
stracony. Drugi argument przemawiający za wprowadzeniem nowej nazwy
to mimo wszystko troszkę inne treści, które niesie ze sobą wolontariat. Prawo Przepisy
regulujące działalność wolontarystyczną Według badań przeprowadzonych
w 2002 roku przez Stowarzyszenie Klon/Jawor i firmę SMG/KRC, 11,1%
czyli 3,3 mln dorosłych Polaków w ciągu
ostatniego roku pracowało w charakterze wolontariuszy na rzecz organizacji
pozarządowych lub instytucji. Z badań przeprowadzonych
w tym samym roku wśród organizacji pozarządowych wynika, że w blisko
połowie polskich organizacji (47%) część prac wykonywanych jest przez
wolontariuszy, którzy jednocześnie nie są członkami organizacji. Ich
liczbę można szacować na ok. 1,6 mln. osób.
Grupa stałych, angażujących się regularnie wolontariuszy liczy ok.
331 tys. W 2001 roku jeden wolontariusz przepracował w organizacji
średnio ok. 18. godzin miesięcznie. Raport z
badań: WOLONTARIAT I FILANTROPIA POLSCE . Do kwietnia 2003
roku sytuacja prawna wolontariuszy w Polsce nie była uregulowana.
24 kwietnia 2003 roku Sejm RP uchwalił Ustawę o działalności
pożytku publicznego i o wolontariacie. W Dziale III ustawy
znalazły się przepisy określające prawa i obowiązki wolontariuszy
oraz organizacji i instytucji mogących korzystać z ich świadczeń. Zgodnie z tą ustawą
wolontariusze mogą wykonywać świadczenia, odpowiadające świadczeniu
pracy, na rzecz: 1) organizacji
pozarządowych oraz osób prawnych i jednostek organizacyjnych,
działających na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła
Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, stosunku Państwa do innych
kościołów i związków wyznaniowych oraz gwarancjach wolności sumienia
i wyznania, w zakresie ich działalności statutowej, w szczególności
w zakresie działalności pożytku publicznego, stowarzyszeń jednostek
samorządu terytorialnego; 2) organów administracji publicznej, z wyłączeniem
prowadzonej przez nie działalności gospodarczej; 3) jednostek organizacyjnych podległych
organom administracji publicznej lub nadzorowanych przez te organy,
z wyłączeniem prowadzonej przez te jednostki działalności gospodarczej. Przepisy zawarte
w ustawie stosuje się także do wolontariuszy wykonujących na obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej świadczenia na rzecz organizacji międzynarodowych,
jeżeli postanowienia umów międzynarodowych nie stanowią inaczej.
|
|
|
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
Kontakt: |
||